"PATAY ka na, Jovert," garalgal ang boses na sabi ni Madam Amanda. Saka umiling. "Pinabayaan mo ang sarili mo!"
"Binalewala ko ang sitwasyon. Akala ko'y magiging masaya ako at kuntento kapag tuluyang namatay ang katawan ko... hindi pala."
Napapikit si Madam Amanda. Ramdam ko na nasaktan din siya sa pagkamatay ng katawang-lupa ko.
"Mahirap palang tanggapin lalo't nakikita kong nasasaktan ang mga mahal ko sa buhay. Pero magsisi man ako ngayon ay huli na. Wala ng halaga pa."
"Nailabas na ba ang bangkay mo? Nakauwi na ba ang asawa mo?"
Umiling ako. "Inaasikaso pa nila ang pag-uuwi sa aking bangkay. Mabuti na lang at may tumutulong sa kanila."
"Ikinalulungkot ko ang nangyari, Jovert."
Tumango ako. Saka sinabi ang ginawa ko kanina.
"Kapag ganap nang namatay ang katawang-lupa ng isang tao
