Operasyon Kış Kuşu

Güneydoğu’nun keskin ayazı, insanın ciğerlerine kadar işleyen bir bıçak gibiydi. Üsteğmen Aslı Erdem, yaklaşık altı aydır bu soğukla, bu pislikle ve bu sahte kimlikle yaşıyordu. Artık adı "Zilan"dı. Örgütün lojistik ağının içine sızmayı başarmış, aylarca güven kazanmıştı. Ancak bu gece, kampın derinliklerinden gelen o uğultu, bir şeylerin ters gittiğinin habercisiydi. Kampın merkezindeki derme çatma barakanın önünde duruyordu. İçeriden gelen telsiz cızırtıları ve sert tartışmalar, Aslı’nın elini gayriihtiyari belindeki gizli bıçağa götürdü. "Sakin ol Aslı," diye fısıldadı içinden. "Eğer şimdi kaçarsan, aylarca topladığın tüm istihbarat çöpe gider." Barakanın kapısı sertçe açıldı. Örgütün sözde bölge sorumlusu olan "Agit" kod adlı terörist, gözlerinde daha önce görmediği bir nefretle Aslı’ya bakıyordu. Yanında, Aslı’nın birkaç hafta önce güvenini kazandığını sandığı bir kurye vardı. Kuryenin elinde, Aslı’nın sığınak olarak kullandığı mağaranın yakınlarında gizlediği uydu telefonunu tutuyordu. "Demek dağların kızı Zilan değil, Ankara’nın ajanı Aslı’sın ha?" dedi Agit, sesi buz gibiydi. Aslı’nın kalbi göğüs kafesini zorlamaya başladı. İnkar etmenin bir anlamı yoktu. Kanıt ellerindeydi. Bir anlık hamleyle en yakınındaki teröristin silahına uzandı ama arkasından gelen sert bir dipçik darbesiyle dizlerinin üzerine çöktü. Görüşü bulandı, ağzına metalik bir kan tadı doldu. "Seni hemen öldürmeyeceğim," dedi Agit, üzerine eğilerek. "Bize vereceğin çok cevap var. Önce o üniformasız gururunu kıracağız." Aslı, bayılmadan hemen önce gökyüzündeki soluk yıldızlara baktı. "Pençe," diye düşündü. "Beni bulacağınızı biliyorum." Pençe Timi’nin Karargahı - Aynı Saatler Sınırın öte yakasında, geçici harekat merkezinde Yüzbaşı Serdar, önündeki dijital haritaya bakıyordu. Aslı’dan gelecek olan "Rutin-3" sinyali iki saattir gecikmişti. Bu, operasyonun başladığından beri ilk kez oluyordu. "Komutanım, sinyal yok," dedi Timin haberleşme uzmanı 'Sessiz' lakaplı uzman çavuş. "Son koordinat Kuzey Irak’ın en sarp bölgesindeki mağara sistemlerini gösteriyor." Serdar Yüzbaşı, masadaki haritayı yumrukladı. Aslı sadece bir subay değil, timin kardeşiydi. "Hazırlanın," dedi sesi titreyerek ama kararlı bir şekilde. "Gidip kardeşimizi alacağız. Gerekirse o dağı tek tek taşlarına kadar söküp atacağız ama Aslı’yı orada bırakmayacağız." Pençe Timi; keskin nişancı 'Gözcü', ağır silah uzmanı 'Balyoz' ve diğerleri, sessizce mühimmatlarını kontrol etmeye başladılar. Kimsenin ağzını bıçak açmıyordu. Bir askerin en büyük kabusu, silah arkadaşının esir düşmesiydi. Esaretin İlk Saatleri: Karanlık Hücre Aslı gözlerini açtığında elleri ve ayakları paslı zincirlerle duvara bağlanmıştı. Burası yerin altında, nemli ve küf kokulu bir mağaraydı. Tepedeki tek bir zayıf ampul, odadaki sefaleti aydınlatıyordu. Vücudundaki her kas ağrıyor, başındaki yara zonkluyordu. Kapı gıcırdayarak açıldı. İçeriye iki kişi girdi. Ellerinde plastik kablolar ve bir kova su vardı. Aslı, derin bir nefes aldı. Gelecek olanın sadece fiziksel acı olmadığını, bir irade savaşı olduğunu biliyordu. "Konuşacak mısın Aslı Üsteğmen?" dedi Agit, ismini vurgulayarak. "Timinin yerini, sızma planınızın detaylarını anlatacak mısın?" Aslı, kanlı tükürüğünü teröristin botlarının dibine bıraktı. Gözlerini dikerek, sesindeki tüm güçle cevap verdi: "Benim adım Aslı Erdem. Türk Silahlı Kuvvetleri’nin bir subayıyım. Benden alabileceğin tek şey, senin sonunu getirecek olan öfkemdir." İlk darbe midesine indi. Aslı nefessiz kaldı ama çığlık atmadı. Dişlerini sıktı. Kendi kendine bir söz verdi: Yedi gün. Eğer kurtarılacaksam ya da öleceksem, yedi gün boyunca onlara tek bir kelime bile vermeyeceğim. Mağaranın dışında rüzgar ulurken, içeride bir kadının sessiz direnişi ve bir timin amansız takibi başlıyordu. Gelecek Bölüm Öngörüsü 2. Bölüm: Aslı’nın fiziksel işkencelere karşı zihninde kurduğu "güvenli kale" ve Pençe Timi’nin ilk sıcak teması. Bu tempoda devam etmemi ister misin? Yoksa 2. bölümde odaklanmamı istediğin özel bir detay var mı?