WILD ANGELS (Tagalog)

CHAPTER FIVE

CHAPTER FIVE

***

Belle: Innocent Bitch

"BELLE, gusto mong sumama sa amin? May sale ngayon sa SM," si Donna, kaklase ko sa university na pinapasokan ko. Business Ad ang kinuha ko at si Celen ang tumutustos sa aking pag-aaral, at ito na rin ang naging guardian ko simula ng makatakas kami sa mga sindikato ten years ago.

Kinuha ko ang shoulder bag na dala. "Hindi na may pupuntahan ako after our class, eh!" tanggi ko at umalis na ito.

Kinuha ko ang cellphone sa loob ng shoulder bag.

Rick's Calling

Malapad akong napangiti.

Belle: Hi Rick?

Rick: Hello, baby? Miss yah’ Daddy?

Belle: Hell yea'! How 'bout yah?

Rick: (chuckled) Me too, so are yah’ free t'night?

Belle: (counting one to five) Yeah!

“Honey c'mon hurry up! We are going to missed Sissy's number!”

Rick: Hold on baby.

“Oh, c'mon Glenda! You know I can't go there! Say my sorry and congratulations to Sissy, okay? I have some important meetings to attend to.”

Naitirik ko ang mga mata. Boys are boys, kahit nakatali na, kumakawala parin. Rick is a married man. He's not my boyfriend, but just an old man damn lover. Not just Rick, I like having affairs. I am a second woman, a third party, a homewrecker, a w***e. Marriage is not in my vocabulary, lahat ng lalaki ay manloloko at walang forever, walang happily ever after.

Yes, I live this way. I am having s*x with no commitments at all.

Kay Rick ko nakukuha ang mga bagay na gusto ko sa buhay. I wanted to help Celen, sinabi ko dito na nagkaroon ako ng scholarship kaya fifty percent na lang ang babayaran namin sa tuition fee sa school. But it was not true. Rick and some of my lovers paid me to fulfill their needs, na hindi kayang ibigay ng mga ka partner nila.

I am a w***e, a b***h! But who cares?

No one.

Naririnig ko ang pagbabangayan ng mag asawa. Pinatay ko na ang cellphone.

BINUKSAN ko ang condo unit kung saan kami palihim na nagkikita ni Rick. Nakukuha ko lahat ng gusto ko, pero nakukuha din naman ni Rick ang aliw na hinahanap niya.

Inihagis ko ang shoulder bag sa kama and took a shower. Narinig ko ang pagbukas ng pinto pagkatapos kong mag shower kaya napangiti ako.

I am all in naked at lumabas na sa shower room. "You’re just in time da—"

Nakipagtitigan ako sa kaharap ko. Nasa mukha nito ang matinding galit at pandidiri ng makita ako, hindi si Rick ang nasa harapan ko, pero may kahawig ito kay Rick.

Bumaba ang tingin niya sa katawan ko.

“So ikaw pala ang ‘kalaro’ ng aking magaling na ama," dahan-dahan siyang lumapit sa akin. Napaatras ako at mabilis na hinablot ang roba pantakip sa katawan ko.

Tumawa siya. "What’s the point of hiding that dirty body?" hinablot niya ang roba. "My Dad has a taste—young, beautiful, sexy and...” ibinitin niya ang sasabihin at muli akong tiningnan mula ulo hanggang paa pabalik sa mukha ko. "Dirty!"

Marahas na hinawakan niya ang braso ko at itinulak ako pasandal sa dingding. Napapikit ako sa sakit ng tumama ang katawan ko sa dingding.

Itinaas niya ang dalawang braso at ikinulong ako sa katawan niya. "Pero kahit na anong ganda mo, nakakadiri ka!" he whispered angrily.

Umalis na siya sa harapan ko at pabagsak na isinara ang pinto. Hindi ako umiyak, kinuha ko ang damit at nagbihis.

Matigas na ang puso ko, ilang beses na akong nahuli ng mga karelasyon ng mga naging ka aliwan ko at hindi ako umiyak, sa anak pa kaya ng isa sa mga ito? Kay Celen lang ako umiiyak.

Bumukas muli ang pinto at pumasok ang naka ngiting si Rick. Kaagad na hinatak niya ako at hinalikan sa mga labi, pero itinulak ko siya at malakas na sinampal.

