32. Bölüm: Gölgeden Gelen Çağrı
Gece, konağın üzerine tamamen çökmüştü ama Devran’ın içinde hâlâ avlunun soğuğu geziniyordu. Sahra’nın “Bu geceyi unutma,” deyişi kulaklarından gitmiyordu. Odasına girmiş, gömleğinin düğmelerini açmadan yatağın kenarına oturmuştu. Lambayı yakmamıştı; karanlık, içindeki dağınıklığı saklıyordu sanki.
Dirseklerini dizlerine dayadı, ellerini yüzüne götürdü.
Yıllarca emir vermiş, hüküm kurmuş bir adamın parmakları böyle titrememeliydi. Ama titriyordu işte. Sahra’nın gözlerindeki o sakince kurulan cümleler, kalbinde yıllardır görmezden geldiği bir defteri açmıştı.
“Ben seni kaybettim mi gerçekten?” diye fısıldadı kendi kendine.
Cevap yoktu. Sadece kapı aralığından sızan koridor sessizliği.
Tam ayağa kalkacakken, avludan hafif bir ses duydu. Metal sürtmesi, s
