ARSLAN
Ne yapacağımı artık kestiremiyordum. Kafam allak bullaktı. Avin’i kurtarayım derken kendimi yakmıştım. Ama bu yanış başka bir şeydi. Ne zaman gözlerine baksam, o öfkenin içinde sanki bana değil de bir pisliğe bakıyormuş gibi bir bakış vardı. Her defasında içimde bir şeyler eziliyordu.
Yol kenarına sepeti almaya giderken Salih’i tekrar aradım.
O tanıdık, itaatkâr sesi hemen duyuldu:
“Buyur beyim, bir şey eksiktir?”
“Yok, Salih abi…” dedim, sesim yorgun çıkmıştı. “Ben başka bir şey isteyecektim. Aşağıdaki köye inip sana mesaj attıklarımı alsan bi zahmet…”
“Tabi beyim, hemen…” deyip kapattı.
Pansuman malzemesiyle birlikte her ihtimale karşı tetanoz iğnesi isterken aklıma keçiliği de geldi.
Yardım edeyim desem yaklaşmaz; “kendin yap” desem, nasıl yapsın?!
İleride sepeti görünc
