EPISODE 08 : Cherry Blossom

2367 Words

(ดอกซากุระ - ดอกไม้แห่งความสำเร็จ หัวใจที่เข้มแข็งและการเริ่มต้นใหม่) “เรามาเริ่มต้นทำสิ่งนั้นไปพร้อมๆ กันเถอะนะครับ” [PUNDAO’S PART] ~ติ้งงงงง~ ~ติ้งงงงง~ ~ติ้งงงงง~ ไอโกะ : พันดาววันที่ 15 อย่าลืมไปดูดอกซากุระน่ะ มายู : จะไปคนเดียวได้รึป่าว ไอโกะ : ก็หาหนุ่มไปด้วย พันดาว : ทำไมต้องไปวันที่ 15 ด้วยอะปกติดอกซากุระก็บานอยู่แล้ว ไอโกะ : Full Bloom น่ะ พันดาว : คือ? มายู : ดอกซากุระจะบานสะพรั่งสุดในวันนี้ตามที่พยากรณ์บอกอะนะ พันดาว : งั้นก็พลาดไม่ได้น่ะสิ พันดาว : ชวนผู้ชายไปดีกว่า ไอโกะ : กรี๊ดดดดด!!! มีหนุ่มเหรอ มายู : ??? พันดาว : เพื่อนจ้า ไอโกะ : หว่า... มายู : เพื่อนก็ดีแล้วถ้าไปสะดุดล้มต่อหน้าผู้ชายก็คงอายแย่ พันดาว : มายูนี่พันดาวเองจ้า เพื่อนรักของเธอไง มายู : ก็เพราะเธอเป็นเพื่อนรักฉันไงถึงได้เป็นห่วง ‘เทศกาลฮานามิ (Hanami)’ หมายถึง เทศกาลชมดอกไม้ เป็นกิจกรรมที่คนญี่ปุ่นออกมาชื่นชมความงามของดอกซากุระสีชมพูบานสะพรั่งในช่วงฤดูใบไม้ผลิ และเพื่อให้ได้ภาพที่งดงามและอรรถรสในการชมดอกซากุระจึงต้องไปชมตอน Full Bloom หรือที่เรียกว่าช่วงที่ดอกซากุระบานสะพรั่งสุดๆ ดังนั้นจึงต้องเช็คพยากรณ์ซากุระเพื่อให้ทราบถึงสถานที่และเวลาการบานของซากุระ จะได้ไม่พลาดความงามหรือไปเก้อนั่นเอง และที่สำคัญควรเช็คสภาพอากาศสูงสุด ต่ำสุดของวันนั้นเพื่อเตรียมอุปกรณ์ที่จำเป็นไปด้วย ชาวญี่ปุ่นเชื่อกันว่า ‘ช่วงฤดูใบไม้ผลิ’ คือช่วงเวลาแห่งการเริ่มต้นใหม่ เหมาะแก่การเฉลิมฉลองอย่างรื่นเริง ไม่ว่าจะกับครอบครัว เพื่อนฝูง หรือหลายคนคงอยากควงแขนคนรู้ใจไปปิกนิกเพื่อชมดอกซากุระด้วยกัน -สวนสาธารณะแห่งชาติชินจูกุเกียวเอน (Shinjuku Gyoen)- 13.00 น. ฉันเลือกมาที่ ‘สวนชินจูกุเกียวเอน’ เนื่องจากที่นี่เป็นสวนสาธารณะขนาดใหญ่ในกลางเมืองโตเกียว ที่สำคัญคือที่นี่ตั้งอยู่ใกล้กับสถานีชินจูกุ และเป็นจุดชมดอกซากุระที่ยอดนิยมของชาวเมืองหลวง จากที่ฉันอ่านมาสวนแห่งนี้มีต้นซากุระถึง 12 สายพันธุ์และมีมากกว่า 1,000 ต้น ถ้าบานสะพรั่งพร้อมกันฉันจินตนาการไม่ออกเลยว่าจะงดงามขนาดไหน “ดันตรงนี้ดีไหม” ฉันชี้บอกกับร่างสูงที่กำลังยืนเลือกพื้นที่สำหรับนั่งปิกนิกชื่นชมดอกซากุระ วันนี้คนค่อนข้างเยอะคนส่วนใหญ่มักจะมากันเป็นหมู่คณะ แต่ก็ไม่ได้ดูวุ่นวายอะไรเพราะทุกคนต่างก็เคารพซึ่งกันและกัน ไม่ส่งเสียงดังรบกวนผู้อื่น “...” ร่างสูงเดินเข้ามาปูเสื่อที่เราเตรียมมายังจุดที่ฉันบอก ฉันเลือกนั่งอยู่ใต้ต้นซากุระขนาดใหญ่ เนื่องจากจุดที่เราอยู่จำเป็นต้องเดินเข้าไปไกลหน่อยทำให้บริเวณนี้ยังคงมีคนไม่ค่อยเยอะเท่าไหร่ เราสองคงจึงได้มุมที่ค่อนข้างดีมากเลยล่ะ การชมดอกซากุระที่ถูกต้องควรชมอย่างเดียวไม่ควรไปสัมผัส ปีนป่าย หักกิ่ง หรือเด็ดดอกซากุระจากต้นเด็ดขาด เนื่องจากจะทำให้ต้นซากุระเกิดความเสียหายได้ จริงๆ เพียงแค่เรานั่งดื่มด่ำกับบรรยากาศที่รายล้อมไปด้วยดอกซากุระสีชมพูบานสะพรั่งเท่านั้นก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้ ‘เทศกาลฮานามิ’ เป็นช่วงเวลาแห่งความสุข “อันนี้อะไรเหรอ” ฉันเอ่ยถามร่างสูงตรงหน้าออกไปด้วยความสงสัยทันทีที่เขาหยิบกล่องกระดาษสีชมพูออกมาจากกระเป๋าปิกนิกสาน หลังจากที่ฉันโทรไปชวนเขา เขาก็ขอรับหน้าที่เตรียมอาหารเองซึ่งแน่นอนว่าฉันไม่ขัดเขาอยู่แล้ว เพราะเรื่องอาหารกับพันดาวเราเข้ากันไม่ค่อยได้สักเท่าไหร่น่ะ “เค้กไง” “เค้ก?” “เค้กนมสดที่ดาวบอกอยากกินไง” ดันวางเค้กลงตรงหน้าของฉัน “น่ากินมากเลย ดันนี่น่ารักที่สุด” ฉันเอ่ยบอกกับร่างสูงในขณะที่สายตายังคงจับจ้องไปเค้กนมสดตรงหน้า เนื้อเนียนสีขาวสะอาดตาของมันช่างน่าลิ้มลองเสียจริง ฉันกลืนน้ำลายลงคออย่างหิวกระหายก่อนที่จะเงยหน้าขึ้นไปมองร่างสูงที่นั่งอยู่ข้างๆ อีกครั้ง “หึ” ทำอะไรเหรอ?” ฉันเอ่ยถามเขาออกไปด้วยความสงสัย ทำไมอุปกรณ์ของเขาถึงได้เยอะแบบนี้ล่ะเนี่ย... “ชงชาคาโมมายส์” ฉันมองร่างสูงตรงหน้าอย่างอึ้งๆ มือหนาที่บรรจงชงชาอย่างตั้งใจจนฉันไม่สามารถละสายตาไปจากเขาได้เลยจริงๆ “ชาเหรอ” “ใช่ ตอนนี่อุณหภูมิค่อนข้างต่ำดื่มชาอุ่นๆจะดีกว่านะ” “ดันว่าดี ดาวก็ว่าดีค่ะ” “ชาคาโมมายล์มีกลิ่นหอม ช่วยผ่อนคลายและที่สำคัญช่วยลงอาการระคายเคืองทางเดินอาหารด้วยนะ ดาวจะได้ไม่ต้องปวดท้องบ่อยๆ” ฉันนั่งมองเขาชงชาอย่างหลงไหล ยิ่งรู้จักกันฉันยิ่งรู้สึกว่าผู้ชายตรงหน้าของฉันมีอะไรให้ฉันทึ่งเยอะแยะไปหมดเลย ภายนอกเขาอาจจะดูเย็นชาแต่ลึกๆ แล้วเขาเก็บรายละเอียดเก่งมากเหมือนกันนะ และก็ใส่ใจฉันเอามากๆ เลยด้วย “งั้นดันต้องมาชงให้ดาวดื่มทุกวันแล้วล่ะ” ถึงฉันจะแกล้งหยอกร่างสูงตรงหน้าเล่นๆ ‘แต่ลึกๆ แล้วฉันน่ะคิดแบบนั้นจริงๆ’ “ได้สิ” “พูดแล้วนะ” “ถ้าดาวต้องการ” ร่างสูงยื่นแก้วชามาให้ฉันหลังจากที่เขากรองดอกคาโมมายล์ออกเรียบร้อยแล้ว “ขอบคุณค่ะ” “ทานเค้กกัน” ร่างสูงพูดขึ้นพร้อมกับยืนช้อนสำหรับตักเค้กมาให้ฉัน “อิตาดาคิมัส (ทานแล้วนะคะ)” “อิตาดาคิมัส” ฉันตักเค้กตรงหน้าเข้าปากก่อนที่จะหลับตาพริ้มให้กับความอร่อยของมัน ฉันไม่เคยกินเค้กที่อร่อยขนาดนี้มาก่อนเลยในชีวิต “อร่อยไหม” ร่างสูงตรงหน้าเอ่ยถามฉันพร้อมกับมองมาที่ฉันนิ่งๆ อย่างทุกครั้ง แต่ครั้งนี้มันต่างออกไปตรงที่เขายิ้ม เป็นครั้งแรกที่ฉันเห็นเขายิ้มกว้างขนาดนี้ เขาเป็นคนที่หล่อมากๆอยู่แล้วแต่พอเขายิ้มแบบนี้ ‘เขาโคตรหล่อเลยอะ’ ฉันได้แต่พูดอยู่ภายในใจ พร้อมกับส่งยิ้มหวานกลับไปให้เขา “อร่อยมาก...ดาวไม่เคยกินเค้กนมสดที่อร่อยเท่านี้มาก่อนเลย” ฉันเอ่ยบอกกับร่างสูงตรงหน้าออกไปตามความรู้สึกของตัวเอง “งั้นก็กินเยอะๆนะ” “ดันไปซื้อที่ไหนมาเหรอ” “ถ้าอยากกินอีกก็บอก เดี๋ยวดันพาไป” ร่างสูงพูดขึ้นพร้อมกับส่งยิ้มมาให้ฉันอย่างพอใจ “...” รอบนี้ฉันเลือกที่จะหลบหน้าเขา เพราะฉันไม่สามารถต้านทานดาเมจของเขาได้จริงๆ ฉันพยายามจะเก็บความเขินอายเอาไว้ภายใน ดวงใจดวงน้อยๆของฉันสั่นไหวไม่เป็นจังหวะ มันแรงจนฉันเริ่มกลัวว่าร่างสูงที่นั่งอยู่ข้างๆจะได้ยิน ฉันเงยหน้าขึ้นไปมองดอกซากุระสีชมพูที่กำลังบานสะพรั่งอยู่เบื้องหน้า พร้อมกับยิ้มออกมาอย่างชื่นใจ บรรยากาศตรงหน้ามันชวนให้ฉันรู้สึกสบายใจอย่างบอกไม่ถูก “ดันคิดว่าดอกซากะรุกับดาวอันไหนสวยกว่ากัน” ฉันพูดขึ้นก่อนจะหันไปมองร่างสูงที่นั่งอยู่ข้างๆ ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าตัวเองไปเอาความกล้าเหล่านี้มาจากไหนถึงได้ถามออกไปแบบนั้น “...” “ยิ้มอะไร?” “ดอกซากุระสวยสู้ดาวไม่ได้เลยสักนิด” ร่างสูงตอบฉันกลับมาเสียงเรียบ เป็นคำตอบที่ฉันไม่ได้คาดหวังมาก่อนเลยว่าจะได้ยิน “ตะ ตาถึงนะเรา” ฉันเอ่ยบอกกับร่างสูงตรงหน้าพร้อมกับส่งยิ้มหวานไปให้เขา ก่อนจะหันหน้าหนีเขาไปอีกทางอย่างเขินอาย “โรแมนติกจัง” ฉันมองไปยังคู่รักตรงหน้าที่กำลังคุยกันกระหนุงกระหนิง บางครอบครัวก็พากันทำแซมวิสง่ายๆ ทานกันถือว่าเป็นอีกกิจกรรมที่สานสัมพันธ์ให้กับคนในครอบครัว รอยยิ้มและเสียงหัวเราะเกิดขึ้นมากมายรายล้อมเราสองคน