CHAPTER 96
Ibinaba niya ako pero nakayakap pa rin siya sa akin. Nakita ko ang malusog kong dibdib na nakadantay sa kanyang maskulado, matigas at maumbok ding dibdib. Yakap namin ang isa’t isa.
“Ngayon may karapatan ka nang magselos. May karapatan ka nang magalit kasi tayo na. Ikaw at ako lang,” bulong niya sa akin.
Tumitig ako sa kanyang mga mata, buong puso akong bumulong niya, “Ikaw at ako.”
“Hanggang sa huli kong hininga?”
“Hanggang sa huli nating hininga.”
Tumatango siyang nakangiti pero bakas ang pamumula ng mukha na para ba gang naluluha rin siya. Muli na lang niya akong hinalikan sa aking labi. Niyakap niya akong muli nang mahigpit. Bahagya ko siyang naitulak at ininguso ko ang mga ibang preso na naroon na tumatawa. Karamihan ay nangangantiyaw nang makita nilang hinalikan ako
