ตอนที่6 ต้องสำคัญที่สุด

1680 Words

“พี่เฟส” ฉันเรียกพี่เฟสออกไปพร้อมแสดงสีหน้าเศร้า จริงๆ ก็ไม่ได้แสดงอะไรหรอกมันก็เศร้าจริงๆ นั่นแหละ แต่คนอื่นเขาคิดว่าฉันแสดงไง “อะไร” พี่เฟสหันมาตอบเสียงเรียบนิ่ง “นี่หมายความว่ายังไงคะ” “อะไรของเธอ” พี่เฟสถามออกมาเริ่มแสดงสีหน้าไม่พอใจ “สรุปเธออยากเป็นเมียน้อยพี่เฟสจริงๆ ใช่ไหม” ฉันหันไปถามยัยใบปออะไรนั่นแทน “เฟสเขาบอกฉันทุกอย่างแล้ว” ยัยนั่นพูดออกมาด้วยใบหน้าใสซื่อ “แล้วเธอก็เชื่อ?” เรื่องอะไรที่ฉันจะยอมง่ายๆ ถึงนางจะบอกว่าพี่เฟสบอกทุกอย่างแล้วก็เถอะ “ถ้าไม่ให้ฉันเชื่อเฟส แล้วให้ฉันเชื่อเธอเหรอ” “หึ! เธอไม่เชื่อฉันก็ไม่เป็นไรหรอกนะ แต่ฉันจะบอกให้เอาบุญอย่างหนึ่ง” ฉันกอดอกขยับเข้าไปใกล้ยัยใบปอมากกว่าเดิม “.....” ยัยใบปอขยับถอยไปก้าวหนึ่งเหมือนฉันเป็นตัวร้าย “มันไม่แปลก ถ้าผู้ชายจะพูดดีเพื่อให้ตัวเองได้ในสิ่งที่ต้องการ” ฉันพูดพร้อมกับยกยิ้มมุมปาก พูดแค่นี้คงเข้าใจนะ “อย่าไปสนใจเลยปอ” พี่เฟสพูดขึ้นมาพร้อมกับจับมือยัยใบปอเพื่อเดินออกไปจากตรงนี้ แต่ฉันไม่ยอมหรอกแค่นี้หรอก “เธอจะรอให้เขากินเธอจนเบื่อก็แล้วแต่นะ เพราะสุดท้ายแล้วเขาก็ไม่เอาเธออยู่ดี” พอฉันพูดจบ ก็เป็นฉันเองแหละที่เดินออกมาอย่างสวยๆ ส่วนสองคนนั้นจะทะเลาะกันหรือไม่ก็แล้วแต่เถอะ ฉันแค่ไปปั่นนิดๆ หน่อยๆ แต่เรื่อยๆ ก็พอ “มึงนี่ก็ไม่ปล่อยพี่เฟสง่ายๆ เลยนะ” มีมี่พูดออกมาเมื่อเดินผ่านสองคนนั้นมาไกล “ไม่มีวันที่กูจะปล่อยพี่เฟสไปหรอก” ฉันพูดออกไปด้วยรอยยิ้ม ถึงแม้ปากจะมีรอยยิ้ม แต่ในใจก็ไม่ได้ยิ้มด้วยหรอกนะ “พี่เฟส ฟางมาหา” ฉันในวัยสี่ขวบไปหาพี่เฟสที่บ้านเหมือนทุกๆ ครั้ง เพราะหลังจากวันที่ฉันบี้ขนมใส่หัวพี่เฟส เขาก็หนีฉันกลับบ้านแล้วไม่ยอมมานอนมาเล่นกับฉันเหมือนเดิม “คับ” พี่เฟสตอบกลับมาแค่นั้น ก่อนที่พวกผู้ใหญ่เขาแยกไปคุยกันทิ้งให้ฉันอยู่เล่นกับพี่เฟสสองคน “เราไปเล่นกันค่ะ” ฉันชวนพี่เฟสไปที่ห้องของเล่น “.....” พี่เฟสยอมเดินตามแรงจูงมือของฉันมาถึงห้องของเล่น “พี่เฟสอยากเล่นอะไรคะ ฟางจะเล่นด้วย” ฉันถามพี่เฟสไปมือก็รื้อของเล่นไป “.....” พี่เฟสไม่ตอบอะไรกลับมา ฉันเลยเงยหน้าไปมองหน้าพี่เฟสที่ตอนนี้เขาไม่ได้มองฉันอยู่ “ฟางถามว่าพี่เฟสจะเล่นอะไรคะ” ฉันเลยถามไปอีกครั้งพร้อมกับมองหน้าพี่เฟสเพื่อเอาคำตอบ “พี่ไม่อยากเล่นกับฟาง” แล้วพี่เฟสก็ตอบกลับมา และมันทำให้ฉันรู้สึกโกรธ “ทำไมพี่เฟสพูดแบบนี้” ฉันถามออกไปเสียงเริ่มดังและแข็ง “ก็พี่ไม่อยากเล่นกับเธอไง” แต่พี่เฟสก็ยังตอบมาหน้านิ่งๆ อยู่เหมือนเดิม “ทำไมต้องไม่อยากเล่นกับฟางด้วย!” “ก็เธอดื้อ เอาแต่ใจ” “ทำไมเมื่อก่อนยังเล่นได้ล่ะ!” “ก็เพราะยังเล่นกับเธอไง เธอเลยนิสัยเสียไม่เลิก” “พี่เฟสว่าฟางเหรอ!” “ใช่” “พี่เฟสต้องเล่นกับฟาง!” “ไม่” “ต้องเล่น!” “ไม่เล่น!” “ฟางจะฟ้องคุณพ่อ!” “เด็กเอาแต่ใจอย่างเธอใครจะเชื่อ” “พี่เฟส! พี่เฟสต้องเล่นกับฟางเหมือนเดิม” “ไม่มีทาง” “คอยดู!” แล้วฉันก็เดินกระทืบเท้าออกไปหาผู้ใหญ่ที่ห้องนั่งเล่นทันที แล้วหลังจากนั้นฉันก็คอยไปหาพี่เฟสบ่อยๆ ยิ่งพอเข้าโรงเรียนเราก็เรียนโรงเรียนเดียวกันมาตลอด ฉันเลยมีโอกาสเจอพี่เฟสทุกวัน แต่เขาก็มีท่าทีที่เปลี่ยนไปและหนักขึ้นเรื่อยๆ จากฉันเคยเป็นคนสำคัญของเขา แต่กลายเป็นคนที่เขาไม่อยากพูดด้วยมันทำให้ฉันเสียใจนะ และฉันก็จะไม่ยอมให้พี่เฟสทำเหมือนฉันไม่มีความสำคัญกับเขาแบบนี้ตลอดไปหรอก “ยังไงพี่เฟสก็ต้องเป็นของฟางเหมือนเดิม” ฉันพูดกับตัวเองออกมาหลังจากขึ้นมาบนรถแล้ว พี่เฟสเคยรักและตามใจฉัน ยังไงเขาก็ต้องกลับมาเป็นเหมือนเดิมและฉันต้องสำคัญกับเขาที่สุด เฟส “นี่อะไรกันคะเฟส” หลังจากยัยเด็กปีศาจเดินออกไป ใบปอก็ถามผมออกมาอย่างไม่เข้าใจ “ไม่มีอะไร เราก็บอกปอไปแล้วว่าไม่ได้เป็นอะไรกับเด็กนี่” ผมบอกใบปอออกไป ผมรู้ว่าเธอคงไม่พอใจ “แต่นี่มันสองครั้งแล้วนะที่เธอบอกว่าเป็นเมียเฟส” “ฉันกับเด็กนั่นไม่มีอะไรกันจริงๆ เธอเป็นแค่ญาติน่ะ” แม้ไม่มีสายเลือดเดียวกัน แต่ก็สนิทกันเหมือนญาติพี่น้องตั้งแต่รุ่นพ่อ “ญาติ? ญาติที่ไหนเขาจะมาบอกว่าเป็นสามีภรรยากันแบบนี้” มันอาจจะฟังเชื่อยากนะ แต่ก็นั่นแหละ “ฉันกับเด็กนั่นเคยสนิทกันตอนเด็กน่ะ เธอก็แค่มาป่วนฉันแค่นั้นไม่ได้มีอะไรหรอก” “แค่นี้จริงๆ เหรอคะ” “จริงๆ ถ้าเด็กนั่นมาพูดอะไรไม่ต้องสนใจหรอก แค่เด็กเอาแต่ใจคนหนึ่งแค่นั้นแหละ” “ไม่มีอะไรก็ดีแล้วค่ะ ปอเคยบอกแล้วนะว่าอย่าให้ผู้หญิงของคุณมายุ่งกับปอ” มันคือสิ่งที่เธอขอผมตั้งแต่แรกๆ และที่ผ่านมามันก็ไม่เคยเกิดขึ้น จนกระทั่งยัยเด็กปีศาจกลับเข้ามา เลยทำให้ใบปอไม่ค่อยพอใจ “ฉันรู้หน่า อีกอย่างฉันก็เลิกทำตัวแบบนั้นแล้ว” ถึงจะยังมีบ้างแต่ก็นานๆ ที “งั้นกลับห้องกันเถอะค่ะ” พอคุยกับใบปอเข้าใจเราสองคนก็กลับคอนโดทันที ใบปอก็มีคอนโดตัวเอง เธอจะมานอนกับผมบ้างหรือผมจะไปนอนกับเธอบ้างเป็นบางครั้ง เราไม่ได้อยู่กินด้วยกัน มีอิสระและพื้นที่ส่วนตัวให้กันอย่างที่ควร ถามว่าทำไม ก็แค่ผมไม่ค่อยอยู่ห้องด้วย ส่วนมากก็อยู่ผับกว่าจะกลับก็ดึกดื่นค่อนคืน