BAD RISK เสี่ยงรัก

ปึก! เจ้าของร่างเล็กร่วงลงไปนั่งกับพื้นเมื่อเธอเดินไม่ระวังจนชนเข้าไปกับแผ่นหลังแกร่งของชายหนุ่มเจ้าของใบหน้านิ่งเรียบที่หยุดเดินกระทันหัน "อ๊ะ! " เธอร้องออกมาด้วยความเจ็บ ทำให้ชายหนุ่มหันหลังเลื่อนสายตามองเด็กสาวรุ่นน้องที่นั่งอยู่บนพื้นด้วยแววตาไร้อารมณ์ "..." "ช่วยหน่อยได้ไหมคะ" เสียงหวานเอ่ยขอความช่วยเหลือจากรุ่นพี่หนุ่มที่เป็นต้นเหตุทำให้เธอต้องล้มจนขาแพลงแทบจะลุกไม่ขึ้นแบบนี้ "เธอเดินมาชนฉันเอง" "แต่พี่หยุดเดินกระทันหัน ไม่งั้นฝุ่นก็คงไม่ชนหรอกค่ะ" ใบหน้าจิ้มลิ้มปั้นบึ้งใส่รุ่นพี่หนุ่มอย่างไม่พอใจ พรึ่บ! กายถอนหายใจออกมาพรืดใหญ่ก่อนจะอุ้มเด็กสาวรุ่นน้องในท่าเจ้าสาวแล้วพาเดินมาที่ห้องพยาบาลของคณะ สายตานิ่งเรียบมองหาอาจารย์ที่อยู่ในห้องพยาบาลไปรอบๆ แต่กลับไม่เจอใครสักคน "..." เด็กสาวเหลือบมองใบหน้าหล่อที่ดูเย็นชาเป็นระยะ ก่อนจะรู้สึกใจเต้นแรงมากขึ้นเมื่อเขาวางเธอลงบนเตียงพยาบาลก่อนจะเอื้อมมือมาบีบข้อเท้าเธอเบาๆ "เจ็บตรงไหน" "ตรงนี้ค่ะ" คนตัวเล็กชี้นิ้วตรงข้อเท้าที่มีถุงเท้าสีขาวสวมอยู่ กายจัดการถอดรองเท้าผ้าใบกับถุงเท้าเธอออกก่อนจะบีบยาทาปวดลดการอักเสบลงบนข้อเท้าเด็กสาวแล้วทามันเบาๆ ก่อนจะเดินไปหยิบผ้ายืดแก้เคล็ดมาพันข้อเท้าให้กับเธอ "อ๊ะ! " เสียงหวานร้องมาด้วยความเจ็บเมื่อกายพันข้อเท้าเธอจนแน่นเกินไป "เจ็บ? " เสียงทุ้มถามด้วยใบหน้านิ่งเรียบ "ค่ะ พี่พันแน่นเกินไป" เด็กสาวพยักหน้าตอบดวงตาคู่สวยเริ่มมีน้ำตาเอ่อคลอด้วยความเจ็บ "..." กายไม่ได้ตอบอะไรแต่ก็คลายผ้าในมือเล็กน้อยแล้วกลัดมันยึดไว้ไม่ให้หลุด "พี่ชื่ออะไรหรอคะ" ใบหน้าจิ้มลิ้มถามออกมาด้วยความอยากรู้แต่ก็มีแต่เพียงความเงียบตอบกลับมา "..." "พี่อยู่ปีสามหรือปีสี่หรอคะ" เด็กสาวยังคงถามต่อเมื่อไม่ได้รับคำตอบที่อยากได้ยิน "..." กายเลือกจะเงียบไม่ตอบอะไรเพราะมันไม่จำเป็นที่เขาต้องพูดอะไรพวกนั้น "ไม่ได้ยินที่ฝุ่นถามหรอคะ" "อย่าบีบ อย่านวด กินยาแก้อักเสบ" กายพูดด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งก่อนจะก้าวขาเดินไปล้างมือที่อ่างล้างหน้า กริ๊งงงง กริ๊งงงง~ เสียงสั่นของโทรศัพท์เด็กสาวดังสนั่นทำให้เธอรีบหยิบมันมารับทันที "ฮัลโหลอิง" (ฝุ่นอยู่ไหน เรามีธุระเรากลับก่อนนะ) "อิง เราอยู่ห้องพยาบะ..." ยังไม่ทันที่ฝุ่นจะพูดจบปลายสายก็เอ่ยแทรกขึ้นมาอย่างรีบร้อน (แค่นี้ก่อนนะ คนขับรถมาแล้ว) "แล้วฉันจะกลับยังไงล่ะทีนี้" เด็กสาวพึมพำออกมาด้วยใบหน้าเศร้า ในตอนนี้เธอก็เจ็บขาจนเดินแทบจะไม่ไหว "..." เธอค่อยๆ เลื่อนสายตามองรุ่นพี่หนุ่มที่ยืนมองเธอด้วยสายตาที่ยากจะคาดเดา ก่อนจะส่ายหัวเบาๆ เพราะรู้ว่ายังไงเขาคงไม่ช่วยเธออยู่แล้ว "เธออยู่ที่ไหน" "คะ? " "บ้านเธออยู่ที่ไหน? " กายถามย้ำอีกครั้งนึงเพราะเขาได้ยินที่เด็กสาวพึมพำออกมาด้วยน้ำเสียงเหมือนจะร้องไห้เพราะโดนเพื่อนทิ้ง "ฝุ่นอยู่หอค่ะ" "ฉันถามว่าอยู่ที่ไหน" เด็กสาวชะงักกับคำพูดเย็นชาของรุ่นพี่หนุ่ม "อยู่ท้ายซอย7ค่ะ" กายไม่ได้ตอบอะไรก่อนจะทำท่าเดินนำออกมาจากห้องพยาบาลแต่ถูกเสียงหวานของฝุ่นเรียกไว้ก่อน "พี่หน้านิ่ง..." "...ฝุ่นเดินไม่ไหว" เด็กสาวมุ่ยหน้าใส่เขาที่ไม่รู้เลยว่าเธอเจ็บจนเดินไม่ไหวแถมมันยังเป็นเพราะเขาด้วยต่างหาก "..." กายมองใบหน้าจิ้มลิ้มนิ่งก่อนจะเดินไปอุ้มเธอขึ้นในท่าเจ้าสาวเดินออกมาจากห้องพยาบาลแล้วตรงมาที่รถคันหรูของตัวเอง ฝุ่นมองรถราคาแพงอย่างกล้าๆ กลัวๆ เธอไม่กล้าขึ้นไปนั่งเพราะกลัวว่าจะทำของเขาเสียหายแล้วไม่มีปัญญาชดใช้ "ขึ้นไป! " เสียงเข้มของกายพูดขึ้นทำเด็กสาวที่ยืนอยู่ข้างรถถึงกับรีบเปิดประตูขึ้นไปนั่งทันที ไม่นานนักชายหนุ่มก็ขับรถมาจอดบริเวณหน้าหอของหญิงสาว เขามองมันด้วยสายตานิ่งเรียบดูรอบๆ อย่างไม่ไว้ใจเพราะซอยนี้ขึ้นชื่ออันตรายอยู่แล้ว "ขอบคุณที่มาส่งนะคะ..." เด็กสาวพูดด้วยรอยยิ้มแต่ก็ต้องหุบยิ้มเมื่อเห็นใบหน้าหล่อมองด้วยสายตาเย็นชา "ลงไป" "ค่ะ" ใบหน้าจิ้มลิ้มพยักหน้ารับก่อนจะเลื่อนมือเปิดประตูรถหรูของรุ่นพี่หนุ่มอย่างเบามือ "ขอบคุณที่ช่วยฝุ่นนะคะ" เด็กสาวชะโงกหน้าเข้าไปในรถก่อนจะยิ้มตาหยีส่งให้กับคนตัวสูงแต่อีกคนก็ไม่มีท่าทีเปลี่ยนไป ยังคงนิ่งเหมือนเดิม ทันทีที่ประตูรถปิดลงรถคันหรูก็พุ่งทะยานไปข้างหน้าด้วยความรวดเร็วทิ้งไว้เพียงฝุ่นตลบอบอวลอยู่ในอากาศ "ถึงจะหน้านิ่งเย็นชาจนน่ากลัว..." "...แต่ทำไมใจฉันถึงต้องเต้นแรงแบบนี้ด้วยนะ" เด็กสาวพึมพำออกมาพร้อมกับหัวใจที่เต้นไม่เป็นส่ำเมื่อนึกถึงการกระทำของคนตัวสูง ##ในที่สุดตอนที่หนึ่งก็คลอดสักที เราจะมาดูคนเย็นชาอย่างพี่กายจะตายด้วยวิธีไหนนนน? #แค่คนละหนึ่งคอมเมนท์ หนึ่งไลค์ไรท์จะได้มีกำลังใจเขียนมากขึ้นนะคะ? ??????