ตื่นขึ้นมาอีกทีผมได้สามีเป็นคนข้างห้อง (สุดเขต&เข็มทิศ)

พิสูจน์

คนที่ถูกคุกคามด้วยสายตาก็เอ่ยขึ้นมาด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง

“กินหรือว่าอาบ ปล่อยให้ตัวเองเมาเละเป็นหมาอีกแล้ว!”

หน้าตาคนพูดดูนิ่งเสียจนคนฟังแอบเย็นยะเยือกแผ่นหลังดวงตาหลุบต่ำมองแผ่นอกกว้างก่อนจะเสมองไปด้านข้าง แต่พอทวนคำพูดของอีกฝ่ายแล้วก็ต้องชะงักถึงกลับหันขวับจนคอแทบเคล็ด

ประโยคที่ว่า "อีกแล้ว" มันควรจะเป็นคนที่เคยพบเจอกันมาก่อนหรือเปล่า แต่มั่นใจว่าเขาไม่เคยเจอไอ้หน้าหล่อตัวหอมคนนี้อย่างแน่นอน กลิ่นกายที่หอมคุ้นเคยก็ชวนให้คิดว่าน่าจะใช่ไอ้คนที่เขาตามหาเป็นแรมเดือน แล้วอย่างนี้เขาจะพิสูจน์ได้อย่างไรว่าใช่ไอ้คนที่มันกล้ามาล้ำเส้นในคืนนั้นหรือเปล่า...

ว่าแล้วมือเรียวก็แตะๆไปตามกรอบหน้าคม สัมผัสอย่างแผ่วเบาอย่างพินิจจนคนถูกสัมผัสขมวดคิ้วเชิงถามอย่างล้อเลียนกับท่าทีคนเมาก่อนจะลากมือลงล่างผ่านเสื้อเชิ้ตราคาแพงลงไปยังแผ่นอกกว้างค่อย ๆไล่ลงไปยังหน้าท้องแกร่งก่อนจะเม้มปากตัวเองไว้แน่นฮึบตัวเองเข้าไว้แล้วกลั้นลมหายใจลากมันลงไปต่ำกว่านั้น!

ยกเว้นกลิ่นกายที่หอมไม่เหมือนใครแล้ว ไอ้นั่นมันทั้งใหญ่ทั้งยาวอย่างน้อยสองสิ่งนี้ที่ตนพอจะจำได้ เพราะงั้น...

หมับ!!!

"อะไรกันผ่านไปแค่เดือนเดียวก็จำผัวตัวเองไม่ได้งั้นสิ มันน่าน้อยใจชะมัด!!"

สุดเขต รัตนภูมิรินทร์ เอ่ยถามคนตรงหน้าหัวคิ้วกระตุกเล็กน้อย ขณะที่ท่อนแขนแข็งแรงยังโอบรอบแผ่นหลังอีกคนเอาไว้ไม่ให้ล้มลงไปกองกับพื้น ส่วนมืออีกข้างรีบเข้าไปตะครุบเจ้ามือซุกซนที่คนเมาอยากจะพิสูจน์อะไรบางอย่าง

"มะ..มึงว่าอะไรนะ!"

เข็มทิศพยายามดันออกห่าง เพื่อจะได้จ้องหน้าอีกฝ่ายให้มันชัด! เจอกันครั้งหน้าจะได้จัดมันถูกคน เพราะสภาพตัวเองตอนนี้คงจัดใครไม่ได้หรอก🥺 หากจะจัดวันนี้คงไม่รอดแน่ หมายถึงตัวกูนี่แหละไม่น่ารอด คงโดนเขาจัดกลับ แต่อย่างน้อยวันนี้ทุกอย่างต้องเคลียร์!!

"กูถามว่ามึงพูดเหี้ยอะไร!"

คนเมาบวกกับนิสัยส่วนตัวบ้าบิ่นไม่กลัวใครเริ่มควบคุมอารมณ์ไม่อยู่ ถึงเมาแต่ไม่ใช่หูจะดับเขาได้ยินทุกคำแต่แค่มันไม่ชัดก็เท่านั้น🙄

"เกรี้ยวกราดเก่ง แบบนี้คงจะยังไม่เข็ดหรือว่าระหว่างเราลืมไปหมดแล้ว"

"ไอ้! มึงจริงๆด้วย มึงเองใช่ไหมคือไอ้แมงดาในคืนนั้น มึงคือคนที่ล้ำเส้นมาเปิดซิงกู!"

