Chinito's First Love

Chapter Two

Kinabahan si Kecha nang hindi maliwanag na dahilan.

"Ano ang dapat kong gawin?" bulong niya at tumalikod na siya para umalis ng university.

Sumandal na lang siya sa pader sa labas ng university nang makalabas siya pinunasan niya ang luhang tumutulo sa pisngi niya gamit ang palad niya.

'Natatakot ako, at sobrang masakit na mula sa kanila nalaman kong pinag-pustahan nila ako, bakit ako?'

Huminga na lang siya nang malalim at wala sa sariling pumasok siya sa school niya.

Nang dumating siya dumiretso siya kaagad sa classroom nila. Umupo agad siya sa pwesto niya iniisip pa rin ang narinig niya.

Hindi niya namalayan nakatulog na pala siya nagising ng may kumalabit sa kanya. Nalingon niya ang katabi na nag-aalala ang mukha niya.

Tanong ng katabi niya, "Kecha, ni hai hao ma?"

(Kecha, are you okay?)

"Wo hai suan hao ba." sambit niya ganito siguro kapag iniisip at dagdag na buntis siya.

(I'm kind of okay.)

"Ni kan qilai hen cangbai, wo xian dai ni qu yiwushi. Laoshi, wo juede Kecha bing le, ta lianse hen cangbai." tawag ng katabi niya sa guro nila.

(You look pale, I'll take you to the clinic first. Ma'am, I think Kecha is sick, she looks pale.)

Tinaas niya ang ulo paropa mabaling ang tingin sa guro nila na hindi niya namalayan nasa unahan at nagtuturo sa kanila ngayon.

"Kecha, ni hai hao ma? Hao ba, dai ta qu yiwushi ba." wika ng guro nila at inalalayan naman siya ng katabi niya na tumayo kinuha niya ang wallet nasa loob ng bag niya.

(Are you okay, Kecha? Alright, take her to the clinic.)

Lumabas na silang dalawa sa classroom at nagpunta na sila sa clinic ng kanilang school.

"Ni zenme le?" tanong ng kaklase niya ng puntahan siya sa loob ng clinic tumingin pa ito sa nurse.

(What happened to you?)

"Hushi, Kecha zhen de mei shi ma?" banggit nito ulit sa nurse bago siya tumingin sa kanya.

(Nurse, is Kecha really okay?)

"Ta mei shi, zhi shi xuyao xiuxi yixia." wika ng nurse, sinabihan niya ito na ilihim ang natuklasan nito sa pamumutla niya.

(She's fine, she just needs some rest.)

Tumango siya sa nurse at bumalik na sila ng kaklase niya sa classroom. Nandoon pa rin ang kanilang guro at sinabi ang nangyari sa kanya ang hindi lang niya sinabi ang tungkol sa pagbubuntis niya.

'Magagawa ko bang sabihin sa baba mo ang tungkol sa'yo?'

"Kecha," tawag ni Jong nakita niya ito naghihintay sa labas ng kanilang school.

Tahimik lang siya na naglakad kasama niya ang tumulong sa kanya kanina palipat-lipat ang tingin nito sa kanila. Walang alam sa namamagitan sa kanila ni Jong nagpaalam naman siya agad.

"Ni xianzai bu mang le ma?" wala siyang emosyon na pinapakita kay Jong nakatitig lang ito sa kanya ang tono ng boses niya may lamig.

(Are you not busy anymore?)

Ayaw man niya ipakita na iba ang nararamdaman niya ito siguro ang sinasabi ng magulang niya sa kanya.

Mood swings, hormones changes, naglilihi na siya.

"Bu mang le, qin'ai de. Duibuqi zhe yi zhou wo dou mei neng jie ni, song ni hui jia huo shang xue. Xianzai wo bu mang le." mahinahong wika nito sa kanya nakitaan niya ito ng kakaibang reaksyon bumuntong-hininga na lang siya ng maayos.

(I'm not anymore, love. I'm really sorry about that week—I couldn't pick you up or take you home or to school. I'm free now.)

Ayaw niyang isisi sa kanya ang lahat hindi rin niya kasalanan na mahulog siya sa kanya at ganoon rin siya dito. Mahal nila ang isa't-isa sa ngayon ang kinatatakot niya, kung matatanggap kaya nito ang tungkol sa pagbubuntis niya?

"Wo faxian le yixie shi... women keyi tan tan ma?"

(I found something out... can we talk?)

Nagpunta sila sa tahimik na lugar kung saan ang favorite place nilang dalawa wala masyadong katao-tao doon.