"Baby?" gulat siya sabay hawak sa nasaktang pisnge.

"We are over now, Rick!" kinuha ko ang shoulder bag.

"But, why? What’s the matter?"

"Itanong mo sa magaling mong anak!" pero ang totoo dinahilan ko lang ang anak niya to end something between us dahil nagsasawa na rin ako sa kanya. That's my style, pag sawa na ako gumagawa ako ng dahilan para kunwaring mahuli kami and then tapos na ang aliwan namin, minsan ako pa ang kumukontak sa mga asawa o girlfriends nila para mahuli kami sa akto.

Tinanggal ko ang sim card sa cellphone ko at pinutol iyon sa harapan ni Rick and then I headed my way out.

"HI LITTLE princess, how was your day at school?"

Tuwang niyakap ng limang taong gulang na si Belle ang dumating. "Daddy!" binuhat siya nito at pina ikot ikot.

"I have a present for you!" ibinaba siya nito, kasunod nito ang isa sa mga katiwala nila na may hawak na malaking kahon.

"Is that for me Daddy? Inside that big box?"

"Yes, only for my princess."

Tuwang binuksan niya ito ng ilapag ng katiwala nila. At namamanghang kinuha niya ang malaking Barbie doll.

"Wow! I love, barbie! Thank you so much, Daddy!" at muli niya itong niyakap.

Bumaba ang Mommy niya, he kisses her Mommy's cheeks. She pouted. "Daddy? On Mommy's lips!" nagkatinginan ang magulang niya. And then they kissed. Napatakip siya sa mukha, at kinikilig na tumakbo hawak-hawak ang bago at malaking barbie doll niya sa room niya sa taas.

"Princess, be careful," narinig niyang sigaw ng Mommy niya.

"I will," masayang nilaro niya ang barbie sa loob ng silid niya.

She believes in fairy tales, she believes in the happy ending. When she grows up, she will find her prince charming and they will live happily ever after.

Until...

"Mommy where is Daddy?" si Belle, malungkot itong nag aabang sa labas ng bahay nila ng tabihan siya ng Mommy niya.

"He's busy princess, c'mon let's get inside, okay? Your friends are waiting for you."

"But today is my 10th birthday, did he forgotten my birthday, Mommy?" naiiyak na sabi niya.

"No princess, he will not ever forget your birthday. Please try to understand Daddy, okay? He's working so hard for your future, someday you will understand everything, but for now, just enjoy your party. Is that okay?"

"Okay Mom," malungkot na bumalik siya sa loob.

When the party is over, her Dad came. Napatigil siya sa gitna ng hagdan ng makita ang Mommy niyang umiiyak habang nakahawak sa mga binte ng Daddy niya.

Begging…

"Please Danilo, don't leave us. Please we need you!"

"I'm sorry, pero matagal nang tapos sa atin at alam mo yan Bisty. Stand up please, baka makita ka ni Belle."

Panay ang iyak ng Mommy niya.

"Dadalawin ko parin naman dito si Belle—"

Niyakap ng Mommy niya ang Daddy niya. Pilit na inaalis ng Daddy niya ang mga braso ng Mommy niya.

"Please stop, Bisty! Limang taon na tayong wala! Don't act as if ngayon lang tayo maghihiwalay! I will file an annulment, dahil balak ko ng pakasalan si Mary!" napatingin ang Daddy niya sa kanya.

"Princess..." napalingon din ang Mommy niya.

Umiyak siya ng umiyak. Nilapitan siya ng Daddy niya. "No! Don't touch me! I am not your princess anymore! I hate you! I hate you!" tumakbo siya palabas ng bahay nila. Sakto namang may humintong itim na van sa tapat ng bahay nila at isinakay siya sa loob kasunod nun ang pagdilim ng paningin niya.

Nagising nalang siya sa loob ng madilim at mainit na lugar na iyon, hindi siya nag-iisa may mga kasamahan siya sa loob. Napasiksik siya sa sulok sa sobrang takot, and then Celen comforted her.

"Huwag kang matakot," Celen embraced her kaya kumalma ang pakiramdam niya, kasunod nun ay nakilala pa sila sina Alice, Delly, at Elsa. She remembered everything about how her friends helped her to escape from that hell. Kaya utang na loob niya ang buhay sa mga ito.

