“Mam, ok na po ba kayo? Gusto n'yo po ba dumiretso tayo sa hospital pagkahatid ko kay Señorito?” nag-aalalang tanong ni Manong Edwin.
“Ok na po ako, siguro dahil lang po ito sa nakain ko kaninang lunch,” pagdadahilan ko.
Bahagya akong nagpalinga-linga upang siguraduhin na wala na si Ethan. I heaved a sigh of relief nang hindi ko na siya nakita hanggang paglabas namin.
“Nasa sasakyan na po si Señorito, Mam. Nagpaalam lang ako saglit na babalikan ko kayo,” paliwanag nito na napansin yata ang pagkabalisa ko. Tumango lang ako at sumunod sa kanya kung saan naka-park ang sasakyan.
Diretso lang akong naglakad at hindi na tumingin pa kung saan-saan. Naisip kong baka andito lang siya sa isa sa mga sasakyan na nakaparada. Bakit kase hindi man lang ako nagdala ng kahit ano? Sana nagpadala ako ka
