Pagkalipas ng dalawang araw ay parang hindi pa rin matanggal sa isipan ni Troy na nakita na niya ang nag-iisang Roen at ngayon ay alam din niya ang apelyido nito. Para pa rin siyang nakalutang sa alapaap dahil sa malalapad na ngiti na ginagawa niya. Kahit paano ay naiibsan ang kalungkutan.
"Mukhang kanina ka pa nakangiti ah?" Nagulat si Troy nang mapansin iyon ng kanilang kasambahay. Napalingon naman siya at halata ang pagngiti nito sa kaniya kaya napangiti na rin siya.
"Kahit paano nanay Senya, naging masaya rin ako," aniya. Napangiti na naman ito sa kaniyang tinuran.
"Halata nga eh... Ano ba anh dahilan ng mga ngiti mong 'yan, Troy?" tanong nito sa kaniya at halata ang pananabik na sabihin na niya ang dahilan.
"Naku nanay Senya, hindi ano kundi sino. Nakausap ko kasi ang isa sa mga h
