Margareth Yvonne

"Huwag po, maawa ka na po sa akin." pakiusap ko. "Maawa? hahaha, ako maaawa? Kung hindi ka pakipot na bata ka hindi ko gagawin saiyo ito? Like mother, like daughter kaya huwag kang magmalinis dahil pareho lang kayo ng nanay mo." sigaw ng lalaki sa akin. "Hindi po ako katulad ni nanay. Pakiusap po huhuhu..." umiiyak kong saad. He laughed out loud. I am scared but no one can help me. Nagising ako sa isang silid na walang maski anong saplot. And this man was trying so hard to fulfill his dirty plan. I saw his big length and fear is what I feel. "Huwag kang mag-alala, malaki naman ang ibabayad ko saiyo kahit bayad na ako sa nanay mo. Sigurado ako hindi ka magsisisi." And there, without any hesitations, he entered his c**k. I begged, I asked for help  but no one dared to help me. At my very young age, naging biktima ako ng karahasan and it's all because of my mother. My mother who doesn't even know my importance. My mother who doesn't care about me. Pain, anger, regret is what I have right now. Ang sakit lang isipin na ang mismong ina ko pa ang naglagay sa akin sa ganitong sitwasyon na dapat siya ang pumoprotekta sa anak. How I wish hindi nalang siya ang naging nanay ko. Paulit-ulit akong inangkin ng lalaki, dahil ang sabi niya kailangan daw sulit din ang ibinayad niya. Hapong-hapo na ako, masakit na ang buong katawan ko. Hindi ako makapanlaban kaya umiyak nalang ako ng umiyak. Wala na din akong lakas. Isa lang ang alam ko. Aalis ako sa lugar na ito kahit pa ikamatay ko. Babalik lang ako kapag natupad ko na ang mga pangarap ko. Pagkaalis ng lalaki ay agad akong pinuntahan ng aking kaibigan na punong-puno ng pasa sa katawan. Umiiyak niya akong nilapitan. "Marga patawad kung di kita natulungan." "Che wala na..." umiiyak kong yakap sa kanya. Alam ko na ginawa nito ang lahat para iligtas ako sa ganitong sitwasyon dahil sa mga pasa niya. Ganito lagi ang nangyayari sa amin kapag di namin sinusunod si Adela. Siya ang may-ari nang club na ito Kaya maski sino sa amin ay walang karapatang magreklamo. At sigurado ako na nakakulong parin sa isang kwarto ang dalawa pa naming kaibigan. Ilang beses na ba kaming pinagtangkaang gahasain? Kung hindi lang kami nagtutulong-tulong baka ngayon isa na din kami sa mga nagbebenta ng aliw. Pero ngayon wala na, dahil nagtagumpay ang lalaking iyon na makuha ang virginity ko. "Aalis tayo dito Marga. Inumin mo ito para may lakas tayong tumakas mamayang gabi." binigyan niya ako ng pain reliever. Pinahid ko ang luha ko saka ako yumakap sa kaibigan ko. "Salamat Che, ikaw din kailangan mong magpalakas, sa dami ng mga pasa mo siguradong sinaktan ka na naman ng sobra. Sorry kung pati kayo nasaktan dahil sa akin." "Ayos lang basta babangon tayo, magsisimula tayong muli." Sa aming apat ako ang pinakahuling nawala ang pagkabirhen dahil simula nong ibinenta sila sa iba't-ibang lalaki ay prinotektahan na nila ako ngunit sadya talagang malas ako. "Alam mo ba kung saan sila ikinulong ni Adela?" tanong ko sa kaniya. "Oo, nakausap ko na sila. Tutulungan tayo ni ate Esme at Josh." Tumango ako. Si ate Esme ay isa ding prostitute ngunit kinailangan niyang gawin ito para mabuhay niya ang kaniyang pamilya. Si Josh naman ay isa din sa nagtatrabaho dito. Nanliligaw ito kay Myla kaya ganun nalang din ang pagtulong niya sa amin. Kinagabihan nga ay isinagawa namin ang aming plano habang busy ang lahat. Ngunit sa di inaasahang pagkakataon ay alam na pala nila ang aming balak. "Sa palagay niyo ba makakatakas kayo?" boses ni nanay. Nanigas ako sa kinatatayuan ko. Hinablot niya ang buhok ko na dahilan para mapaupo ako. "Mauna na kayo..." sigaw ko sa mga kasama ko. Pero dumating si Adela. "Alam naming ganito ang gagawin niyo. Kaya magsibalik kayo sa loob. Hindi kayo aalis dito. At walang sino man sa inyo ang pwedeng lumabas. Naintindihan niyo!" madiin niyang sabi. Nakita kong lumapit ang tatlo kong kaibigan sa akin. Binitawan na din naman ako ni Nanay. Niyakap nila akong tatlo. "Mauna na kayong umalis. Susunod ako." bulong ni Rose. Tinitigan namin ito pero ngumiti lang siya. "Sundan niyo lang ang nasa papel. Inaantay na nila kayo." May isinuksok ito sa kwelyo ng damit ko. Nasa unahan si Nanay, sa likod naman si Adela. Pagkapasok ni Nanay sa pintuan ng kwarto namin ay agad na isinara ito ni Rose. Napahalakhak lang si Adela. "Huwag na kayong magtangkang tumakas dahil tulad ng sabi ko, hindi kayo makakaalis dito." sabi niya. Pero sinabunutan ito ni Rose. "Takbo... Ako na bahala dito. Huwag niyo ako kakalimutan. Mag-iingat kayo." Magpangbuno silang dalawa. Ayaw ko mang iwan siya ay hinila na din ako ni Che at Myla.