หญิงหม้ายท้ายหมู่บ้าน

เธอคือ ‘อิงอิง’ มีอาชีพเป็นหมอในโรงพยาบาลชื่อดังของประเทศไทยที่กำลังเป็นที่นิยม และตอนนี้เธออายุได้ 30 ปีพอดิบพอดี เธอใช้ชีวิตอยู่คนเดียวมาโดยตลอดเพราะเธอสูญเสียคนในครอบครัวไปนานแล้ว และเมื่อไม่กี่วันมานี้เธอได้ไปไหว้พระที่วัดแห่งหนึ่งแต่ดันโดนพระท่านหนึ่งทักว่า ‘เธอจะมีชีวิตอยู่ได้อีกไม่เกิน1อาทิตย์ ซึ่งคำทักนั้นทำให้เธอนั้นช็อกเป็นอย่างมาก แต่นั่นยังไม่จบเมื่อพระท่านนั้นได้มอบแหวนโบราณมาวงหนึ่งแล้วท่านก็ได้บอกว่าให้เตรียมตัวให้พร้อมกับความลำบากที่จะต้องเผชิญให้ได้ และขอให้เธอโชคดี’ ซึ่งตอนนั้นเธอนั้นช็อกจนแทบจะสิ้นสติรู้ตัวอีกทีพระท่านนั้นก็ได้หายไปเสียแล้ว เฮือก! ทันทีที่ตื่นมาเธอก็นั่งเรียบเรียงเรื่องที่เธอฝันเห็นเมื่อคืนว่าใช่เรื่องจริง หรือแค่ความฝันแต่ยังไม่ทันที่จะได้คิดทบทวน สายตาของเธอก็เหลือบไปเห็นแหวนสวมอยู่ที่นิ้วของเธอ ตั้งแต่ที่ผ่านวันเกิดอิงอิงก็เก็บเรื่องนี้มาฝันซ้ำๆ เธอจึงได้แต่พยายามที่จะทำใจแล้วลุกขึ้นจากที่นอนเพื่อไปอาบน้ำแต่งตัวเตรียมลิสต์ของที่จะซื้อเก็บใส่แหวนมิติไว้ ซึ่งการเก็บของใส่แหวนมิตินั้นเธอก็ทดลองเก็บของต่างๆ จนเริ่มนำสิ่งของเข้าออกจากมิติคล่องบ้างแล้ว และหลังจากที่อาบน้ำแต่งตัวเสร็จเธอก็มานั่งลิสต์รายการที่เธอจะหาซื้อไป อย่างแรกเลยคือเธอจะเตรียมของปัจจัย4 ไปให้เยอะไว้ก่อนแล้วของอย่างอื่นค่อยมาดูทีหลังว่าขาดอะไรเหลืออะไรอีกบ้าง เมื่อคิดได้ดังนั้นแล้วจึงออกจากบ้านล็อกประตู แล้วสตาร์ทรถออกจากบ้านไป ส่วนสถานที่แรกที่เธอจะไปก็คือตลาดที่ใหญ่ที่สุดที่มีของขายครบครัน และเยอะที่สุดในย่านนี้ พอมาถึงตลาดแล้วเธอก็หาที่จอดรถแล้วเดินเข้าไปในตัวตลาด เธอเดินเข้าไปโซนร้านขายหมูเป็นโซนแรก เธอพูดคุยเจรจาขอซื้อของ (หรือเรียกว่าเหมาร้านนั่นแหละถึงจะถูก) แล้วก็จ่ายเงินส่วนหนึ่งให้กับแม่ค้าก่อนจะนัดแนะสถานที่ที่ให้ทางร้านจะต้องไปส่ง เมื่อทุกอย่างเรียบร้อยแล้วก็เดินไปร้านขายไก่ ขายปลา ขายของทะเล ขายผักและผลไม้ ขายโจ๊ก ซาลาเปา ขนมจีบ ร้านขายอุปกรณ์ทำการเกษตร ร้านขายยา และร้านต่อๆ ไปจนครบ เธอทำทุกอย่างเหมือนกับร้านแรกนัดแนะอะไรเรียบร้อยก็เดินทางออกจากตลาดเพื่อไปห้างสรรพสินค้าต่อ เธอไปถึงห้างสรรพสินค้าก็แจ้งกับพนักงานว่าต้องการซื้อของหลายอย่างต้องการพนักงานไปจดสิ่งที่เธอต้องการซื้อ พนักงานก็ต่างพากันกระวีกระวาดรีบติดต่อแจ้งเจ้าหน้าที่มาให้เธอ ไม่เกิน 5 นาทีเธอก็ได้เจอพนักงานที่จะไปคอยดูแล คอยจดสิ่งของที่เธอต้องการ " สวัสดีค่ะคุณลูกค้า