MURAT
Galeriye adım atar atmaz kendimi koltuğa bıraktım. Zeynep’le gecelerimiz ne kadar güzel geçerse geçsin, gündüzlerimiz bazen yorgun ve uykusuz oluyordu. Yani bir erkek olarak buna söylenecek değildim tabii… Ulan resmen her erkeğin hayalini yaşıyordum kadınımla.
Sabah kahvaltıda Avin’in yaptığı şebeklikler hâlâ gözümün önündeydi; kendi kendime sırıtarak saate baktım. İşte bir iki saati daha devirmiştim ki çırak kapıdan uzanıp,
“Murat abi, yeni araç teslimatı için müşteri geldi,”
dedi. Tam ayağa kalkacakken içeri kapı hızla açıldı ve nefes nefese bir kız daldı.
“Murat… Murat Resulhan siz misiniz?”
Kızın telaşlı hâline bakıp gözlerimi kısarak onu süzdüm. İlk kez görüyordum. Avin yaşlarında, kızıl saçlı, açık tenliydi. İçimden istemsizce, “Ulan inşallah piçlik dönemimden kalma biri
