Pagtatapos ng Relasyong Bruce at Bea!
687 Words
"I'm sorry Bea, I know nagkamali ako, at madami akong nagawang kasalanan sayo, but i'm still hoping that will you forgive for the sake of our kids!! Di ko kakayaning mawala ka".
"Uhuh !!! and that's all you can say after everything? Do you think that after you kneel down and say sorry i can forget everything that you did?"
"My Gosh! Bruce', You ruined my life and totally put me on hill.!!
Anu sa tingin mo ako? Bata? Uto uto? Para bumalik sayo at anu muling masisira ang buhay na pilit kong inayos at binago?"
"Were done, and im done!!
Kahit anu pang gawin mo hinding hindi na kita babalikan at wala ng tayo pa!!"
Madiin at matigas na pagkasabi ni Bea sapat para maiparating sa lalaki ang galit na nararamdaman niya!
''And don't you ever used the kids as a reason para maayos ang relasyon natin' dahil mas mabuti pang walang buong pamilya ang mga anak ko, kaysa lumaki silang may amang walang kwenta at demonyo!"
Nangingilid na sa mata niya ang luhang dala ng poot at galit!
"Hinding hindi ko na sasayangin ang luha ko sayo!" Sabay buntong hininga para pigiling umiyak!
Ayaw niyang umiyak pa sa harap ng lalaki kahit ang dahilan ay ang sama ng loob at poot na nararamdaman niya!
"5 yrs is enough Bruce! Enough, para sa mga pasakit na ginawa mo sakin!
Ikaw ang ang dahilan kong bakit ako naging mahina!
Pero thank to you dahil tinuruan mo rin ako paanu lumaban at maging matapang!"
Dagdag pa niya sabay buga ng hangin at tingin sa kawalan!
"I guess, wala na tayong pag uusapan pa so you can leave!
And please leave me alone forever!"
Galit at nanggigigil na boses ni Bea at tinuturo ang pinto!
"Huling pag uusap na natin ito, hindi ko masasabing hindi na mag kukrus ang landas natin, pero uras na magkasalubong man tayo, ilihis mo na ang landas mo dahil nasusuka ako sayo!"
" About the kids, dito lang sila kay mama, pwedi mo silang hiramin ng ilang araw kong gusto mo mkasama pero ibalik mo sila dito dahil alam kong pababayaan mo lamang sila pag andon sa iyo! Maliwanag ba?"
Tumango na lamang si Bruce at tumalikod na!
Habang naglalakad palayo ang lalaki hindi niya maintindihan kong anung nangyari sa asawa. Paglipas ng isang taong nawala ito ay ganito na pagbalik! Matigas, matapang at malakas ang loob!! Ibang iba sa Bea na kilala niya noon! Ang Bea na sinaktan at hindi binigyang halaga!
"Marahil ay kasalanan ko nga ito, at ngayon ay kailangan ko itong danasin!" Sabi niya sa kanyang sarili!
Umalis n lamang si Bruce sa bahay ng babae dahil sa isip niya wala na siyang magagawa, ito na ang huling pagkakataon na gagawin niyang magmakaawa dito!
"Kung ayaw niya e di wag! Hindi lang siya ang babae sa mundo!"
Pagmamatigas ulit niya, pero kahit ano mang tago niya sa kanyang sarili ay makikita mong nasaktan din siya at nagsisisi dahil siya din ang may kasalanan kong bakit humantong sa ganito ang lahat!
"Kuya Bruce kamusta? Nakapag usap na kayo ni ate? Ok na ba kayo?" Tanong ng nakababatang kapatid ni Bea ng makasalubong niya si Bruce sa labasan. Almam niya kasi na galing ito doon dahil nasa bahay siya kanina ng dumating si Bruce at umalis lang siya para bigyan ng uras ang dalawa.
"Wala na sigurong pag asa bro' mukhang di na talaga mkikipagbalikan sa akin ang ate mo! Suklam na suklam siya sakin at diko siya masisisi! May dahilan siya at akl yun. Sayang nga lang huli na bago ko narealize ang pagkakamali ko at ang halaga niya".
Maluha luhang paliwanag ni Bruce sa bayaw ngunit pinipigilan lng niyang umagos ang mga luha n nagbabadyang pumatak!
" Sege bro' tuloy na ako, Salamat!"
Pamamaalam niya at tuluyan ng umalis. Di na man na kumibo si Andrew dahil di niya alam ang sasabihin. Naaawa man siya sa bayaw niya pero naiintindihan din niya ang ate niya.
"Sana may pag asa pang mawala ang galit sa puso ni ate' at sana, wag sumuko si kuya." Sambit niya sa kanyang sarili at napabuntong hininga na lamang!
- Writer
