The Marriage Proposal (Stand alone)

Chapter 3 (Victoria)

Kabanata 3 (Victoria)

He's not the first time to visit our house. De Laroa visited our house when it was my dad's birthday kaya hindi na bago kay Edmon kung saan ang bahay namin kaya natuton niya naman ito.

I keep staring at him intently and his jaw slightly open like I was telling him unbelievable things. Tumaas ang kilay ko nang hindi siya makapagsalita. Is there anything wrong about my suggestion?.

At siya lang ang may karapatang mag desisyon? How about me?.

“Why do you want it secret?.” he said almost whispering na parang nasasaktan talaga siya. Pwes wala akong pakialam sa ano man ang nararamdaman niya ngayon.

Ngumisi ako pagkaraan. “I don't want to know Damon about marrying you or anyone.” I simply said. “You know what I mean, I like him a lot and ayaw kong masaktan siya sa nalalaman niya.” I confidently said to him. Wala rin akong pakialam kong ano ang reaksyon niya ngayon.

“That's it...” Tumatango siya while blinking his eyes. Ipinakita niyang nakangiti pa rin siya but his eyes says other wise na halatang nasasaktan sa mga sinasabi ko. Umiwas siya ng tingin sa akin, hindi ata makayanan na iba ang nilalaman ng puso ko.

I rolled my eyes at him. Nagsalita naman siya pagkaraan.

“And if I agree to your decision then payagan mo akong manligaw sa'yo.” paulit ulit na ata kami. Pumayag naman ako pero inuulit niya. Iniisip ata tatanggi ako o hindi ako tutuloy.

Another silence fell. Tumikhim ako saka umismid. Hindi muna ako tumugon.

“Ayos lang sa akin, kapag matagal mo akong tatanggapin.” mariin ko siyang tinignan. He swallowed hard, iyon na ata paborito niyang gawin. Sa tingin ko kinakabahan siya sa magiging reaksyon ko.

“Kahit habang buhay kitang ligawan, basta tanggapin mo lang ako.” patuloy niya pa.

Tumawa ako ng mahina. Syempre kailan pa naging totoo yung tawa ko.

“Edmon... Don't expect that I will say yes to you as my boyfriend. I prefer Damon whom I want to be with.” I said with my finality voice. Magiging masaya lang ako kapag ganito si Damon sa akin.

Pero napaisip ako sa kasal na sekreto baka hindi niya gagawin kaya pumayag na lang ako.

“Sige, manligaw ka sa'kin. Hindi kita pipigilan. Basta maipapangako mong sekreto ang magiging kasal natin.” komdisyon ko.

“I-I will.” he nod. “And convince your parents. Is that clear.” maotoridad kong patuloy. He nod again ngunit parang kinulang ako sa pag sang-ayon niya. Kita ko ang pait na bumalatay sa mga mata niya.

I can see that he don't want a secret marriage. Even if mukhang gusto niyang ipagsigawan sa buong mundo na ikakasal na kami sa isang katulad ko na maganda.

“Then good, that's all for this afternoon?.” I sarcastically said. I cross my slender legs, napatingin naman siya roon.

Again I can see that naiilang siya. Halos gustong magwala sa kaniyang kinauupuan. Kanina ko pa talaga napapansin ang paglunok niya ng maraming beses.

Gusto ko na talagang isipin na gusto niyang hawakan ako roon.

“And there's more I want to say...” salita niya.

“Sabihin mo na, sinayang mo lang oras ko.” pabalang kong wika. Hindi niya naman kase diritsohin agad.

“My parents wants us to have a vacation in Santa Monica. That's their resort, they expected that we have to come their para pag-usapan kung kailan gaganapin ang kasal.” he explained. Maagap akong napaayos ng tayo.

Santa Monica that was a famous place that every tourist favorite spot. Bakit naisipan ng mga magulang nito na pupunta kami? Kase mag-aasawa rin naman kami ni Edmon?. Pag-usapan lang naman ang kasal kung kailan tapos may pa vacation pa silang Nalalaman?.

