ตื่นขึ้นมาอีกทีผมได้สามีเป็นคนข้างห้อง (สุดเขต&เข็มทิศ)

หื่นกว่าที่คิด1/2

[เข็มทิศ]

"คุณรู้รหัสผมได้ไง" อึ้งครั้งที่หนึ่งคือห้องเราอยู่ข้างกัน พอคนอุ้มพาดบ่ากดรหัสเข้าห้องโดยไม่ถามรหัสผมสักคำ ก็อึ้งอีกเป็นครั้งที่สอง

"ไม่มีอะไรเกี่ยวกับตัวนายที่ฉันไม่รู้" เชี้ย! ไอ้บ้านี่มันน่ากลัวกว่าที่คิดแฮะ ชักสงสัยแล้วสิว่าเป็นสตอล์คเกอร์หรือเปล่า

ผมถูกเขาอุ้มเข้ามาในห้องนอน หลังจากนั้นก็กลายเป็นหุ่นยนต์ที่ถูกเขาจับวางบนขอบเตียง เอายาที่ไปหยิบติดมือมาตั้งแต่ตอนไหนก็ไม่รู้มาป้อน แล้วพาไปล้างหน้าแปรงฟันพร้อมกับเช็ดตัวให้เสร็จสรรพ แรกๆก็เขินนะน่ะที่เขามาจับลูบคลำร่างกาย แต่พอเห็นเวลาที่เขาเช็ดตัวให้มีสีหน้าจริงจังไม่ได้มีสายตาคุกคามอย่างที่ควรจะเป็น อีกทั้งจะขัดขืนไปก็ไร้ประโยชน์เลยต้องนั่งนิ่งๆให้เขาปู้ยี้ปู้ยำทำให้เหมือนผมเป็นคนป่วย โดยมีหมอฝึกหัดตรงหน้าเป็นเจ้าของไข้ พอใส่เสื้อผ้าให้เสร็จก็อุ้มออกมาวางไว้บนเตียงนอน ตั้งแต่เข้ามาในห้องตัวเองเท้ายังไม่แตะโดนพื้นเลยคุณ🙄

"คิดเหมือนฉันไหม อีกตั้งสองวันกว่าเราจะเจอกันอีก"

คนดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมไว้ตรงแค่เอวเริ่มอ่อยอิ่งยามสบตาผม สายตาคมเลื่อนลงมองตามผิวขาวๆนอกร่มผ้าที่มีรอยขบกัดจากฝีมือเขา ผมได้แต่กลอกตาไปมา ถึงแม้จะอาทิตย์ละสามครั้งตามที่ตกลงกัน แต่ในเมื่ิอห้องอยู่ติดกันซะขนาดนี้แค่กดกริ่งหน้าห้องหรือกดรหัสเข้ามาแบบที่เขาทำก็ได้เจอกันแล้ว ไอ้ที่บอกว่าอาทิตย์ละสามครั้งมันก็แค่คำลวง😪

"แล้วไง"

ผมจ้องตาเขานิ่งเมื่ออีกฝ่ายโน้มตัวเข้ามาใกล้จนได้กลิ่นลมหายใจหอมๆจากตัวไอ้พี่หมอเขต ดวงตาสีเข้มเต็มไปด้วยความปรารถนาเหมือนห้วงแห่งความมืดกำลังจะดูดกลืนหล่อหลอมผมเข้าไป ในตอนที่แขนของเขาโอบรอบเอวผม ตัวของผมก็สั่นให้เขาเห็น ลมหายใจสะดุดเมื่อปลายนิ้วร้ายเริ่มไต่ไปตามรอยแยกของกระดุมเสื้อเชิ้ตแขนสั้นตัวบางที่เขาเพิ่งจะใส่ให้ จนคนป่วยอย่างผมเผลอกลั้นลมหายใจไปชั่วขณะ เมื่อเขาเอาริมฝีปากมาแตะเบาๆกับปากของผมที่กำลังเผยอนิดๆราวกับกำลังลิ้มรสความหวานจากตรงนั้นซ้ำๆ

"อีกรอบไหม แล้วนายค่อยนอน...นะ"

คนพูดกระซิบริมฝีปากเสียงอ้อน เสียงของเขาแหบพร่าและทุ้มต่ำ มันเซ็กซี่แบบบอกไม่ถูก แค่เสียงครางแผ่วต่ำมันสามารถทำให้ผมมีอารมณ์ นี่เขากำลังหลอกล่อผมอีกแล้วใช่ไหม

"เป็นหมอชนิดไหนกัน มึงนี่มันหื่นกว่าที่คิดจริงๆ ออกไปได้แล้วไหม" อยากจะตบปากตัวเองเหลือเกิน ทำไมผมต้องทำเสียงสั่นพร่าตามเขาด้วยนะ

แต่ถึงกระนั้นแม้ปากจะไล่ แต่สุดท้ายก็คิดว่าตัวเองคงหลงเสน่ห์เขาให้แล้ว จึงยกมือรั้งต้นคออีกฝ่ายให้โน้มลงมา ตอบสนองจูบของอีกคนกลับไปอย่างดูดดื่มเมื่อเขาบดเบียดแทรกลิ้นเข้ามาแทนการสัมผัสแผ่วเบา ลิ้นของเราทั้งคู่ตวัดรัดรึงพันเกี่ยวกันอย่างไม่มีใครยอม จูบแลกจูบจนน้ำลายไหลยืดลงมาตรงมุมปาก อีกฝ่ายก็ตวัดลิ้นไม่ยอมให้มันหยดหนีหายแม้แต่หยดเดียว

เมื่อไม่มีการขัดขืนใดๆมีแต่การยินยอมพร้อมใจ คนมาส่งก็ไม่รอช้าที่จะเป็นฝ่ายจัดการกับเสื้อผ้าที่ตัวเองเพิ่งใส่ ให้มันหลุดออกทั้งบนทั้งล่าง หลังจากนั้นก็ตามมาด้วยเสื้อผ้าของเขา พอรั้งกางเกงลงมาเท่านั้นแหละ

พ่อคุณเอ้ย!!

ผมถึงกับตาเหลือกเพราะมันขึ้นเป็นลำชี้หน้าผมทันทีที่เป็นอิสระ แค่เห็นหน้าก็เห่อร้อนเม็ดเหงื่อผุดพรายจนร้อนชื้นไปตามไรผม ขนาดความใหญ่และยาวของไอ้ปลาชะโด มันทำผมลอบแลบลิ้นเลียริมฝีปากที่แห้งผากของตัวเอง ได้ยินเสียงครางฮึ่มในลำคอของอีกฝ่าย คงเห็นแหละว่าผมเอาแต่จ้องเอาๆไม่กระพริบตา เขาก็เลยเอามือผมไปวางลงบนส่วนนั้นช้าๆ

มันโคตรอุ่น ถ้าเข้าไปอยู่ในตัวผมอีกครั้งมันจะเป็นยังไง ไม่รู้ตัวเลยว่าเผลอบดเบียดตัวตนเข้าหาร่างแกร่งไปตั้งแต่ตอนไหน รู้แต่ว่ามันร้อน...ร้อนเกินกว่าที่ผมจะทนไหว

"ยังอยากจะไล่อีกไหม"

เรียวปากหยักร้อนผ่าวกดถามชิดริมหู ผมสั่นสะท้านเสียวปราดไปทั่วร่างเพียงได้สัมผัสลมหายใจอุ่นรดลงมา เหมือนจะเสร็จเพียงแค่เขาแลบลิ้นเลียตรงติ่งหู ลมหายใจของเขาก็ดูจะร้อนผ่าวไม่ต่างกัน ผมเองก็โดนความรู้สึกเสียวซ่านเล่นงานจนตัวสั่น

"ยังจะถามอีก จะเอาก็รีบ" ผมจ้องเขาตาขวางเมื่อตาเรียวคมเลื่อนมาสบกันอีกครั้ง

"เด็กอะไรเกรี้ยวกราดยังน่ารัก" อย่ามาหยอด...แค่นี้ก็หลงจนหาทางออกไม่เจออยู่แล้ว

"อื้มมม... "

ได้ยินเสียงคำรามต่ำจากอีกฝ่ายอย่างพอใจ แล้วก็รู้สึกได้ถึงสัมผัสร้อนชื้นตรงซอกคอ เขาทั้งขบเม้มจนรู้สึกเจ็บต่อจากนั้นก็พรมจูบทิ้งท้ายคล้ายตบหัวแล้วลูบหลัง จนผมสะดุ้งกัดริมฝีปากตัวเองเอาไว้เพื่อกลั้นเสียงคราง เขาเหมือนนักล่าที่เหยื่ออย่างผมไม่มีทางปฏิเสธ มือหนาเริ่มซุกซนเลื่อนลงมาบีบเค้นสะโพกของผมอย่างแรงเพื่อกระตุ้นอารมณ์ แค่เพียงเขาแตะอารมณ์ก็ถูกจุดขึ้นมาอย่างรั้งไม่อยู่ ผมหอบสะท้านสูดลมหายใจเข้าปอดอย่างแรง ยิ่งฝ่ามือร้อนค่อยๆลูบไล้ไปตามเรียวขายิ่งทำให้ผมตัวสั่น เพียงแค่เขากดจูบแนบริมฝีปากลงบนต้นขาเท่านั้น มันก็ทำให้ผมแทบจะร้องไห้ด้วยความเสียวกระสัน