Tumingin si Jong sa kanya, "Ni zhidao le shenme?"

(What did you find out?)

"Wo bushi guyi de... dan wo zai nar, ting dao ni he ni pengyou shuohua, nimen jingran na wo dadu, weisheme shi wo?" hindi niya mapagilang manumbat sa kanya at humagulgol na siya sa harapan niya.

(I didn't mean to, but I was there... I heard you and your friend talking, you were betting on me, why me?)

"Kecha..." tawag niya, parang hindi niya kayang lumapit at lumayo siya agad.

"Weisheme shi wo? Weisheme? Wo dao di you shenme rang nimen xuan wo lai dadu?" sigaw niya natakot siya para sa dinadala niya.

(Why me? Why? What is it about me that made you choose me for your bet?)

Walang lumabas sa bibig ni Jong kundi, umiwas lang ito ng tingin. Umiiyak naman siya sa labis nakikita niya dahil hindi man umaamin sa kanya ang boyfriend niya sa katahimikang 'yon hindi niya tinanggi ang ginawa niya.

Napalingon siya ng may yumakap sa likod niya, "Duibuqi, Kecha... keshi wo dui ni de ganqing shi zhen de, yidian dou bu jia." sambit nito sa kanya.

(I'm sorry, Kecha... but what I feel for you is real. There's nothing fake about it.)

Gusto niya bigyan ng hints si Jong tungkol sa pagbubuntis niya. Kung ano ang sagot nito sa kanya, alam niya na ang susunod na gagawin.

"Ruguo... ruguo wo huaiyun le zenme ban? Ni zhunbei hao dang baba ma?" mahina niyang bulalas bahagya niya inalis ang dalawang brasong nakayakap sa kanya.

(What if... what if I get pregnant? Are you ready to be a father?)

Dumadami na ang mga taong naglalakad kaya yumuko siya. Makikita siyang mugto ang dalawang mata sa pag-iyak nahihiya siya sa mga tao.

"Kecha?" tawag niya.

Humarap naman siya kay Jong nagka-titigan lang sila sa mga mata.

"Wo xianzai jiu wen ni, Jong... ruguo ni zhidao wo huaiyun le, ni hui fuze ma?" seryoso niyang tanong sa kanya.

(I'm asking you this now, Jong—if you find out I'm pregnant, will you take responsibility?)

"Bushi wo bu xiang fuze... zhishi wo hai mei zhunbei hao dang baba, Wo hai zai nianshu, ruguo ni zhen de huaiyun le... na shi hen da de zeren, Wo xiang zuo yi ge hao baba, dan shi xianzai hai bu xing." sambit nito sa kanya nakitaan niya ng seryosong boses ito ngayon.

(It's not that I can't take responsibility for you... I'm just not ready to be a father yet, I'm still studying, and if you do get pregnant... that's a big responsibility, I want to be a good father to our child—but not now.)

'Hindi sa ayaw niya maging ama—hindi pa siya handang maging ama ngayon, tama naman...nag-aaral pa silang dalawa kung alam mo lang, Jong...'

'Sorry, baby...hindi ko pa masasabi sa baba mo ang tungkol sa'yo...'

Isang desisyon ang dahilan para sumama siya sa magulang niya pabalik ng Korea.

Makalipas ng ilang buwan, nalaman ni Jong na umalis sa apartment ang pamilyang Woon at bumalik na sila sa Korea.

Kinausap niya ang dalawang kaibigan niya tungkol dito. Pinuntahan niya ang dalawang kaibigan sa bahay nila.

“We didn’t know anything about her leaving either, the last thing she told us was thanks, and that she still plans to study in the Philippines. For now, she just has to go with her parents.” bulalas ni Jia sa kaibigan niya at co-member sa ungerground organization ng kanilang angkan.

“She didn’t tell you? Did you guys have some kind of misunderstanding?” sabat ni Chie.

Walang reaksyon ang mukha niya at nalaman pa ni Kecha ang tungkol sa pustahan nilang magkaibigan sa kanya.

'Suoyi… ni na shihou jiu xiang gen wo shuo zaijian le ma? Zai ni gen wo tan ni suo zhidao de shiqing zhiqian…?'

'Women zhi jian meiyou fenshou, ye meiyou shuo zaijian… ni zhishi turan jiu likai le.'

(So… you already wanted to say goodbye to me back then, even before you talked to me about what you found out?)

(There was no breakup, no goodbye… you just suddenly left.)