İçimdeki dolulukla Ağlamıştım öylece. Öyle sessiz falan da değil. Kendimi tutmaya çalışmamıştım bile. Göğsüm daralıp nefesim kesilip bir noktadan sonra hıçkırıklarım birbirine karışmıştı.
Sonra duşa girmiştim, suyu sonuna kadar açıp omuzlarımdan aşağı her şeyin akıp gitmesini istemiştim. Bugün yaşananlar, söylenenler, sustuklarım… Hepsi birlikte akıp gitsin istemiştim. Bir süre öylece durdum. Ne kadar kaldım bilmiyorum.
Çıkınca üstüme bir şeyler geçirip saçlarımı yarım yamalak kuruladım. Çok yorgun hissediyordum.
Biraz kestirmek istedim. “Biraz” demişim hatta kendi kendime. Sadece biraz. Gözlerimi kapattım.
Uyku mu, uyanıklık mı anlayamadığım bir yerdeyken bir anda dudaklarıma bir el kapandı. Bağırmaya çalıştım ama sesim çıkmadı. Sesim boğazımda kilitlendi. Çıkmadı. Çıka
