Diyardan...
Abimin yanına giderken dizlerim titriyordu.Kendisi yaşadığımız şehrin katı kurallarına, kıskanç yapısına rağmen bizlere hep anlayışla yaklaşırdı. Çalışma odasına girdiğimde O nu güleryüzle görmek beni rahatlatsada utancım ağır bastı.
"Beni çağırmışsın abi."
"Gel bakalım küçüğüm" abimin bana hitap şekli böyleydi ben onun hiç büyütmediği kardeşidir sonuçta.
"Bana anlatmak istediğin birşeyler var mı."çok ciddi sormuştu.Ne diyeceğimi bilemedim.
" Abi şey ben."tam konuşacakken gelen telefonla içinden oh be dedim (olacakları bilseydim abimin o telefonu açmasını engellemek için herşeyi yapardım. )
"Alo! kimsiniz,ne,nasıl,hemen geliyorum"
diyen abim hışımla yerinden kalktı.
"Abi nereye gidiyorsun neler oluyor."
"Korkma küçüğüm, kötü bişey yok şimdi gitmem gerek işle ilgi