ดิฉันชื่อ ‘รดา’ นะคะจะเป็นคนที่มาดูแลลูกค้าเองค่ะ " พนักงานผู้หญิงที่ชื่อรดาเอ่ยทักทายเธอพร้อมกับเอ่ยแนะนะตัว " สวัสดีค่ะคุณรดา ฉันชื่ออิงอิงนะคะ ถ้างั้นเราไปกันเลยดีมั้ยคะ?" " ได้ค่ะ ลูกค้าอยากไปดูสินค้าโซนไหนก่อนเป็นพิเศษไหมคะ ฉันจะได้พาไป " พนักงานที่ชื่อรดาเอ่ยถามเธอ " ไปโซนทำอาหาร เครื่องครัวก่อนก็ได้ค่ะ " เธอเอ่ยบอกความต้องการออกไปกับพนักงาน " ได้ค่ะ " พูดจบก็เดินพาเธอไปยังโซนเครื่องครัวทันที เมื่อมาถึงโซนเครื่องครัวแล้วเธอก็แจ้งความต้องการของเธอออกมาทันที แล้วพนักงานก็จดตาม ก่อนจะพาเธอเดินไปยังโซนต่างๆ จนครบ แทบจะทั่วทั้งห้างเลยก็ว่าได้ “ฉันอยากได้ชุดเครื่องครัวอย่างดีทั้งแบบไม้ แล้วก็แบบต่างๆ อย่างละ50ชุดค่ะ แล้วก็เครื่องปรุงต่างๆ อีกอย่างละ100ลัง แป้งทุกชนิดอีกชนิดละ 100ลัง ข้าวสารต่างๆ แล้วก็ข้าวเหนียว1,000กระสอบ ผักผลไม้ต่างๆ เนื้อสัตว์ ไข่ไก่ ไข่เป็ดต่างๆ น้ำดื่ม นม ขนมต่างๆ ที่มีในห้างทั้งหมด อืม…แล้วก็เครื่องสำอางค์ น้ำหอม สบู่ ผ้าอนามัย แปรงสีฟันยาสีฟัน พวกแชมพูครีมนวด ครีมทาผิว แล้วก็เสื้อผ้าทั้งผู้ผญิงผู้ชาย ตั้งแต่เด็กจนแก่ทุกรูปแบบ แล้วก็ผ้าต่างๆ ตั้งแต่เนื้อหยาบจนถึงผ้าที่มีเนื้อหายากที่เอาไว้เพื่อตัดไว้ใส่ที่มีทั้งหมดในห้าง เครื่องใช้ไฟฟ้าทุกอย่างเอามาอย่างละ50ตัวก็พอค่ะ ที่นอนฟูกแต่ละขนาดต่างๆ ผ้าห่มแบบห่มตอนหน้าร้อน หน้าหนาวแบบต่างๆ อีก500ชุด ผ้าเช็ดตัวอีก100ผืน ขาดเหลืออะไรอีกก็เพิ่มให้ฉันได้เลยนะคะ วันนี้ขอบคุณมากนะคะที่มาดูแล วันนี้คุณรดาคงจะเหนื่อยแย่เลยนะคะ” เธอเอ่ยขอบคุณออกไปด้วยความจริงใจให้กับพนักงานที่ตั้งใจทำหน้าที่คนนี้ “ไม่เป็นไรค่ะคุณอิงอิง อีกอย่างวันนี้ฉันก็ไม่เหนื่อยเลยค่ะสนุกมาก” พนักงานหญิงเอ่ยตอบด้วยรอยยิ้ม “งั้นวันนี้ฉันรบกวนคุณรดาแค่นี้ก็พอค่ะ ยังไงก็ต้องขอบคุณอีกครั้งนะคะ ส่วนที่อยู่ที่ต้องส่งก็ตามในกระดาษแผ่นนี้เลยนะคะ” หลังจากทำการจ่ายเงินอะไรเรียบร้อยแล้วเธอก็หันหลังเดินออกจากห้างสรรพสินค้าทันที เพื่อจะไปหาซื้อจักรยานและของใช้อื่นๆ ต่อ ก่อนจะทำการติดต่อเพื่อขอซื้อของใช้ทำการรักษาเผื่อเวลาที่จำเป็น เพราะเธอไม่รู้ว่าจะย้อนไปที่ไหนจะมีการรักษาที่ดีเท่าในตอนนี้หรือเปล่าด้วย . . หลังจากที่ซื้ออะไรครบเรียบร้อยหมดแล้วเธอก็กลับบ้านเพราะคิดว่าของที่เธอสั่งคงมาส่งที่บ้านเรียบร้อยแล้ว เธอจึงขับรถกลับบ้าน พอถึงบ้านเธอก็เห็นของมาส่งจนเต็มหน้าบ้าน ดีที่บ้านเธอเป็นบ้านที่มีพื้นที่มากแถมยังห่างไกลบ้านหลังอื่นพอสมควร