Meron namang bahay para gawin din ang pag-uusap?!..

I scoffed and throw a dagger look in him.

“What? Pwede namang dito natin sa bahay pag-uusapan. Bakit may bakasyon pang nalalaman?. Kumbinsihin mo sila, na dito na lang sa bahay. Kainis naman yan.”

“But they will get mad if hindi tayo sumunod.” tutol niya. Right, they will be and my parents too.

I don't want them to get disappointed. Pero na sa akin pa rin naman ang desisyon kung papayag ba ako o hindi. E pano naman ako makapag-isip, sila naman yung Pala desisyon dito.

Bahala na, Basta all I want is there companny to save us.

Pero sa pagkabaliw ni Edmon sa akin, nagawa niyang pasunurin ang mga magulang niya.

“Sabihin mo nga sakin, ikaw ba ang nagpasimuno ng lahat na ito?.” taka ko pang tanong na nanantya.

Umiiling siya, hinawakan ng mariin ang kamay.

“Hindi, believe me tumanggi rin ako dahil alam kong ayaw mo rin pumunta.”

“Tss...” sumandal ako sa sopa habang nakahalukipkip. “Edi sana ipilit mo pa ring sabi na ayaw ko.” iritang wika ko.

“I'm sorry but I don't want to get them disappointed at me--us. Sinabihan rin nila ko na Kumbinsihin kita.” he said like before he almost begging. Napailing ako sa pagkadismya.

“Tsk. Bad trip naman yan.” napahilot ako sa sentido.

Matitiis ko ba ang presensya niya kung kasama ko siya at kung kami lang dalawa ang pupunta ay, parang mababaliw ako lalo, nakakahiya pa naman itong kasama lalo na at jologs manamit.

“Wait, tayo lang dalawa lang ba ang pupunta?.” panigurado ko pa.

“That's they said. I guess i didn't have strength to declined them.” mahina niyang anas.

Sa lagay ni Edmon ay mukhang gusto niya pa ang balita ng kaniyang mga magulang. Napailing ako sa inasta nito, Maypa declined pa siyang nalalaman diyan, halatang sa isip nito ay nagdidiwang rin.

“Sige na sige na, pumapayag na'ko basta Kumbinsihin mo ang parents mo na sekreto lang ang kasal.” Matigas komg Saad.

“I will do it, anything for you.” ngumiti siya. Nakakainis yung braces niya, wala namang problema sa ngipin nito, pantay naman at maputi. Napairap ako sa kawalan.

“Masaya ka naman sa kalooban mo? Nagkunware ka pa.” taas kilay kong sabi.

He cleared his throat and speak gently. “Masaya naman talaga ako kase pumayag ka pero, sa puso ko nalulungkot ako kase alam ko naman na napipilitan ka lang.” mapait niyang anas habang nakayuko na ngayon. He firmly grip his arm, and I can see that his vains are visible to my sight. Parang nagpipigil ng emosyon.

I blink and realised what he said. Nangongosensya ba siya diyan? At sa tingin niya naaawa ako?.

“Tsk, kainis ka masyado.”

He keep in silence. He did not replied at all.

I was thinking about our marriage and how it peace for the both of us. Ngunit wala nga ata akong peace dahil sa annoying na to.

“Tutal nandito ka rin naman, may mahalaga tayong pag-uusapan tungkol sa kasal. At pagkatapos ng kasal.”

Tumango siya. He gently smiled and his eyes sparking with joy. Nangungunot ang noo ko.

“About that, may hinandang gift ang parents ko para sa magiging bahay natin.” he said dreamingly.

Iniisip ko pa lang parang natutupad nito ang kahilingan niya.

“Teka, bakit ang advance nila masyado?.” tumalim ang mata ko kay Edmon.

Hindi naman siya natinag. Ang mga tingin niya ay parang hindi nakakabasag pinggan.

