AVERY’s POV
RAMDAM ko ang malambot ang hinigaan ko. Hindi ko alam kung ilang minuto o oras akong nawalan ng malay dahil sa sobrang takot. Hindi ko maimulat ang mga mata ko dahil patuloy pa rin silang nag aaway at nagsasagutan. So, I pretended. Hindi ko lang alam kung hanggang gaano katagal akong magpapanggap na walang malay.
“Stop dragging her into this,” bulong ni Blythe.
“Then don’t treat her like she’s just staff.” Doon, naputol silang dalawa ng umatsing ako! s**t! pahamak talaga! Parehong tumingin sa akin. Parehong may ibang intensyon sa mata. Parehong hindi naghihintay ng sagot…pero ako ang magiging dahilan ng away nila.
Pala isipan sa akin ang lahat, umabot na sila sa pisikalan, na dumapo ang kamao ni Blythe sa kuya niya dahil sa akin? Oh, em gee na talaga! Iyong tipong hindi na
