AVİN
“Zıkkımın kökünü ye!” diye öfkeyle homurdandım. Sanki onu düşüneceğim de…
Elimdeki çantayı küçük yatağın üzerine bırakıp açtım. İçinde pansuman malzemeleri, ilaçlar, şırınga ve birkaç minik tüp vardı. Diğerlerini bir kenara itip pansuman malzemelerini aldım. Eşofmanımı dikkatlice aşağı sıyırıp kalçama baktığımda, yarayı zar zor görebiliyordum. Hafif kızarmış, etrafı da şişmişti sanki.
Bir parça pamuk koparıp odanın içindeki küçük kapıyı araladım. Küçücük, neredeyse adım atacak yer olmayan bir banyoydu. Musluğu açıp pamuğu ıslattım. Zorlanarak da olsa yaranın etrafını temizlemeye başladım; her dokunuşta ince bir sızı yankılansa da sesim duyulmasın diye çabaladım.
Yeni bir pamuk alarak tentürdiyotu pamuğa döküp yarayı temizledim. Yanma hissi canımı acıtsa da ses etmeden devam etti
