KABANATA 23
Maaga akong nagising. Ngayong wala na ang scholarship ko at wala pa akong pera, kailangan ko na talaga na magkaroon ng trabaho. Hindi porke nalaman ko na ang totoo tungkol sa pagkatao ko ay may nagbago na sa buhay ko. Mahirap pa rin naman ako at kailangan ko pa ring kumayod para mabuhay. May mga pangako pa ako kay Mona na kailngan ko tuparin kaya hindi ako pwedeng maging tamad at makupad.
Hindi pa rin naman ako susuko sa pangarap kong makatapos ng pag-aaral, pero sa ngayon ang uunahin ko munang isipin ay kung paano ko maitatawid ang sarili ko sa bawat araw hanggang sa makabangon ako uli.
Walang dala kundi sarili, binalikan ko ‘yung punerarya na in-apply-an ko noon. Naisip ko na pansamantala, pwedeng doon muna ako magtrabaho habang naghahanap ng iba pang mapapasukan. Kung sak