And she promised that no man can hurt her, she would not cry, she would not beg for love, hindi siya matutulad sa Mommy niya.

PINAHID ko ang luha, nawala ako ng sampung taon pero hinanap ba nila ako? Wala. Sinubukan kong puntahan si Daddy noon, kasama ko si Celen dahil wala na kaming matakbuhan, isang taon na kaming sa mga bangketa lang natutulog dahil wala kaming bahay na matutuluyan. Daddy's girl kasi ako, pero nakita ko kung gaano kasaya ang Daddy sa bagong pamilya niya.

While my Mom suffered from pain, nawala ang katinuan ni Mom at nasa isang mental hospital, mas sumiklab ang galit ko para kay Daddy.

"Miss," napatingin ako sa driver. May iniabot itong tissue sa akin.

"No, thanks!" tanggi ko. Tumingin ako sa labas ng taxi. Narinig ko ang pagbulong bulong ng driver.

“Suplada!"

Umikot ang eyeballs ko sa sinabi nito. Napasubsob ang mukha ko ng biglang itong nagpreno. Nag ingay ang gulong nito sa kalsada.

"f**k! What the hell are you thinking?!" bulyaw ko dito. Pero hindi ito nag komento. Nagpatuloy ito sa pagmamaneho na parang walang nangyari. "Drug addict ka ba?"

He grinned. "Mas malala pa ako diyan."

Umikot muli ang mga mata ko. Sumandal ako dahil pagod ako at wala akong panahon para makipag lokohan.

"Yes, hawak ko na siya… okay," ini-off na nito ang cellphone. Napaayos ako ng upo at napatingin sa labas.

"W-wait! Pull over!" pinilit kong buksan ang pinto ng taxi pero naka locked iyon. Inis na hinila ko ang buhok ng lalaki. "Pag hindi mo hininto, tayong dalawa ang mamamatay! Idadamay na kita!"

Muling napasubsob ang mukha ko sa likod ng driver seat nito. Napahawak ako sa noong nasaktan.

"Buweset ka!" asik ko.

Napabuntong hininga ito. Ini-unlock nito ang pinto ng taxi. "Lumabas kana," maya maya sabi nito. Staring at me in his front mirror.

Lumabas ako sa taxi at pinagpapatid ang taxi nito. "Baliw ka! Irereklamo kita sa LTFRB!"

Lumabas ang ulo ng driver sa taxi. Nakipagtitigan ako dito, gwapo pala ito, eh? Hindi naman pala ito matanda? Pero ano naman ang mahihita ko dito?

"May girlfriend kana ba?" tanong ko na ikinataas ng kilay ng driver. Umiling ito at muling pumasok sa loob ng taxi at pinaharorot iyon palayo. Napatakip ako sa bibig dahil sa usok ng taxi nito.

"Bastos! Mabangga ka sana!" sigaw ko. Kinuha ko ang cellphone para tawagan si Celen pero pinutol ko na pala ang SIM card.

Napabuntong hininga ako, no choice kundi ang muling magpara ng taxi, nang matinong driver. Namanhid na ang mga paa ko kakatayo, puro may sakay ang mga taxing dumadaan sa harapan ko.

“Sakay na," napaangat ang tingin ko, ang taxing sinakyan ko kanina! Nagpalinga linga ito. "Bilis!"

Tumaas ang kilay ko, hindi ko siya pinansin at kunwaring hindi ko siya nakikita. Lumabas siya ng taxi at hinila niya ako papasok sa loob ng taxi sa harapan.

"Ano bang problema mo?" I shouted. Nanlaki ang mga mata ko ng mula sa ilalim inilabas niya ang baril. Napatakip ako sa bibig, muling nanginig ang katawan ko sa takot. Napasigaw ako ng mula sa kung saan may bumaril sa amin.

“s**t!" mabilis na pinaandar ng lalaki ang taxi. "Get your head down!" sinunod ko siya.

"Marunong kabang mag drive?" sigaw niya, umiling ako.

"Baril?" muling tanong niya, umiling muli ako. Naiiyak na ako, kay Celen lang ako dapat umiyak! Pero naiiyak na talaga ako.

