Jacquiline Villanueva
Nanatili akong gulat na gulat dahil hindi pa rin nag sisink in sa utak ko ang mga sinabi niya.
Mahal ako ni Blake? Mahal niya rin ako?
Hindi ako makagalaw sa kinatatayuan ko, para akong naging bato sa kinatatayuan ko habang yakap-yakap niya ako. Sobrang lakas ng t***k ng puso ko, parang gusto na nitong kumawawala sa dibdib ko at magwala.
Totoo ba lahat ng 'to hindi ba ako nanaginip?
Tinanggal niya ang pagkakayakap sa akin at tumingin sa mga mata ko. Hinawakan niya ang dalawang pisngi ko at nagsalita.
“I will spend the rest of my life with you Aki. I want you to be mine forever. From now on sa akin kana. ‘Walang laro. ‘Walang halong biro.” Seryosong sabi niya.
I smiled.
“Masyado kang torpe. Kung dati mo pa sinabi ‘yan eh ‘di sana hindi nasugatan ‘yang muka mo.”