"แต่ต้องเบาๆนะ ขืนมึงกระแทกกูแรงอีก คงได้จองศาลาวัดแน่" เสียงผมสั่นไปหมดยามขอร้องอีกฝ่าย มันควบคุมร่างกายตัวเองไม่ได้แล้ว

รู้แหละว่าประตูหลังต้องพังไม่เป็นท่า แต่มาถึงขั้นนี้แล้วนี่น่า ใครมันถอยกลับ อยู่ในห้องสองต่อสอง เสื้อผ้าไม่เกี่ยว แล้วคู่นอนก็โคตรจะมีเสน่ห์เซ็กซี่เป็นบ้า และที่สำคัญที่สุดส่วนนั้นของเขามันก็น่าเลีย น่าดูด ของอร่อยแบบนี้มันก็ต้องกินบ่อยๆจะได้ชิน...

ใจผมเต้นไม่เป็นจังหวะ เห็นกี่ทีก็ยังคงตื่นเต้น ยิ่งเมื่อเหลือบสายตาเห็นข้อมือตัวเองแล้วยิ่งชัดเจนว่ามันใหญ่กว่าเป็นไหนๆ คนที่โดนแอบมองก็เหมือนจะได้ใจ รีบลุกขึ้นยืนอย่างไม่มีคำว่าเขินอาย แล้วขยับเข้ามาใกล้จับปลาชะโดยื่นมาตรงหน้า พอเงยหน้าสบตาก็ไม่จำเป็นต้องมีคำพูดมากมายก็รู้ว่าไอ้หมอหื่นมันต้องการอะไร แบบไหน ผมก็เลยจัดให้ตามแววตาขอร้องอ้อนวอนนั่น

พอลิ้นแตะไล่เลียปลายท่อนสีแดงเถือกที่มีเส้นเลือดปูดโปนล้อมรอบ ปลายลำมีน้ำเยิ้มสีใสไหลออกมาอยู่ก่อนแล้ว ผมตวัดแลบลิ้นเลียก็ได้ยินเสียงครางพร่าในลำคอใบหน้าเหยเกด้วยความกระสัน พร้อมทั้งยังวางมือหนาลงบนศีรษะผมอีก เขาควบคุมจังหวะให้สอดประสานกับความต้องการของตัวเอง จับเสยกระแทกใส่ผมจนเต็มปาก แต่ด้วยขนาดของมันก็ได้เพียงแค่ครึ่งท่อนลำเท่านั้นแหละครับ

จ๊วบ! อ๊อก!!

ผมเองเริ่มจะเชื่อในสิ่งที่พ่อโรมสอนแล้วล่ะ ว่าปลามันอร่อยจริงๆ และเริ่มที่จะกลายมาเป็นอาหารจานโปรดไปแล้ว จังหวะที่อีกฝ่ายกระแทกเข้าใส่จนเต็มปากมันแน่นคับไปหมดจนต้องออกแรงดูดจนมันเกิดเสียงดังจ้วบจ้าบผสานกับเสียงครางของคนที่กำลังกระทุ้งเข้าออกอย่างไม่กลัวว่าผมจะสำลักตายไปเสียก่อน หลังจากนั้นจึงยอมถอดถอนให้ผมได้หายใจ

ผมก็แลบปลายลิ้นโอบล้อมไล้เลียอย่างช้าๆสลับกับดูดส่วนปลายน้ำ เรียกเสียงครางต่ำให้สั่นไหวขึ้นมาอีกครั้ง สายตาคมจ้องผมราวกับจะกลืนกิน

ในเมื่ออยากเสียวมา ผมก็จะยั่วกลับ!

"แกล้งฉันเหรอ หือ เดี๋ยวได้เจ็บคูณสอง" คำขู่ของเขาผมทำได้แค่มองบนเท่านั้น ในเมื่อก้นมันระบมไปแล้ว ซ้ำอีกหน่อยก็คงไม่เป็นไร