ถ้าเธอมาอยู่ก็เหงา ส่วนเธอเองก็คงอยากมีเวลาส่วนตัวด้วยเช่นกัน เราเลยแยกกันอยู่แล้วค่อยไปๆ มาๆ เมื่อคิดถึงกันแบบนี้ อีกอย่างคอนโดก็ไม่ได้ไกลกัน อยากเจอก็แค่ไปหา ซึ่งเราทั้งสองก็พอใจกับความสัมพันธ์แบบนี้มาตลอด “แล้ววันนี้เฟสได้ไปผับไหมคะ” “ยังไม่แน่ใจเลย ทำไมเหรอ” “เปล่าหรอก แค่ว่าจะไปนอนด้วย” “อืม เอางั้นก็ได้ ฉันไม่ไปวันเดียวไม่เป็นอะไรหรอก” “งั้นก็ไปคอนโดเฟสเลยแล้วกันค่ะ” ใบปอตอบกลับมา ผมเลยขับรถกลับคอนโดตัวเอง “วันนี้เฟสอยากกินอะไรคะ” พอมาถึงห้องใบปอก็ถามผมออกมา เธอเป็นแม่ศรีเรือนครับ ไม่เหมือนใครบางคนที่ทำกับข้าวกินเองไม่เป็น และทำอะไรก็ไม่เป็นสักอย่างนอกจากเอาแต่ใจไปทั่ว แล้วกูจะไปคิดถึงยัยปีศาจนั่นทำไมวะ...ผมสะบัดหัวไล่ความคิดก่อนจะหันไปตอบใบปอ “อยากกินเธอ ได้ไหม” ผมเดินไปกอดใบปอจากด้านหลัง แล้วหอมลำคอระหงของเธอ “อันนั้นไว้หลังอาหารนะคะ” ใบปอตอบกลับมาด้วยรอยยิ้ม และใบปอก็ตอบสนองผมเรื่องอย่างว่าได้ดีกว่าที่ผมคิดไว้ด้วย ถึงแม้ผมจะไม่ใช่คนแรกของเธอแต่ผมก็ไม่ถือ คนเราก็ต้องเคยมีแฟนกันมาบ้างมันไม่แปลก “พูดแล้วห้ามคืนคำด้วยล่ะ” “แล้วเฟสเคยเห็นปอทำแบบนั้นเหรอ” ใบปอหันมากอดคล้องคอผมแล้วพูดด้วยรอยยิ้มแพรวพราว เธอคือกุลสตรีเวลาปกติ และแม่เสือสาวเมื่ออยู่บนเตียง “ฉันว่าวันนี้งดของคาวแล้วกินของหวานเลยดีกว่านะ” “ใจเย็นๆ สิคะ ของดีก็ต้องรอกันหน่อย” “งั้นก็รีบทำของคาวสิ ฉันรอกินของหวานไม่ไหวแล้วนะ” “งั้นเฟสไปรอด้านนอกก่อนนะ ปอจะได้รีบทำ” “ตามนั้น” จุ๊บ! ผมบอกพร้อมกับจูบปากเธออย่างไม่รุกล้ำอะไรก่อนเดินออกไปรอด้านนอก ผมกับใบปอเราคบกันได้ปีกว่าๆ แล้ว เริ่มจากตอนแรกที่เราเดินชนกัน ตั้งแต่นั้นมาเราก็เจอกันบ่อยขึ้นเพราะคณะเราอยู่ติดกัน เธอก็ดูสนใจผม แล้วผมก็สนใจเธอเหมือนกัน พอได้รู้จักกันมากขึ้น มันก็ทำให้ผมรู้สึกดีที่มีเธออยู่ข้างๆ เพราะเธอดูโตไปทุกอย่าง แบบคนอายุเท่ากันคุยกันอ่ะ เลยไม่ค่อยมีปัญหากันเท่าไหร่ ส่วนความรักเหรอ ตอนนี้อาจจะยังไม่ถึงคำว่ารัก แต่มันเป็นความรู้สึกดีๆ ที่มีกันและกันจนเหมือนไม่อยากขาด เธอพิเศษกว่าใคร เป็นผู้หญิงที่ไม่ต้องแข่งกับผู้หญิงที่ไหนรอบตัวผมเพราะผมพร้อมให้ความสำคัญกับเธอที่หนึ่ง ไม่งั้นผมคบกับเธอไม่ได้เป็นปี ไม่เคยคิดปฏิเสธคำว่าแฟนที่คนอื่นๆ เรียกขาน ส่วนคำว่ารัก ผมไม่รีบร้อนและปล่อยให้มันเป็นเรื่องของอนาคตและเป็นไปตามธรรมชาติ ตอนไหนก็ตอนนั้น

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more