The Assassin's Heart: Noah Abram Parker Delavega

CHAPTER 09: The Kiss That Changed Everything

Noah Abram Parker Delavega

HALF an hour na akong nakikiramdam sa kanya sa tabi ko habang nakabaling sa ibang direksyon ang mukha ko.

I could no longer feel any movement from her. She might already be asleep by now.

I slowly turned to the right where she was, but kept my eyes closed. I listened again.

Naririnig ko na ang mahina niyang hilik. Doon ko na idinilat ang mga mata ko at pinagmasdan siya.

Nakatihaya lamang siya nang pagkakahiga at medyo nakaharap sa akin ang mukha.

Dang! She looked like a sleeping angel. The longer I looked, the more I noticed her delicate features— a small forehead, dreamy eyes, a well-shaped nose, thin lips, and a faint cleft chin. Makinis at maputi ang balat niya, kaya naman nag-stand out ang mga galos at pasa niya.

The memory of her naked body, which I had accidentally seen earlier in the bathroom, crossed my mind again. Malinaw na malinaw 'yon sa isip ko at paulit-ulit na bumabalik, lalo na kung gaano kalulusog ang dibdib niya.

Nakaramdam na naman ako nang kakaibang init sa katawan ko. Damn it!

Bumaba ang paningin ko sa dibdib niya na bahagyang sumisilip sa mababang collar ng damit-pantulog niya. The unfamiliar thirst inside me only grew stronger, as if they were silently calling out to me.

Fuck. This isn’t good. I quickly looked away, forcing my eyes in another direction. Napatingin din ako agad sa kumot niya. Gusto ko sana itong hilahin pataas, but her hands were resting on top of it. I’d definitely wake her if I tried.

Crap! Calm down, Noah. Just go to sleep!

Pinili ko na lang tumalikod muli at pinilit na lang matulog.

*****

"N-Noah..."

Bigla akong nagising sa pagtawag sa akin at sa kamay na humawak sa braso ko.

I immediately looked at Miyona. She was already awake, though the room was still dim. Bahagya akong bumangon.

“Hey, is something wrong?” I asked.

"S-Sorry, naabala ko ang tulog mo—"

“It’s okay. I’m right here. What do you need?”

“I-I need to pee again. S-Siguro kailangan ko na nga ng diaper."

I chuckled softly.

Her embarrassment was written all over her movements. She couldn’t even look at me straight.

“You don’t need that. I’ll carry you to the bathroom.” Agad akong bumaba sa kama at umikot patungo sa kinaroroonan niya.

"Sorry talaga—"

“Ssh, it’s okay,” I quickly cut in before carefully lifting her.

Kumapit din naman siya agad sa leeg ko at ipinasok ko na siya sa banyo. The ceiling light automatically turned on.

I set her down gently on the toilet bowl.

Mabilis naman niyang iniangat ang laylayan ng dress niya. Gumuhit muli ang sakit sa kanyang mukha. Kinagat niya ang ibabang labi niya—marahil ay sa paglapat ng balakang niya sa upuan ng toilet.

"Kaunting tiis lang," I said. “According to the doctor, you’ll only experience the severe pain for about 24 hours.”

Tumango naman siya.

“I’ll step out for a moment,” I said, giving her some privacy. “Call me when you’re done.”

She nodded again. “Thank you, Noah.”

“No problem.” Agad na rin akong lumabas ng banyo. Isinara ko rin nang bahagya ang pinto upang hindi ko marinig ang ingay niya sa loob.

Sumandal lang ako sa pader, sa gilid.

She was really too shy… too kind.

Damn it. Bakit hindi na lang siya naging masama, para madali lang para sa aking gawin ang mga plano ko? Sa nangyayaring ito, inuusig lang ako ng konsensiya ko. She was too kind … too gentle to keep hurting.

Bigla kong naalala si Lynette. Anak din siya ni Suarez at may pagkademonya ang ugali—

"N-Noah?"

Napakislot ako nang marinig kong muli ang mahinang tinig ni Miyona sa loob. Maging ang boses niya ay napakalambing rin, na parang boses ng isang anghel. Damn.

I opened the door and peeked inside. “Are you okay now?”

“I-I’m done,” she replied, lowering her head. She still couldn’t look at me directly.

Pumasok na rin ako sa loob at nilapitan siya.

"B-Basa ako, Noah. Naghugas kasi ako. P-Pwede bang pakiabot muna ng towel?"

"Yeah, sure." I immediately pulled the towel from the rack beside the shower door. “Do you need help?” I asked.

Tiningnan naman niya ang sarili niya.

Right… how was she supposed to dry herself properly in this condition? Baka ma-shoot pa sa toilet ang towel.

“It’s better if you just dry off on the bed,” I suggested, draping the towel over my shoulder before carefully lifting her again.

Inilabas ko siyang muli sa banyo at ibinalik sa kama. Marahan ko siyang iniupo roon.

Natigilan naman ako nang lumilis bigla ang laylayan ng pantulog niya at 'di sinasadya'y nakita kong bigla ang bagay na hindi ko pa dapat makita ... sa ngayon. Small—cute and faintly pink ... cat.

Goddammit. Not again!

I immediately looked away. Mukhang hindi naman niya nakita na nakita ko ang ibabang bahagi niya.

I quickly handed her the towel and turned toward the other side of the bed. Ramdam ko na ang bilis ng paghinga ko at ang paninikip ng boxer shorts ko.

"Thank you, Noah. Matulog ka ulit," aniya naman.

I picked up my wristwatch from the bedside table and checked the time; it was exactly five in the morning.

