KABANATA 35
Nakatayo ako sa harapan ng salamin at pinagmamasdan ang sarili ko na suot uli ang school uniform ko. Hindi pa rin ako makapaniwala na naibalik na sa ‘kin ang scholarship ko. Hindi ko man gusto na makasamang muli si Austin at ang mga kaibigan niya, at ayoko man na makitang muli si Yumi, pinili ko pa ring bumalik sa school. Importante sa ‘kin ang pag-aaral ko at kung gusto kong magawa lahat ng ipinangako ko kay Mona, kailangan makatapos ako.
“Baste! Kumusta?!” bati sa ‘kin ng guard sa school namin.
“Ayos lang naman po.”
“Ilang beses kitang nakita sa TV ah. Usapan ka lahat ng mga estudyante rito ngayon.”
“Tumulong lang naman ako. Kahit sino naman siguro ang mapunta sa sitwasyon ko, tutulungan rin ‘yung mga bata na makatakas.”
“Hindi rin.” Saktong pagkasabi niya no’n siya nam
