28. Bölüm: Kapanan Kapıların Ardındaki Yemin
Sahra, Devran’ın koridorda yankılanan adımlarını duymaz oldu. O uzaklaştıkça, konağın taş duvarları yeniden soğudu, loş ışık eski haline döndü, ama Sahra’nın içindeki ateş hâlâ büyüyordu. Sırtını dayadığı duvar, nefesinin ağırlığını bile taşıyamayacak kadar ince geliyordu ona.
Az önce olanları zihni tekrar tekrar oynattı.
Devran’ın alnını kendi alnına yaslayışındaki o yanıcı yakınlık…
Söylediği sözler…
Töreye ilk kez karşı duracağını söylemesi…
Bu, sadece bir öfke anında verilen söz değildi.
O adamın yüreğinin içinden çıkan, kanla mühürlü bir yemin gibiydi.
Sahra, elini göğsüne götürdü. Parmak uçları titriyordu. Derin nefes almaya çalıştı ama başaramadı. O an, ayak sesleri gelince irkildi. Kapının köşesinde beliren ince silueti hemen tan
