•Yazardan •
Kalabalık masadan yükselen kahkaha ve sohbetlerin arasında Ada sadece boşluğa bakmakla yetiniyordu. Barış gelmişti ve gençlerin hepsi Meryem babaannelerinin Hanımın evindeydi şuanda. İki kişi dışında.
Ali Esat ve İklim.
Ali Esat neredeydi bilmiyordu ama İklim muhtemelen hazırlanmaktan çıkamamıştır evden diye düşündü Ada. Meryem Hanım elinde ki tepsi ile onlara doğru ilerlerken onlar aynı anda ayağa kalktı elinden tepsiyi almak için. "Oturun, oturun geldim." Meryem Hanım gülerek masaya tepsiyi bıraktı. Herkes tekrar yerli yerine oturunca yan yana oturan Barış ve Mustafa Yağız'ın yanına gidip ikisinin de omzuna iki elini koydu. "Güzel torunlarım benim," diyen Meryem Hanım ikisinin de saçlarına öpücük kondurdu. Masadakiler gülmeye başlayınca bu sefer Ada da gülmeye başlamıştı.