"ชู่ววว! พูดไม่น่ารักเลย" มือหนายกขึ้นมาบี้จมูกอีกฝ่ายเล่น แทนที่จะโกรธเขากลับดูอารมณ์ดีเป็นพิเศษ ยิ่งทำให้คนหัวร้อนอยากจะเข้าไปฟาดให้หนักๆ

"อย่ามาเปลี่ยนเรื่อง ตอบ!"

เข็มทิศปัดมือหนาที่มาวุ่นวายตามดวงหน้าคมทิ้งอย่างแรง อย่างน้อยก็อยากได้ยินกับหูตัวเองถึงแม้จะแน่ใจแล้วว่าใช่คนตรงหน้าอย่างแน่นอน มือที่สัมผัสตรงกลางกายที่มันกำลังตื่นตัวดุนดันจนเห็นโครงเด่นชัดใต้ร่มผ้าก็ประมาณการได้ว่าขนาดของมันไม่ธรรมดา

"อยากรู้ก็ลองดูสิ ก็ที่บ่นอะไรก่อนหน้าฉันได้ยินหมดนะ นายอยากลองดูไหมล่ะ เผื่อเซ็กส์ที่นายต้องการอาจจะเป็นฉันก็ได้นะ อีกอย่างนายจะได้พิสูจน์ได้ด้วยไงว่าคนในคืนนั้นที่นายกำลังตามหาเป็นฉันจริงหรือเปล่า"

"เหอะ จะให้กูลองกับมึงเนี่ยนะ หน้าอย่างปลวก หุ่นก็งั้น ๆ ไม่ใช่สเปคกูโว้ยอย่ามาหลงตัวเองไปหน่อยเลย" ถึงแม้ที่พูดออกไปมันจะตรงกันข้ามหมดก็เถอะ

"อ่อ..หึหึ สุดท้ายก็ได้แค่เห่า คงไม่กล้าลองสินะ"

"ใครไม่กล้า! ทำไมกูจะไม่กล้า"

คนท้ายกยิ้มเบา ๆ อย่างชอบใจกับปฏิกิริยาหัวร้อนดื้อด้านไม่ยอมใคร แต่ขอได้ไหมไอ้นิสัยบ้าบิ่นไม่ยอมใครกับคนแปลกหน้า ขอแค่ทำกับเขาคนเดียวก็พอ...

คนที่ทนความอึดอัดมาเป็นเดือนจึงตัดสินใจในสิ่งที่ไม่เคยทำ ก็ในเมื่อเขาเองก็อยากจะพิสูจน์ให้มันแจ่มแจ้ง กลิ่นกายหอมแม่งก็ใช่ ก็ขอลองพิสูจน์ไปเลยจะเสียหายอะไรอีก หน้าตาหมอนี่ก็ไม่เลวแถมยังดูเป็นคนสะอาดสะอ้านมาก กลิ่นตัวก็หอมไม่เหมือนใครมีเสน่ห์ดึงดูดเร้าใจไม่น้อย ในเมื่อเขาเองก็หงุดหงิดมาหลายวันแล้วหาที่ระบายซะบ้างก็ไม่เลว ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายจะสามารถทำให้เสร็จได้ไหม แต่ขอลองสักตั้งเถอะ

ว่าแล้วปากเล็กกว่าก็จู่โจมคนตัวโตโดยไม่คิดอะไรอีก

สุดเขต หรือหมอเขต ตกใจที่อีกฝ่ายจู่โจมเขาอย่างรวดเร็ว เรียวลิ้นเล็กและมือของคนเมาไวกว่าที่เขาคิดไว้มากทีเดียว เพียงแค่บดเบียดริมฝีปากไม่นานก็ขอแทรกลิ้นร้อนชื้นเข้ามาในปากของเขาแล้ว มือซุกซนที่แตะลงมาลูบไล้กลางกายที่กำลังตื่นตัวเพียงแค่ได้กลิ่นและสัมผัสพร้อมกับแอลกอฮอล์ในกระแสเลือดก็วิ่งพลุ่งพล่านยิ่งทำให้ปลุกเร้าอารมณ์ของคนทั้งคู่ให้ฮึกโหมทุกอย่างเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว จนไม่สนใจคนที่อยู่ด้านนอก.0..

