Tolga, içinde uzun zamandır hissetmediği bir canlılık hissederken gülümsedi. İçi içine sığmıyordu. Utanmasa insanlarla dolu olan bu ofiste bağıra bağıra şarkı söyleyecekti. Öylesine mutluydu ki kelimelere dökemiyordu sevincini. Sevincinin nedeni kesinlikle Özlem’e başkasının dokunmamış olması değildi. Öyle olsaydı bile Özlem’siz olmayı düşünemezdi. Sevincinin nedeni Özlem’in kendini artık üzmeyecek olmasıydı. Onun nasıl bir travma yaşadığını biliyordu hiçbir şekilde kolay değildi. Bu yükten kurtulacak olması Tolga’yı öylesine mutlu ediyordu ki… Tabi bunda yarına nikâh günü almasının da etkisi olabilirdi. O şerefsizi her ne kadar öldürmek için çıldırsa da ölmekten beter bir duruma sokmuşlardı ve bu az da olsa içinin rahatlamasını sağlıyordu. Tamamen rahat olabilmesi içinde Kader’e bu yaşana