"Haist! Wala kana man palang silbi!" sigaw niya. Napahawak ako sa sobrang bilis ng pagpapatakbo niya, yumuyuko siya sa tuwing may bumabaril sa taxi, nag angat ako ng ulo at mula sa side mirror nakita ko ang mga naka motor, puro nakaitim ang mga suot nila, at ang mga ito ang bumabaril sa amin.

"Ano bang atraso mo sa kanila? Pati ako dinadamay mo!"

Napatakip ako sa mukha ng mabasag ang salamin ng taxi sa harap. “Sissssssssss!" sigaw ko. No ayaw ko pang mamatay! Hindi ko pa natutupad ang pangako ko kay Celen na magtatapos ng pag-aaral!

Kinuha ko ang baril sa kamay ng lalaki. Inihagis ko ang shoulder bag sa likod at nag kubli ako sa upuan. Kinasa ko ang baril at gumanti ng putok sa mga humahabol sa amin. Napapapikit ako sa tuwing pumuputok ang baril.

"Huwag mong ubusin ang bala! You idiot!" singhal niya. Inis na hinarap ko ito at sinapak, napahawak ako sa upuan ng mabilis na gumiwang ang taxi namin.

"I don't want to die!!!" mahigpit na napakapit ako sa upuan. Hanggang sa huminto ang taxi sa gilid ng kalsada, hinila niya ang kamay ko at mabilis na lumabas kami sa taxi at pumasok kami sa isang madilim na eskinita.

Napatakip ako sa tainga ng marinig namin ang pag ratrat ng mga ito sa taxi. Umiyak ako ng umiyak. Nanginginig ang mga kamay ko at inihagis ang hawak-hawak na baril.

Galit na hinarap ko ang lalaki. "Who are you?! Bakit mo ako dinamay sa problema mo ha?"

Hinawakan niya ang mga kamay ko, mahigpit na mahigpit. "Hindi mo ba alam? I am one of them at ikaw pa ang may ganang manapak ha!" nanlisik ang mga mata niya.

Napaatras ako sa takot. "B-bakit mo ako iniligtas? K-kung kabilang ka sa kanila?"

Napasabunot siya sa buhok. "I dunno, you little idiot! Dahil sayo target na rin nila ako!"

"Bakit ninyo ako gustong patayin? Anong kasalanan ko sa inyo?" nanginginig ang boses ko habang nakatingin sa kanya.

"Bakit hindi mo tanongin ang sarili mo?" asik niya at muling sumilip sa labas, pagabi na.

Napaisip ako, marami akong kilalang naging kaaway ko, pero mga asawa at girlfriends ng mga naging kalaro ko. Maybe one of those women? No, I doubt it.

Pinulot niya ang baril na inihagis ko at isinuksok sa tagiliran niya. Sinagot niya ang cellphone ng tumunog iyon, pinakinggan lang niya ang kausap at ini-off na ang cellphone. Tumingin siya sa akin.

“Saan ka umuuwi? Ihahatid na ki—"

"No!" kaagad na tanggi ko, baka madamay si Celen! "I can take care of myself."

"Wala na akong pakialam sayo, basta alam mo ng may gustong pumatay sayo," iyon lang at nag over the bakod na siya, napanganga ako, member ba siya ng akyat bahay gang? Ang taas ng pader pero parang wala lang sa kanya kung akyatin.

Napakapa ako sa sarili! Ang aking bag! Wala akong pamasahi, akmang pupuntahan ko ang taxi ng mapahawak ako sa ulo ko.

"Ouch..."

"Alam kong gagawin mo yan, pero wag mo ng subukan kung gusto mo pang mabuhay, bobo ka talaga eh, no? Sayang lang pala ang bala ng baril ko kung tumama diyan sa maliit mong utak!" at muling nawala na naman siya.

Pinulot ko ang binato niya. Pera iyon, kaya pala masakit kasi may barya na nasa ilalim ng isang gusot na isang libong peso.

“Salamat!" sigaw ko kahit di ako sigurado kung narinig ba niya.

Tinahak ko ang eskeneta at sa kabila ako sumakay pauwi sa bahay namin ni Celen.

Anong idadahilan ko kay Celen para pumayag siyang lumipat kami ng tirahan?

"Oh damn!"