สมกับที่เป็นเทศกาลแห่งความสุขจริงๆ “...” “ดันชอบไหม” ฉันหันไปถามร่างสูงภายใต้เสื้อฮู้ดตัวเดิม แต่ที่ไม่เหมือนเดิมคือความรู้สึกของฉัน และสายตาของดันที่เอาแต่จับจ้องมาที่ฉัน ก่อนที่ริมฝีปากหนาจะเอื้อนเอ่ยคำนั้นออกมา... “ชอบ ชอบมากเลย” “ดันหมายถึงซากุระ” ฉันเอ่ยถามเขาอีกครั้งก่อนจะชี้ไปยังต้นซากุระที่อยู่บนหัวของเรา ฉันยอมรับว่าคาดหวังคำตอบจากเขาอยู่มากทีเดียว “...” “เนี่ยยิ้มแบบนี้อีกแล้ว” “ดันบอกแล้วไงซากุระสวยสู้ดาวไม่ได้” ร่างสูงเอ่ยบอกกับฉันเสียงเรียบ ในขณะที่สายตาของเขาไม่เคยละไปจากใบหน้าของฉันเลยแม้แต่เสี้ยวเดียว “อะ เอ่อดันน่าอิจฉาจังที่ได้มาเห็นอะไรแบบนี้ทุกปี” ฉันพยายามเปลี่ยนเรื่องคุยเนื่องจากฉันรับความรุนแรงที่เขาทำกับหัวใจของฉันไม่ไหว ฉันกลัวว่าตัวเองจะเป็นลมไปซะก่อนน่ะ “นี่เป็นปีแรกของดันเหมือนกัน” “หืม?” “ดันจำไม่ได้ว่าตัวเองเคยเห็นซากุระครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่” ร่างสูงข้างๆเอ่ยบอกกับฉันเสียงเรียบ “งั้นเรามาดื่มด่ำเทศกาลฮานามิกันให้เต็มที่ไปเลยเนอะ” ฉันบอกกับร่างสูงตรงหน้าด้วยน้ำเสียงที่สดใสพร้อมกับส่งยิ้มหวานไปให้เขา ฉันมองเข้าไปในตาคมคู่นั้นของเขาบางทีฉันก็รู้สึกได้ถึงความอ้างว้าง ความโดดเดี่ยว และเหมือนกับว่าเขามีเรื่องมากมายซ่อนอยู่ภายใต้ความเจ็บปวดเหล่านั้น ฉันไม่คิดที่ฉันถามเขาหรอกน่ะว่าชีวิตที่ผ่านมาเขาไปเจออะไรมาบ้าง แต่ฉันเพียงแค่อยากทำให้เขายิ้มได้และจะรักษารอยยิ้มของเขาเอาไว้ให้ดีก็เท่านั้น “ดาวชอบไหม” ร่างสูงที่นั่งเงียบอยู่นานพูดขึ้น “ชอบมากเลยล่ะ” “ชอบซากุระ” “ชอบดัน ดะ ดอกซากุระ” ฉันตอบเขากลับไปเสียงสั่น ก็เขาเล่นถามฉันตอนเผลอแบบนี้ใครจะไปทันตั้งตัวกันละ เดี๋ยวนี้นอกจากจะยิ้มเก่งแล้วเขายังพูดเก่งขึ้นด้วยนะรู้จักหยอกล้อฉันเขาน่าจะเรียนรู้จากฉันไปเยอะอยู่เหมือนกัน “หึหึ” “...” “พันดาว” ร่างสูงเรียกฉันเสียงอ่อนพร้อมกับหันมามองที่ฉันนิ่งๆ แขนแกร่งของเขาท้าวมือลงที่เสื่อบริเวณด้านหลังของฉัน “หืม?” “คนญี่ปุ่นเชื่อว่าเทศกาลนี้เป็นเทศกาลแห่งการเริ่มต้นใหม่” “...” “เราลองมาเริ่มต้นใหม่กันไหม” ดันเอ่ยถามฉันเสียงเรียบ แต่น้ำเสียงของเขาก็เต็มความแน่วแน่และหนักแน่น ไม่มีความกังวลหรือความเขินอายเลยแม้แต่น้อย “ดันหมายถึง...” “เป็นแฟนกับดันได้ไหมครับ” “...” ฉันชะงักไปทันทีที่เขาพูดคำคำนั้นออกมา บรรยากาศรอบๆตัวของพวกเราก็ช่างเป็นใจเสียเหลือเกิน “ดาวมีคำถามอยู่ 1 ข้อ ทำไมต้องเป็นดาว...” ฉันถามร่างสูงตรงหน้าออกไปด้วยน้ำเสียงที่เป็นปกติที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพราะนาทีนี้ฉันความจะมีสติที่สุด ‘ฉันชอบเขามาก’ และถ้าเขาจะมาเป็นแฟนคนแรกของฉันจริงๆ ฉันก็อยากจะรู้ว่าทำไม... “ดันมั่นใจว่าตัวเองไม่เคยมีความรัก ไม่เคยรู้ว่าความรักเป็นยังไง ไม่รู้แม้กระทั่งเวลาที่รักคนอื่นจะต้องรู้สึกแบบไหน จนกระทั่งได้เจอดาว” “...” “ดาวทำให้ดันคิดถึงผู้หญิงคนหนึ่ง ผู้หญิงที่รักดันมาก...ดันจำอะไรเกี่ยวกับเธอคนนั้นไม่ได้ ยกเว้นความรู้สึกที่เคยรับและได้ให้เธอไป” “ผู้หญิง?” “แม่ของดัน ท่านเป็นเพียงคนเดียวในโลกใบนี้ที่รักดัน ปกป้องดันจากทุกคนที่จะเข้ามาทำร้าย เข้ามาหาผลประโยชน์ตั้งแต่ที่ท่านหายไปความรู้สึกรักของดันก็หายไปด้วย” ฉันมองร่างสูงตรงหน้าอธิบายอย่างอึ้งๆ ฉันไม่รู้ว่าเขาผ่านอะไรมาบ้าง แต่ก็คิดไปเองว่าเขาคงจะเจ็บปวดมาไม่น้อยเลย “ดันไม่เคยรู้สึกแบบนี้มานานมากแล้ว ดันรู้สึกกับดาวเหมือนที่รู้สึกกับแม่ ดันถึงมั่นใจว่ามันคือความรัก” “ดัน” ฉันเรียกร่างสูงตรงหน้าเสียงอ่อน พร้อมมือบางของฉันลูบลงที่ใบหน้าเรียบนิ่งของเขาอย่างปลอบประโลม พร้อมกับส่งยิ้มไปให้กับเขา เพราะแบบนี้นี่เองช่วงแรกๆ ฉันถึงไม่เคยเห็นรอยยิ้มของเขาเลย “ความรักของท่านไม่ได้หายไปไหนหรอกนะ สิ่งเหล่านั้นจะอยู่กับดันตลอดไป...อยู่ในนี้” ฉันชี้ไปที่อกข้างซ้ายของเขาเบาๆ “ดันไม่อยากสูญเสียไปอีก” “เข้าใจแล้ว ดันถามคำถามเดิมกับดาวอีกสักครั้งได้ไหมคะ” “ดาวจะเป็นคนรักของดันได้ไหมครับ” ร่างสูงเอ่ยถามฉันเสียงอ่อนพร้อมส่งยิ้มมาให้ เป็นรอยยิ้มที่ฉันเห็นแล้วก็อดยิ้มตามไม่ได้เลยจริงๆ “ค่ะ ดาวจะเป็นคนรักของดัน ดาวเองก็ไม่เคยมีแฟนมาเหมือนกัน...ฝากด้วยนะคะ” จุ๊บ!! “ดัน” ฉันดันอกแกร่งของร่างสูงออกไปเบาๆ ด้วยความตกใจนี่เป็นจูบแรกของฉันเลยนะ เขาจะมาจุ๊บฉันตอนฉันเผลอแบบนี้ไม่ได้ ‘เพราะฉันอยากเก็บความทรงจำเหล่านี้เอาไว้ให้ได้นานที่สุด’ “จูบแรก” ร่างสูงเอ่ยถามฉันขึ้น “อืม” “จูบแรกเหมือนกัน” “ห๊า! อื้อ...”

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more