“Doon rin naman tayo pupunta hindi ba?.” simple niyang sabi. Wala namang halong sarkastiko.

“Kairita ka talaga.” iniinis niya talaga ang araw ko. Tinawagan ko si maid joly para kunin ang folder ko sa itaas ng kwarto ko. Nang makabalik ay nilahad ko yung kamay ko saka niya ito binigay sakin.

Nilapag ko sa kaniya ang papel.

“Oh 'Yan, ginawa ko kagabi. Wala kang dapat buburahin o dagdagan yan.” paalala ko pa.

Ang nakalagay naman don kase sa sinulat ko tungkol sa agreement ay naaayon lang sa kagustuhan ko.

Marriage agreement:

Sekreto ang kasal (walang nakakaalam maliban sa parents lang natin).

Walang makikialam sa buhay ng isa't isa.

Pure business matter included.

Bawal magkatabing matulog.

Ayaw kong magkaanak.

Kaniya kaniyang Luto ng pagkain at paglilinis ng bahay.

I will still hang-out whenever I want (Free pa rin ako).

Magkikita pa rin kami ni Damon,

Mamasyal pa rin kami ni Damon, (We will do it Secretly).

I will do whatever I want.

“Pwede ko bang dagdagan kahit isa lang, Victoria.” he asked permission.

I rolled my eyes at him, ano pa nga ba.

“Tutal mapilit ka bahala ka.” I hissed.

“You give me a chance to court you, so ilalagay ko dito. Pinakahuli.” he said.

Nilagay niya naman Don.

Inaasahan niya talaga na ngayon ang agreement. May dala siyang ballpen e. Pagkatapos ay hinablot ko na baka makita pa ni ma. Agad ko itong itinago at para hindi na ma dagdagan ng jologs na to. Para hindi rin mapansin ni ma.

"Ayos lang sakin sa pang huli, basta first honor naman kita sa puso ko.” ngiti niya. Ngumiwi ako at parang gusto kong ihambalos tong unan ko sa nguso niya.

“Eww kang jologs ka, sa tingin mo natutuwa ako sa sinasabi mo?.” kumuyom ang kamao ko.

No one could ever told me like that except from Damon.

Nawala ang ngiti niya parang napahiya sa sinabi ko.

“Sorry, but it's true.” mahina nitong anas.

“Wala akong pakialam, okay?.” tinignan ko siya mula ulo hanggang paa. Nakakainis talaga ang yabang nito samantalang yaman lang ang ipagmamalaki.

“You can do whatever you want, I'm here to support you.” I gritted my teeth when he said.

No one could ever told me like that. Even my family who's controlling me of all my living. Siya palang ang nagsabi na susuportahan ako. Parang may lumambot sa puso ko nang masabi niya iyon, hindi ko alam pero nanghihina ako. Ngunit pinanatili ko ang aking pagkaseryoso.

Hindi niya ko makukuha sa ganyan niya.

“Pwede kitang sunduin dito para sa vacation natin, at tatlong araw pala tayo don sabi ni mom and dad.” paalala niya.

Tatlong araw talaga?

Panirang kumag, pwede naman sana kung isang araw lang. Gusto lang yata ako masolo.

“As if I had a choice. Wala na akong pakialam, Basta makauwi tayo agad, I don't want to be with you.” I prankly said.

“Anak, kumain na muna kayo.” sumulpot si ma. Nagulat ako kaya agad akong tumawa.

“Nakakakilig ka naman Edmon.” tinignan ko si ma na halatang nasisiyahan sa amin. Habang si Edmon, nagngiting aso.

Sana nga ay hindi nito narinig ang mapang insultong sabi ko kay jologs.

“I guess you did a good communication to each other.” magiliw nitong ani. Base sa ekspresyon nito wala namang mali.

“Thank you po sa meryenda.” sabi ni Edmon bahagya pang nagbow.

Ngumiti si ma sa kaniya.

