Bagong yugto ng buhay
1150 Words
Kinabukasan ay maaga ulit ako nagising dahil pang first batch ang duty ko ngayon, kaya kailangan alas 8 palang nkaalis na ako kasi 9am ng open ng mall at dapat 15mins before nakapasok na kami para maghanda!
Kasalukuyan akong nagsasalansan ng mga pantalon according sa size ng lumapit ang Supervisor namin.
"Hi Miss Rosales kamusta naman ang best employee of the month?" bati ng aming supervisor.
"Good morning po maam, ok naman po ako salamat."
Magalang na tugon ko.
"Isang linggo nalang mag laylay off kana, magrerenew kaba? Dahil kong mag sasign ka ulit ng panibagong contract magiging regular kana." Saad pa niya..
" Titingnan ko lang po maam, nag iisip po ako eh kasi balak ko po sanang pumuntang maynila at doon na maghanap ng trabaho, mukhang mas makakipon po ako pag doon ako kasi malalaki ang sahud!" sagot ko naman..
" Ok ikaw pag isipan mo nalang muna tapos sabihan mo ako pag nakadecide kana, sege Bea, good job congrats ulit!" muli niyang salita bago tuluyang umalis!
Maayos naman ang trabho ko sa kalahating araw palang dahil hindi gaanong busy at kasalukuyan kaming nandito sa canteen ni Mich at nananghalian.
"Day' salamat kagabi huh sinama mo ako sa dinner niyo ni sir Kaito nakapunta na rin ako sa sikat na restaurant dito satin at nakakain ng masasrap at kakaibang foods..
bongga ka day lalo pag naging boyfriend mo yun siguro!" daldal pa ni Michelle habang kumakain!
"Hay' ewan ko sayo Michelle kong anu anong iniisip mo eh, at paano mo naman nasabing magiging bf ko yun uuwi na ngang Cebu yon mamaya eh tsaka yaman yaman noon papatol ba sakin yon?" sagot ko pa.
"Mhmmmm pa as if naman eh alam na alam naman natin na crush ka noon mga tingin palang kaya sayo ibang iba na! dagdag pa niya.
At para matapos na ang pangungulit niya ay nagyaya nalang akong bumalik na sa pwesto namin!
4hrs nalang ang natitira sa duty namin at medyo nakakabagot ang araw na to, at naalala ko naman si sir Kaito na uuwi na ng biglang may nagsalita sa likod ko!!
"Bea.." napalingon ako at napanganga sa nakita ko!
Si Bruce ang asawa ko ay ex pala,,, "paano siya nakarating dito at paano niya ako nakita o nalamang andito ako?" tanong ko saking sarili habang nakatayo at nakatitig lang sa kanya.
" Bea umuwi kana, kailangan ka namin ng mga bata". muli niyang salita at tila naiiyak ang boses!
" Bruce, pwede ba tigilan mo na ako nakipaghiwalay na ako sayo at ayaw ko ng bumalik sayo tapos na tayo at ngayon kita mong may trabaho ako so please umalis kana baka mapagalitan pa ako mamaya dito dahil sayo!! Mahinang sambit ko pero alam kong dinig niya!
"Bea please naman mag usap naman tayo.." dagdag pa niya..
"Ok mamaya pagkatapos ng duty ko kaya pwedi umalis kana muna ngayon please lang wag ka gumawa ng eksena dito!" madiin kong sabi.
"Anung uras ba ang labas mo?" tanong pa niya..
"5 pm pa," sagot ko at tumango tango na lamang siya at umalis na! Pero alam kong di siya lumayo at binabantayan niya ako.
Inabala ko ang sarili ko sa pag aayos ng mga display ko hangang sa sumapit ang mga 2:30 ng hapon ng may lumapit ulit sakin!
"Hi Bea...." kahit nakatalikod ako ay kilala ko na ang boses na yon' si sir Kaito!
"Oh sir' napadaan ka diba ngayon ka babalik ng Cebu?" tanong ko habang pinpaikot ko ang paningin sa paligid, tinitingnan ko kong nakamasid ba si Bruce samin at di nga ako nagkamali!
Dahil nakatingin si Bruce ay nginitian ko si sir Kaito kayat tuwang tuwa naman siya at ang laki din ng ngiti sakin!
I'm just droppi'n by to say goodbye and to ask if you already think about my offer, 7 pm pa din ang flight ko pabalik ng Cebu!" paliwanag niya..
" Yes sir i will work for you, i will call you after my contract here is done!" sagot ko kahit di pa ako sigurado kong talagang magtatrabaho ako sa kanya o sa manila nalang ako..
Nagpangiti naman siya ulit at kitang kita ko si Bruce mula sa malayo na nakatingin lang samin.
" So that's it Bea I gonna go"
just don forget to give me a call okay?"
"Ok po ingat kayo sa byahe"tanging nasagot ko sa kanya!
Naibigay na ni sir Kaito business card niya kagabi at naitago ko naman yun.
Hanggang sa sumapit ang hapon at out ko na di kami nagkasama ni Michelle dahil mag oot dahil ang kasama niyang dapat maiwan sa area nila sumakit ang tiyan kaya maaga umuwi!
Nakita ko si Bruce na nakasunod sakin pero dahil doon ako lalabas sa exit nag employee ay di niya ako nasundan dahil hinarang siya ng gwardiya at sinabihang bawal doon lumabas ang costumer kayat dali dali siyang bumalik para umikot sa kabilang exit! Kayat ako naman dali dali ding lumabas sakto my dumaan na taxi kayat nagpara ako! sumenyas pa ang driver na wala na pero nakalampas lang ng konti ay umatras at nagbukas ang pinto sa backseat doon nakita ko si sir Kaito na siya palang sakay ng kotse!
Walang anu ano sumakay ako at nagsabing Sir' can I go with you now?"
"Really?'' sagot ni sir Kaito na may pagtataka!
"But how about your things and your contract, anything? Is there any problem? Bat agad ka nagdisisyon sumama ngayon Bea?" tanong niyang may pagdududa.
"Sir' mahirap ipaliwanag eh pero basta gusto kong sumama sa inyo ngayon kong ok lang? I will explain while we're on our way to airport!" dagdag ko pa kaya tumango naman siya kaya napanatag ako.
Saglit na katahimikan ang nabuo hanggang sa nagsalita ako ulit at nagkwento ng dahilan kong bakit ako nagmadaling umalis. Naintindihan din agad ni sir Kaito kaya tumawag siya sa kong sino man yun na kumuha ng rush na ticket kasabay ng biyahe niya at kinuha nito ang personal information ko and after 5 mins ng confirm yung kausap niya kanina na my available pa daw na slot! Kayat laking pasalamat ko.
Sigurado akong babalik si Bruce doon at babantayan ako kayat minabuti kong dina bumalik tatawagan ko nalang si Mich para sa mga gamit ko na ipadala nlang sa Cebu.
Nakarating kami sa airport ng mag aalas sais na at dretso na kami sa departure area at ako naka uniform parin. Isang fitted na maong pants n kulay white at black polo shirt at nka hills ng sandal. Tanging yun lang ang damit na dala ko at yung bag ko na my lamang mga id ko at make up na gamit namin pag nagtatrabaho kasi bawal walang make up.
Ng mkaakyat na kami sa eroplano sa unang pagkakataong makakasakay ako ay halong kaba at lungkot ang nararamdaman ko, lungkot para sa mga anak ko at pamilya ko na lalo akong malalayo sa kanila at kaba para sa bagong buhay na naghihintay sakin!
- Writer