หมอหนุ่มยั้งอารมณ์ตัวเองไว้ ไม่อยากบุ่มบ่ามมากไปกว่านี้ ทั้งที่ในใจอยากจะเข้าฟัดอีกคนตั้งแต่คราแรกที่เห็นหน้าว่าเข็มทิศออกมาเมาเละที่ผับอีกแล้ว เด็กดื้อของเขาคงยังไม่เข็ดสินะ ถ้าเป็นแบบนี้เขาคงต้องรีบปราบพยศ ในเมื่อเข็มทิศเป็นของเขาแล้ว จะไม่มีวันปล่อยให้ไปเป็นของใครอีกเด็ดขาดไม่ว่าจะเป็นชายหรือว่าหญิง หนุ่มฮอตเพลย์บอยที่มีคู่นอนไม่ซ้ำหน้านับจากนี้ต่อไปจะมีเพียงแค่หมอเขตคนเดียวก็พอ ว่าแล้วร่างของเข็มทิศก็โดนหมอเขตลากเข้าไปในห้องน้ำที่อยู่ริมสุดพร้อมกับลงกลอนอย่างแน่นหนา

จ๊วบ จ๊วบ! อ่าสสส

เสียงดูดดึงของสองริมฝีปากดังก้องกังวานไปทั่วห้องน้ำหลังจากประตูปิดลง

"เชี้ย!"

เข็มทิศสบถออกมาเมื่อกลายเป็นว่าตัวเองถูกรุกกลับอย่างหนักจนแทบหายใจไม่ทัน เมื่ออีกฝ่ายไม่ยอมถอนจูบ มือหนาสาละวนกับการปลดกระดุมและรูดชิปกางเกงคนเมาลง หลังจากนั้นก็ล้วงเข้ามาสัมผัสกับกลางกายที่เริ่มแข็งขืน ขณะที่เข็มทิศก็ขมวดคิ้วเบิกตาโพรงอย่างไม่อยากจะเชื่อ!

"อืม..อืม"

ไม่น่าเชื่อว่าน้องชายของเขาจะตอบสนองกับสัมผัสของผู้ชายตัวหอมจนมันแข็งโด่ ปากยังจูบกันนัวเนียแต่สมองก็คิดไปด้วย พอตั้งสติได้คนโดนรุกก็เอื้อมไปปลดตะขอกางเกงอีกฝ่ายรูดซิปลงมาแล้วล้วงมือนิ่มเข้าไปพิสูจน์ตัวตนของคนตรงหน้าเช่นกัน แต่แล้วก็ต้องชะงักเบิกตาโพรงเป็นรอบที่สองเมื่อในมือเขาสัมผัสอะไรบางอย่างที่คุณก็รู้ว่ามันคืออะไร

แม่ง! มันทั้งอลังการใหญ่ยาวความรู้สึกที่มือสัมผัสถึงมันบ่งบอกว่าเกินมาตรฐานชายไทยอย่างไม่ต้องสงสัย และมั่นใจว่าใช่แน่นอน ไอ้คนตัวหอมยาวใหญ่คนนี้คือคนเดียวกันกับคืนนั้น และด้วยความสงสัยใคร่รู้คนเมาจึงงัดมันออกมาดูให้เห็นเต็มสองตา

โอ้วววว ...ขุ่นพระ!!

เข็มทิศถึงกลับสร่างเมาเมื่อเห็นสิ่งที่โผล่ออกมาทักทายกับขนาดของมัน แต่ทว่าอีกฝ่ายไม่ปล่อยไว้ให้เขาต้องสงสัยนานก็จับคนตาค้างให้เงยหน้าขึ้นมารับจุมพิตอันดูดดื่มหนักหน่วง ริมฝีปากของคนทั้งคู่บดเบียดขยี้เข้าหากันราวกับโหยหากับสิ่งนี้มานานแสนนานไม่ต่างกัน เข็มทิศที่เหมือนเจอบ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์ก็รุกเข้าหาดื่มกินน้ำหวานแลกน้ำลายกันดังหยาบโลน รู้สึกว่ามือไม้ร่างกายสั่นแม้แต่ใจยังเต้นแรงระรัวราวกับมันจะทะลุออกมานอกอก

ดีใจที่ร่างกายตัวเองกลับมาเป็นปกติเหมือนเดิมอีกแล้ว บอกตัวเองว่าสิ่งที่เขากำลังตามหาคือคนตรงหน้า แต่เสียใจว่าทำไมร่างกายต้องตอบสนองเฉพาะกับไอ้แมงดาที่ล้ำเส้นคนนี้! คนที่เข้ามารบกวนจิตใจวนเวียนอยู่ในหัวมาแรมเดือน แล้วอย่างนี้จะสานสัมพันธ์ต่อหรือแค่ปลดปล่อยความต้องการที่มันอัดอั้นเท่านั้นดี หรือแค่...