“You're welcome. Saka enjoy your food, pupuntahan ko lang si ino.”

“Go ahead ma. Thanks Pala sa food. ”

She waved her hand.

“Sa tingin mo kinikilig talaga ako sa pick up line mo at pag susunod sa akin?. neknek mo.” malungkot siyang ngumisi. Bakit parang tunog defensive ako?

I felt disgusted.

“I know you're not but I was trying to make you smile.” he almost huskily said. Trying not to surpress a dissapointed look he avoid my gaze and darted it to the food my mom reserve.

“Sa tingin mo, nakangiti ba 'ko?.” taas kilay kong sagot. He maintain his stoic look. I smirked.

“Stop this non sense, pagkatapos mo diyan umuwi ka na.” tatayo na sana ako nang pinigilan niya ko sa salita niya.

“D-don't leave me here yet.” he stuttered. Malungkot ang mga matang tinignan ako, Imbes na maawa ay naiirita ako.

I scoffed and stand up. Humalukipkip ako. “Sino ka para sundin ko?.”

He blink and avoid my gaze.

“But what if your mom saw us---.”

“Bullshit ka talaga no. Kahit kailan panira ka.” I cutted him.

He gapsed.

Hindi niya inaasahan na ganito ako kamaldita pwes may ipapakita pa ako sa kaniya para hindi niya ako magustuhan.

“I'm sorry, y-you can go, don't mind me here. Pwede ko namang irason na gusto mo ng magpahinga.” he weakly said.

“Tss.”

“Panira ka pa rin ng araw, yung usapan natin hwag mong kakalimutan.” I boredly replied.

“I will, don't worry.” maagap niyang tango. “By the way, thank you for your time and I hope for another time for you.” he hopingly said.

Iniwan ko na siya roon na walang salita.

Marriage agreement:

Sekreto ang kasal (walang nakakaalam maliban sa parents lang natin).

Walang makikialam sa buhay ng isa't isa.

Pure business matter included.

Bawal magkatabing matulog.

Ayaw kong magkaanak.

Kaniya kaniyang Luto ng pagkain at paglilinis ng bahay.

I will still hang-out whenever I want (Free pa rin ako).

Magkikita pa rin kami ni Damon,

Mamasyal pa rin kami ni Damon, (We will do it Secretly).

I will do whatever I want.

My crush agreed that I will court her.

Napailing ako sa sinulat niya. Matagal na niya talaga akong gusto simula high-school. Pero wala siyang panama sa akin.

Itinago ko yung papel sa cabinet ko. Sinadya ko talagang ayaw kong magkaniya kaniya kaming magluto at maglilinis. But I don't know to clean and to cook.

We have a maid who can do anything and to serve me since I was a kid. Hindi ko alam kong maghired ba si Edmon ng maid.

Ngunit sa pagkaalam ko hindi sila naghired ever since. His mom is a good wife and loving mother. Magaling mag-alaga at manilbihan kahit Sobrang yaman nila.

And I don't think edmon's mom will hired a maid for us.

I'm here at my room again, stalking Damon fuentabelia in his social media account. Walang news tungkol sa kaniya, hindi siya nag update.

Ang last ay nong nagpost siya nang arrival niya sa states. Mukhang busy nga siya sa study niya. Hindi na din siya nakapagreply sa mga text ko, years had passed and I stop but my feelings are not.

Tumunog ang messages ko, nakita kong si jashy iyon. My bestfriend wants a video called again, and I accepted it.

“Victoria! I have a good news for you!.” tili niya sa kabilang linya.

Nagtatalon siya habang daladala ang laptop niya.

“What is it? Tell me bakit parang excited ka.” seryoso kong sabi na hindi humupa ang Inis.

“Si loves mo s***h prince charming, Damon fuentabelia ay uuwi na after long long years!.” naniningkit ang mata nito habang malaki ang Ngisi.

Napaawang ang bigbig ko sa sinabi niya.