Ya abim oradaysa… Ya beni görürse?
Bir de şu an yanımda oturan, öfkeyle direksiyonu boğazlamaya çalışan bu adamla ıssız, sessiz bir yerde bulunmak… Hayır, bu en son isteyeceğim şey bile değildi.
“Abim oradaysa beni görür,” dedim, ikna etmeye çalışır gibi. Sesimdeki titremeyi saklayamadım.
Uras hiç tereddüt etmeden, dümdüz konuştu.
“Bundan bana ne?”
Şaşkınlıkla ve öfkeyle öne doğru eğildim ön koltuğa yaklaşarak “Bana ne mi?” dedim. “Bana ne ne demek? Sana bir iyilik yapılınca böyle nankörlük mü edersin?”
Sözlerim arabada asılı kaldı. O ise bir an bile sesini yükseltmedi.
“İşimi sağlama almak istiyorum,” dedi sakin, duygusuz bir tonla. “Ve kardeşimi bulmak için her şeyi yaparım.”
Bu cümle içimi daha da ürpertti. Her şeyi.
Kalbim hızlandı. Ya Deren orada de
