The unfaithful husband

chapter12

Lyneth point of view..

Binukas ko ang mga mata ng may maramdaman akong mainit na hininga sa lieg ko, mabilis ko syang naitulak ng makita ko kung sino ang lalaking nakaibabaw sakin

B-bakit ako nandito?"tanong ko at napaatras hanggang sa tumama ang likod ko sa headboard ng kama, nilibot ko ang kabuuan ng kwarto at napagtanto kong nasa dating bahay kami kung nasan ang kwarto namin

Ikaw ang nagpakidnap sakin?"galit kong tanong gumapang sya palapit sakin kaya mas lalo kong inisiksik ang sarili ko sa headboard ng kama

Wag kang lalapit!"yakap ko sa sarili ko, malamlam ang mga mata niang nakatingin sakin at hinimas ang pisnge ko gamit ang mga daliri nito

Bumalik na tayo sa dati huh?"maamo nyang sabi pero umiling ako

H-hindi ayoko na xandrew pauwiin mo nako"tumayo ako pero mabilis nyang ipinulupot ang mga braso sa bewang ko at isinampa ako sa kama at sapilitang inihiga, hawak nya ang dalawang braso kong nakalapat sa kama

Bakit ba ayaw mo na!"nagbago ang reaksyon nya at nagsimulang magtaas ng boses, nanlilisik ang mga mata nitong nakatitig sakin, pinilit kong lumaban pero mas malakas sya sakin

Dahil tapos na tau xandrew! Pinagtabuyan mo na ko nuon! Pinapalaya na kita xandrew kaya tamana itigil na natin to wala ng mangyayari pakawalan na natin ung isat isa!"galit ko ring sigaw

Hinabol ko ang sariling hininga ng lumapat ang mainit nyang palad sa pisnge ko ng sampalin nya ko, namamanhid ang muka ko at masakit

Kaya ayaw mo na kasi may lalaki kana! Bakit lyneth atat na atat ka nabang makita ang doctor na yun!mas mahal mo naba sya kesa sakin?bakit ayaw mo na bakit di moko bigyan ng pagkakataon ?!"nanatiling nakatagilid ang ulo ko sa kaliwa

H-hindi mo alam kung gano mo winasak ang mundo ko xandrew ng panahong ipagtabuyan moko at piliin mo ang kab*t mo, xandrew ayoko na"nanghihina kong tanong pakiramdam ko anu mang oras ay babagsak na ang mga luhang kanina ko pang pinipigilan

NO !"napapikit ako ng galit na boses nyang sigaw

Sa ayaw at sa gusto mo mag sisimula tayo lyneth!sabay nating balikan ang dati honey plsss kung kinakailangan buntisin kita ngayon gagawin ko maging buo lang ulit tayo!"xandrew

Siniil nya ko ng marahas na halik, mas lalo nyang diniin ang pagkakabaon ng mga kamay ko sa kama para hindi ako makapalag. Bumaba ang halik nya sa lieg ko

Hindi kona napigilan ang mapahikbe at tahimik na mapaiyak ng hindi ko nasya mapigilan sa ginagawa nya

Fcvk !"mura nya at binitawan ang kamay ko para pumihit patalikod, lumabas sya ng kwarto at narinig ko pang nilock nya mula sa labas ang pinto, bumangon ako para yakapin ang sarili at patuloy na umiyak

Hanggang kelan ako papahirapan ng mundo?wala na kong ibang gusto kundi mapabuti ang anak ko mamuhay ng tahimik at malayo sa mga taong mananakit sakanya, ayokong nasasaktan si lander dahil para sakin mas triple ang sakit na yun

Alam kong sa mga oras na ito ay hinahanap nako ng anak ko, ayoko syang mag alala ayoko syang malungkot dahil wala ako sa tabi nya pero paano?sa veranda ng kwartong ito ay mataas

Tulala ako ng ilang oras hanggang sa magtakip silim na, tumayo ako para subukang buksan ang pinto pero nakalock. Kinalampag ko ang pinto pero walang tao sa labas. Bumalik ako sa kama para mag isip

Tumayo ako para kumuha ng mga kumot sa closet, pinagbuhol buhol ko sa dulo ang mga iyon at tinali sa railings ng veranda para gamitin tali pababa

Maingat akong humawak sa kumot pababa, ng makababa ay nilibot ko ang paningin sa garden walang tao,mabilis kong tinungo ang gate para lumabas pero bago kopa mabuksan ay may yumakap sa mga bewang ko

You're not leaving lyneth!"xandrew habang buhat buhat ako para ibalik sa luob ng bahay pumalag ako at pinilit makaalis sa mga braso nya, bumuwelo ako para untugin sya gamit ang ulo ko, mabilis nya kong nabitawan ng mapahawak sya sa ilong nyang dumudugo kinuha ko ang pagkakataong iyon ng tuhudin ang gitna nya

Tumakbo nako palabas ng gate kahit magdidilim na kasabay ng pagbagsak ng malakas na ulan ang bawat pagtakbo ko sa madilim na kalsada, ni hindi ako huminto sa pagtakbo para lang makalayo sa bahay na iyon kahit na wala akong suot na tsinelas at tanging bistidang manipis lang ang suot ko

Nilalamig nako at pagod

Malakas ang ilaw na sumisilaw sa mga mata ko ng may kotseng nasa harapan ko, naiharang ko ang braso sa muka ko, bumukas ang pinto ng kotse at bumaba ang driver nito

Hinubad ng lalaki ang suot na white gown para isuot sakin. Dun ko napagtanto na nasa harapan kona si tyron na inaakay ako papasok ng kotse. Hindi alintana nito ang malakas na ulan umikot sya sa driver seat at pumasok

Okay kalang ba?"nag aalala nyang tanong habang pinapagpag ang basang buhok. Tumango ako ng marahan bago nya patakbuhin ang kotse