"อะ..อ่าสส" แต่ไม่ว่าอะไรก็แล้วแต่ แต่ตอนนี้ขอปลดปล่อยจากความอึดอัดนี้ก่อนล่ะกัน อย่างอื่นค่อยเค้นคอกับมันอีกที

"อะ อื้อ"

เสื้อหลุดออกจากตัวไปตอนไหนก็ไม่รู้ พอรู้ตัวอีกทีความเจ็บแปลบก็เกิดขึ้นตรงเม็ดกลางอก ที่มีหน้าหล่อ ๆ ของคนตรงหน้าเข้ามาครอบครอง อีกข้างถูกดูดดึงด้วยปากดังจ้วบจ้าบราวกับหิวกระหาย ในขณะที่อีกข้างก็ถูกบีบเคล้นด้วยมือหนาอย่างโหยหา ยิ่งได้เห็นความใหญ่อลังเกินมาตรฐานชายไทยชี้หน้าตั้งโด่ ยิ่งทำให้ร้อนรุ่มไปทั้งสรรพางค์กาย เข็มทิศถูกอีกฝ่ายเล้าโลมเพื่อเตรียมร่างกายให้พร้อมกับความใหญ่โต จุดที่ไวต่อสัมผัสไอ้คนตรงหน้าก็ดูจะรู้ไปหมด ทำราวกับช่ำชองในเรื่องอย่างว่าจนเพลย์บอยตัวพ่ออย่างเขาดูด้อยค่าลงไปทันที

ขนาดกูเป็นผู้ชายจุดไหนที่ไวต่อความรู้สึกไอ้บ้านี่มันก็รู้ดีไปเสียหมด...

"อ่าาา...อืม"

พอก้มลงต่ำก็ถึงกลับกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ไม่รู้ว่าหากมันเข้ามาข้างในจริง ๆ แล้วมันจะเป็นอย่างไร เพียงแค่เห็นขนาดก็เจ็บและเสียวรอ ความใหญ่โตอลังการของมันจะจุกถึงคอหอยหรือแบบว่ามันจะโป่งนูนบนหน้าท้องแบนเรียบอย่างที่ใครเขาพูดกัน ความรู้สึกในคืนนั้นเขาลืมมันไปหมดแล้ว...

"พอจะคุ้นไหมครับ สัมผัสนี้จำได้บ้างหรือยัง หืม..อืมมม"

ได้ยินประโยคพึมพำเสียงแหบพร่าอยู่แถวใบหูจากทางด้านหลัง หลังจากที่โดนจับพลิกให้ร่างกายส่วนหน้าแนบอยู่กับประตูตอนไหนก็ไม่รู้ จนคนที่เอาแต่จมอยู่กับความคิดถึงกับสะดุ้งโหยงเมื่อความใหญ่โตก็แทรกผ่านเข้ามาทางช่องทางด้านหลังคับแน่นอย่างไม่ทันตั้งตัว

"อ๊ากกกก!! สัส!"

เข็มทิศอ้าปากค้างร้องดังลั่นห้องน้ำเมื่อลำกายถูกแทรกเข้ามา มันทั้งคับแน่นเจ็บเหมือนจะตาย ร่างกายกำลังจะแตกออกเป็นเสี่ยง ๆ ยากเย็นแสนเข็ญ ทั้งที่เล้าโลมไปแล้วก่อนหน้าแต่ก็ยังขยับได้ยาก

อย่าถามว่ากูรู้สึกยังไง ต้องถามว่าจะไหวหรือเปล่าแล้วกูจะตายไหมเหอะเพราะขนาดของมันใหญ่โคตรๆ

"อ่า อย่าเกร็งมันจะเจ็บมาก หายใจเข้าลึก ๆ อืมมมม"

สุดเขตพยายามแนะนำเพราะรู้ดีว่าความใหญ่ยักษ์ของตัวเองนั้นสร้างความเจ็บปวดให้คนที่เป็นฝ่ายรับมากเพียงใด ปากหนาพยายามจูบปลอบประโลมอีกฝ่าย ลากลิ้นร้อนชื้นไปตามใบหูแดงก่ำ ซอกคอหอมที่เขาติดใจไม่เคยลืมแล้วไล่ลากลงมาตามแผ่นหลังขาวเนียน

