“AÇLIK…”

539 Words

AVİN Kulübeden çıkıp gittiğinde, fırsat bu fırsat deyip hemen şöminenin başına yaklaştım. Ellerimi ateşe doğru uzatıp ısıtmaya çalışırken, bir yandan da ıslanan saçlarımın arasına parmaklarımı dolaştırıp kurutmaya uğraştım. Canım öyle yanmıştı ki ne yürüyecek halim kalmıştı, ne de soğuğa karşı koyacak takatim. Üzerimdeki incecik gecelik yağmurla birleşince soğuk kemiklerime kadar işlemişti. Allah biliyor ya, zorla omzuna atıp getirmesi… o an kızsam da, şimdi düşündükçe zaten yürüyecek halde değildim. Kıyafetlerini vermesini istememiştim ama kuru bir şeylere de ihtiyacım vardı. Tabi ki hâlâ nefret ediyordum ondan lakin en azından artık üşümüyordum. Bol gelen eşofmanın paçalarını yukarı kıvırırken kazağa dokunmadım. Ellerimi içine çektiğimde sıcacık olmuştu. Belki yarım saat kadar gelm

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD