Pakiramdam ni Troy ay bahagyang nagulo ang kaniyang buhok gawa ng malamig na hangin na tumatama sa kaniyang buong katawan. Imbes na lamigin ay mas lalo pa siyang napangiti. Mas gusto niya ba ganoon ang simoy ng hangin pero kahit na malamig ay wala naman siyang nakitang pagbabadya ng ulan.
Sa tingin niya ay nauna siyang pumunta sa lugar na pinag-usapan nila ni Roen. May kung ano pa sa isipan ni Troy ang nag-alala na baka sabihin ni Roen na atat siyang makita ito. Pinilit na lamang niya alisin iyon sa isipan niya at saka pinasadahan ang buong paligid.
Nababalot ang bakod ng candle lights sa buong paligid. Open area lamang ang restaurant at siguradong sinadya ng may-ari na lagyan iyon ng matitingkad na palamuti para mas makita iyon ng mga customers. Sa tanang buhay ni Troy ay ngayon pa lam