"ลึกจนจะทะลุปอดกูอยู่แล้วสัส!! อือ ทำไมมันใหญ่ขนาดนี้ อึก..อืมมม" ปลายเล็บสั้นครูดกับประตูจนเกิดเสียงเมื่อส่วนนั้นยังคงขยับเข้ามาข้างในตัวตนอย่างช้า ๆ เนิบนาบไม่ได้บุ่มบ่ามอย่างเอาแต่ใจ

"คงตอบไม่ได้เพราะเกิดมามันก็ใหญ่ติดตัวพี่มาแล้วครับน้อง"

หมอเขตตอบด้วยเสียงกลั้วหัวเราะ อาการกรึ่มๆดูจะสร่างทันตาเพราะกิจกรรมตรงหน้ามันเรียกร้องให้เขาสนใจมากกว่าสิ่งใด ไอ้เด็กตรงหน้ามันคือคนเดียวกับที่หิ้วเขาไปเมื่อเดือนก่อน สร้อยเกียร์ในคอที่ใส่ไว้ตลอดหลังจากคืนนั้นเป็นหลักฐานได้ดีว่าไอ้พี่ว๊ากปีสามหนุ่มวิศวะฯตรงหน้าถูกคนเป็นหมออย่างเขาจับจองไว้แล้ว ...

รอยยิ้มผุดขึ้นมุมปากเมื่อในที่สุดก็ตามตัวจนเจอหลังจากที่คืนนั้นทั้งคู่เมาปลิ้นแต่เขาก็ยังพอมีสติอันน้อยนิดพอจำได้ลางๆ แถมยังถูกไอ้บ้าพลังนี่ลากมาขึ้นคอนโดหรู

ไม่นึกว่าหนึ่งเดือนที่ผ่านมาไอ้เด็กเจ้าปัญหาคนนี้จะกวนใจเขาไม่เลิก วนเวียนอยู่ในหัวตลอดจนเขาเรียนและทำงานไม่ได้เลย ต้องออกมานั่งเฝ้าอยู่ที่นี่แทบทุกคืน จนในที่สุดวันนี้ก็มาถึงเมื่อมันมาโผล่พร้อมกับเมาปลิ้นอีกรอบ

แต่ก่อนอื่นเขาต้องสำรวจก่อนว่าตรงนั้นที่ให้ความรู้สึกดีอย่างที่เขาไม่เคยได้รับ มันยังเป็นของเขาอยู่เหมือนเดิมไหม หรือว่าเจ้าตัวไปแอบซนกับใครมาบ้าง...

"โอย มัน... อื้อ"

ขนอ่อนในกายเข็มทิศลุกชันเมื่อมันยังสามารถเข้ามาได้ลึกกว่าที่คิด ความเจ็บ แน่น จุก และเสียดเสียวผสมปนเปกันไปหมดจนแยกไม่ออกว่าอย่างไหนรู้สึกมากกว่ากว่ากัน

"ไหวไหม เจ็บไม่ไหวให้บอก" คนด้านหลังเอ่ยถามขณะปลุกเร้าอารมณ์อีกคนด้วยการเลื่อนมือไปลูบไล้กลางกายเล็กทางด้านหน้าไปด้วย

"อืออออออ" คำตอบมาเป็นเสียงยาวเมื่อถูกตอกตรึงกายเข้าหาในจังหวะสุดท้าย

จ๊วบ จ๊วบ อ่า อ่าสส

คนตัวโตพร่างพรมจูบไปทั่วลำคอบางพร้อมทั้งหมุนวนสะโพกไปมาอย่างช้า ๆ มือก็ทำหน้าที่ไม่หยุดระหว่างรอให้คนตัวเล็กกว่าปรับสภาพร่างกายพร้อมรับการกระแทกจากความใหญ่โต สุดเขตใจเย็นและไม่ได้บุ่มบ่ามเอาความอยากของตัวเองเป็นใหญ่ เขาอดทนรออยู่อย่างนั้นจนกลายเป็นเข็มทิศที่ทนไม่ไหว

"อ่า ขยับเถอะ..กูไม่ไหวแล้ว อ่าาา"

ไม่เพียงแค่บอกแต่สะโพกขาวแน่นขนัดยังกระดกก้นแอ่นใส่คนด้านหลังให้เขาบดคลึงอย่างแนบแน่นถนัดถนี่ แสดงให้อีกฝ่ายรู้ว่าเขาพร้อมมาก อยากได้มากกว่าการบดคลึงวนให้เสียว!!