30. Bölüm: Geceyle Aralanan Kapı
Elif, babasının “Hazır değilsek bile, öğreneceğiz,” deyişini duyduğunda, kalbinin ritmi hızlandı. O cümlenin odanın içinde bıraktığı yankı, duvarlardan değil, annesinin gözlerinden geri dönüyordu sanki. Sahra, kapının önünde, Devran’la karşı karşıya durmuş, bir türlü bakışlarını kaçırmıyordu.
Bir anlık sessizlik oldu.
Sonra Elif, yorganı hafifçe düzeltir gibi yaparak yerinden doğruldu.
“Ben Zeynep’in yanına yatayım,” dedi, sesine olabildiğince sıradan bir hava vermeye çalışarak. “Belki rüya görür de uyanır.”
Sahra, kızının ne yaptığını anladı. Ona minnetle karışık, hafif uyarıcı bir bakış attı ama Elif kararlıydı. Zeynep’in yanına kıvrıldı, yorganın altına girdi, gözlerini kapattı. Sanki uykuya dalmış gibi yaptı ama kulakları hâlâ kapının oradaydı.
De