เธอจึงเลิกคิดเลิกสนใจอะไรให้มากความก่อนจะทำการดับเครื่องยนต์แล้วเดินลงรถไปเก็บของที่เพิ่งจะมาส่งเข้ามิติทันที หลังจากที่ทำการเก็บของต่างๆ ใส่มิติเรียบร้อยแล้ว เธอก็เข้าบ้านเพื่ออาบน้ำ แล้วก็หาข้าวกินเพราะวันนี้เธอมัวแต่วุ่นวายกับการซื้อของเตรียมตัวเลยลืมการกินข้าวไปเสียสนิทเลย พออาบน้ำกินข้าวเสร็จเรียบร้อยแล้ว เธอก็เข้าห้องแล้วล้มตัวลงบนที่นอนแล้วทำการเข้ามิติเพื่อทำการตรวจของที่ซื้อมาว่าขาดเหลืออะไรอีกบ้างหรือเปล่า เมื่อเห็นว่าไม่มีอะไรขาดเหลือแล้ว เธอเลยคิดว่าพรุ่งนี้ค่อยไปทำการซื้อพวกเครื่องประดับ หรือของทำอาหารกับของทำขนมต่างๆ เพิ่มอีกสักหน่อยอย่างไรการมีเยอะเอาไว้ก็ย่อมดีกว่าขาด อิงอิงเธอใช้ชีวิตอยู่คนเดียวมานานหลายปีนอกจากเป็นหมอที่มีฝีมือเก่งกาจแล้ว เธอยังมีฝีมือทำอาหารแล้วก็ทำขนมอีกด้วย เพราะเวลาว่างอิงอิงมักจะเลือกทำอาหารไม่ก็ขนมหวานอยู่เสมอๆ ซึ่งไม่ว่าใครกินก็ต้องเอ่ยปากชมเรื่องฝีมือการทำอาหารแล้วก็ฝีมือการทำขนมหวานของเธอ และยังบอกอีกว่าต่อให้เธอลาออกจากการเป็นหมอมาเปิดร้านอาหารหรือร้านทำขนมหวานก็คงจะขายได้ดีไม่ต่างกัน และเมื่อตรวจดูของในมิติเสร็จเรียบร้อยดีแล้วเธอก็ผล็อยหลับไปด้วยความเหนื่อยล้า อ่อนเพลีย อาจจะเป็นเพราะวันนี้เธอใช้พลังงานในร่างกายไปเยอะมากเกินไปจริงๆ เช้าวันต่อมา หญิงสาวร่างบางที่เริ่มรู้สึกตัวหลังจากที่นอนหลับไปนาน ก่อนจะเริ่มพลิกตัวไปมาเพื่อบิดขี้เกียจแล้วรีบกระเด้งตัวลุกขึ้นจากเตียงดูดวิญญาณตัวโปรดของเธอ “ฮึ่ม!กี่โมงแล้วเนี่ย” เธอหยิบสมาร์ทโฟนยี่ห้อผลไม้รุ่นใหม่ตัวดังขึ้นมาเพื่อดูเวลา “ห๋า…! นี่เที่ยงแล้วเหรอเนี่ย ทำไมฉันถึงได้นอนตื่นสายมากขนาดนี้เนี่ย” เธอได้แต่บ่นตัวเองก่อนจะรีบจากที่นอน ไปหยิบผ้าเช็ดตัวแล้ววิ่งเข้าห้องน้ำทันที ผ่านไปครึ่งชั่วโมง อิงอิงก็อาบน้ำกินข้าวเตรียมตัวออกจากบ้านเพื่อไปซื้อของที่เธอต้องการเพิ่มทันที เธอขับรถออกจากตัวบ้านเพื่อไปตลาดอีกรอบซึ่งคราวนี้เธอใช้เงินเก็บที่มีในบัญชีเหมาทุกอย่างเหมือนเดิม แต่เธอเหมาพวกของทำอาหารกับทำขนมเป็นพิเศษ แล้วก็เข้าร้านทองเพื่อเหมาพวกทองแท่งต่างๆ ไปด้วย ก่อนจะไปร้านหนังสือเพื่อเหมาหนังสือการเกษตร หนังสือเรียนทั้งไทย และสากล หนังสือการสอนลงทุนต่างๆ หรือจะเป็นหนังสือต่างๆที่จำเป็นต้องใช้ และไม่จำเป็นต้องใช้ (เผื่อเอาไว้อ่านเวลาที่เธอว่างและเบื่อๆ) ก่อนจะไปร้านอาหารต่างๆทั้งร้านโปรด และร้านที่เห็นว่าน่าจะอร่อยเธอก็เหมามาหมดทุกอย่าง เมื่อเธอได้ทุกอย่างที่ต้องการแล้วก็ได้แต่ขับรถกลับบ้านเพื่อพักผ่อน