Hindi ko naman kailangang umalis nang maaga ngayon. Sinabi ko na sa team ko na may importante akong trabaho ngayong araw at magre-report lang sila sa akin tungkol sa mino-monitor nilang criminal group.

As for the company, I could reschedule my appointments for the day.

Aside from being the leader of the Delta Unit—a secret organization in the country—I also manage our family businesses. That’s why my time is divided between responsibilities, and I’m often left with a hectic schedule.

Ibinalik kong muli sa table ang watch at nahigang muli sa kama.

“Go back to sleep, Miyona,” I told her. “It’s still too early. I already told Yaya last night to prepare you a soft breakfast that’s easy for you to eat and digest.” Hinila ko ang kumot sa bahagi niya at itinaas hanggang sa dibdib niya upang hindi ko 'yon makita.

"M-May trabaho ka ba mamaya?" tanong niya.

“Hmm… I’m not sure yet. I could also stay by your side the whole day if you want.” I smiled at her again.

“N-No, you need to go to work," agad din naman niyang sagot. "Nariyan naman si Yaya Martha."

“Don’t worry about that. Come on, go back to sleep.”

She nodded.

Tumalikod na lang akong muli para mapigilan ko ang tuksong umaakit sa akin mula pa kagabi.

Huminga ako ng malalim at ipinikit nang muli ang mga mata.

*****

I WOKE up again to a soft knock on the door.

Maliwanag na ang buong paligid.

Agad kong nilingon si Miyona sa tabi ko, ngunit nagulat ako nang makita kong nasa akin na ang isa niyang braso at nakayakap.

What the...

Bigla akong napalunok.

Mahimbing pa rin siyang natutulog, and now her face was even closer to mine.

Ni hindi ko man lang naramdaman na yumakap na pala siya sa akin. Damn. Sobrang lalim ba ng tulog ko?

Marahan kong hinawakan ang pisngi niya, ngunit kusang bumaba ang mga daliri ko sa mga labi niya na bahagyang nakaawang. Naturally pink and undeniably captivating.

"Miyona?" Yaya Martha’s voice called from outside, followed by another knock. "Noah? Gising na ba kayo? May bisita si Miyona, nasa main gate ng subdivision. Ina at kapatid raw ni Miyona."

Bigla akong natigilan. Si Lynette.

Naalala kong bigla ang usapan namin kahapon tungkol sa 20 million na ibinayad ko sa kanyang ina. My fists slowly clenched.

Huh? This might be my chance. Tutal, anak din naman siya ni Suarez. Bakit hindi na lang siya ang pahirapan ko? Besides, they’re sadists too—they hurt Miyona as well.

Hinding-hindi ko mapapayagan ang ginawa niyang ito kay Miyona.

Napansin ko ang unti-unti nang pagdilat ng mga mata ni Miyona. Hanggang sa tumingala siya sa akin at tumitig ng matagal.

I immediately gave her a gentle smile. “Good morning, my sweet lady. Did you sleep well?”

She didn’t respond. Bumagsak ang paningin niya sa mga katawan naming magkadikit at sa braso niyang nakayakap pa rin sa akin hanggang ngayon.

Her eyes widened in shock.

Agad niyang inalis ang braso niya at lumayo sa akin. "Ah!" Ngunit napadaing siya at agad napahawak sa balakang niya.

I gently held her. “Are you okay?” I carefully pulled her back toward me. “You don’t need to move away. It’s fine with me, as long as you’re comfortable.”

Ibinalik ko ang braso niya sa pagkakayakap sa akin.

She looked up at me again, and I could clearly see her face turning red. "H-Hindi ko namalayan—"

“Shh,” I immediately cut her off. “It’s okay. You’re my fiancée, and we’re getting married anyway. Why don’t we just get used to being close like this all the time?” I smiled at her again.

Hindi naman siya sumagot at di rin makatingin sa akin ng tuwid.

“Yaya?!” I called out loudly for Yaya Martha.

"Noah, nandito pa ako!" sagot din naman niya mula sa likod ng pinto.

"Pakisabi na lang sa guard na papasukin sila at maghintay sila sa visitor's area."

"Sige. Bababa na ako," sagot din naman niya.

"M-May bisita ka?" Miyona asked softly, making me turn back to her.

“You’re the one who has visitors," I answered. "Your Tita Laura and Lynette.”

Muling namilog sa gulat ang mga mata niya. "B-Bakit mo sila papapasukin?"

“So they can see what kind of life you have now with me... Gusto ko 'yong isampal sa kanila. I also need to get the 20 million back. By the way, who owns your house? Kanino nakapangalan ang titulo?"

"Sa papa ko 'yon, at ang sabi niya ay ako ang magmamana ng bahay na 'yon. 'Yon ang gusto kong makuha."

“Alright. You don’t need to worry about that. I’ll handle it… Bubuhatin kita at isasama sa ibaba para makaharap mo rin sila." I gently cupped her cheek and stroked it softly. “Face them with courage, okay? I’m right here beside you.”

Marahan naman siyang tumango.

I found myself staring again at her lips.

As if they were tempting me, pulling me closer.

Before I could stop myself, I leaned down and kissed them. Doon ko naramdaman kung gaano sila kalalambot.

A sudden surge of electricity rushed through my entire body. Nagkagulo ang lahat-lahat sa loob ng katawan ko, at ramdam ko rin ang napakabilis na t***k ng puso ko.

Ngunit huli ko na rin na-realize ang ginawa ko.

Nakita kong nakatulala na siya habang nakatitig sa akin. Ramdam ko rin ang paninigas ng katawan niya.