Mission Impossible

Noong nagpasabog ng kagandahan ang nakatataas. Natalsikan lang ako. Habang iyong iba basang basa ako naka raincoat yata kaya talsik lang ang naramdaman ko. Kumbaga sa pila ng one to ten beautiful girls dito sa mundo. Mga pang twenty one ako. Hindi kasi ako ganon kaganda kung baga sa treasure hunting kailangan pa hanapin. Hindi kasi ako ganon kaganda. Hindi lingunin. Hindi naman ako panget. Wala rin akong pimples o kung ano sa mukha. Sadyang hindi lang ganon kaganda. Kaya siguro hindi pa ako nagkakaboyfriend. Kaya siguro wala pang nagkakamaling manligaw sa akin. Maski lapitan man lang ako wala. Oo may mga lumalapit na lalaki. Pero hindi para manligaw. Magtatanong lang. Tulad ng; 'Te anong oras na?' o 'Te saan ba ‘tong lugar na ‘to?'. Hindi ko nga alam kung minsan kung maiinsulto ba ako. Mukha ba akong orasan o mapa. Jusko naman. Wala naman akong problema sa buhay kung hindi ako ganon kaganda. Wala pa akong boyfriend o mukha akong tanungan. Sabi nga nila someone will come in your life and look at you like you are the most beautiful girl in the world! O pak! Pero di ko sure kung sino nagsabi niyan! Basta waiting ako sa future man ko na magsasabi sa akin niyan! Tapos yong don't panic and find the right man for you, chill he will come in the right time just wait. O pak! Di ko na naman alam sino nagsabi niyan pero bet na bet ko yan! Alam ko naman na may nakalaan para sa bawat isa. Tyaka naiintindihan ko na wala pa siya. Kasi baka natraffic pa sa pinangangakuan niya ng forever niya. Kala naman nila matutupad. Pero noon yon! Ngayong thirty na ako. Nagpapanic na ako! Naiwan yata ako ng tren papunta sa pagaasawa! At thirty wala pa rin akong boyfriend. Yes NBSB o No Boyfriend Since Birth ang Lola mo! Feeling ko mapapanis na ang matris ko! At tatanda akong dalaga. Kaya naman ito na! Maghahanap na ako! And I'll call this mission; "Oplan: Hanapin si Mr. Forever ko!"