Sansky, You're mine, only mine; Old maid series 2 (Complete)

Chapter 16 - The Baby

Warning Expect wrong typo and grammatical error ahead na napakadami.

******************

MALAYO pa lang ay natatanaw na niya ang mag-asawang Rhaime at Dylan. Ito ang sumundo sa kanya dito sa NAIA airport para sa kanyang pagdating.

Napagpasyahan niya na bumalik na dito sa pilipinas para dito na manganak, tutal ay plano naman na niyang ipagtapat kay Mond ang totoo. Hindi na niya naisip pa na tawagan ang binata para sabihin dito ang kalagayan niya sa loob ng apat na buwan matapos ang pag-uusap nila ng kaibigan si Rhaime. Dahil wala na din kasi siyang nababalitaan pa na nangungulit pa si Mond sa nakalipas na apat na buwan sa mga ito.

Agad siyang niyakap ng kaibigan nang tuluyan siyang makalapit sa mga ito.

"Thank's you're safe bestie." Wika ni Rhaime.

"Ofcourse I'm safe."

"Grabe, hindi nawawala ang kaba ko hangga't hindi ka nakakarating bruha ka. Lakas din ng baltik mo talaga, alam mo ng kabuwanan mo na tsaka mo pa naisip na bumalik dito. Buti hindi ka inabot sa eroplano?"

"Ang OA mo bestie, syempre I know my self noh, at bago ko naman napagpasyahan na bumalik dito ay komunsulta muna ko sa OB ko. Since healthy naman si baby safe naman daw."

Si Dylan ang nagdala ng lahat ng kanyang bagahe na hindi naman marami. Mga personal na gamit lang naman ni'ya ang mga laman ng mga iyon.

Ipinagbukas sila ng pinto ni Dylan para makapasok silang dalawa ni Rhaime sa loob. Inalalayan pa s'ya ng kaibigan para makaupo s'ya ng maayos. Tuloy ang kwentuhan nila sa loob ng sasakyan habang si Dylan naman ay abala na sa pagmamaneho.

"Kamusta ang Canada bestie?" Ani Rhaime.

"Ayon, Canada pa rin." Tumatawa niyang wika.

"Pilosopo kang bruha ka. Pero infairness bestie mas lalo kang gumanda ngayong preggy ka, at medyo tumaba ka na ha."

"Well, oo nga, napansin ko rin na tumaba ako. Kailngan ko lang pala magbuntis para magkalaman ako noh? Isa pa sobrang alaga ako ni Fannie doo'n dahil nga siya ang kasama ko."

"Bakit nga pala nagbago isip n'ya na sumama sa'yo?"

"Ewan ko din sa batang iyon, pabago-bago isip."

"So, saan mo gustong ihatid ka namin ni Dylan sa bahay mo ba o sa bahay ng Mama mo?"

"Sa bahay muna, ako na lang ang tatawag kay Mama para sabihin na nakabalik na ako. S'ya nga pala Dylan kamusta na si Mond?" Tanong niya dito.

"Nitong mga nakalipas na araw ay hindi kami nagkikita, abala kasi ako sa Empire at gano'n din siya sa negosyo nila. Isa pa, naging abala iyon ng dumating ang Papa n'ya para sa negosyo nila."

"Gano'n ba?"

"Bakit bestie? Don't tell me na hindi alam ni Mond ang pagdating mo ngayon?" Tanong ni Rhaime sa kanya.

Alanganin pa siyang ngumiti sa kaibigan tsaka umiling.

"What!, bakit? Sinasabi ko na nga ba eh!" Kaya pala ako ang kinausap mo para sunduin ka.

"Hindi ko pa naman kasi nasasabi sa kanya ang kalagayan ko ngayon."

"Oh my gosh! Ang buong akala ko naman, alam na n'ya, dahil nga sa hindi na ako kinukulit gano'n din sila Nay Tess."

"Naging abala din ako, nawala na din sa isip ko. Isa pa, plano ko na rin naman na bumalik na dito tsaka ko na sabihin sa kanya, mas okay iyon kasi magkaharap kami."

"Kung sa bagay may point ka naman d'yan. Mas mainam nga naman 'yun ganyan."

"Kaya nga, sana lang, kaya n'ya pa akong tanggapin sa ginawa kong pag-alis ng walang paalam sa kanya."

"Alam mo bestie, sobrang mahal na mahal ka ni Mond at napatunayan ko iyan, kung gaano ka sidhi ang paghahangad n'ya na mahanap ka."

"I hope so bestie, I hope so."

"Okay. Pahinga ka na muna habang nasa byahe tayo, gigisingin na lamang kita kapag nakarating na tayo."

"Salamat bestie. Ipinikit niya ang kanyang mga mata para umidlip lang muna. Nakapikit lamang ang kanyang mga mata pero tuloy ang paggana ng kanyang utak. Iniisip niya si Mond, aaminin niya na sobrang nasasabik na s'ya na makita ito. Pero sa kabila ng kasabikang iyon ay may halo din naman na takot. Takot at pagkalito, takot sa maaring reaksyon nito sa ginawa niyang pagtatago ng kanyang kalagayan at pagkalito dahil hangang ngayon ay hindi pa rin niya alam kung handa na siya sa bagong buhay na papasukin kasama ito.

"MAMA!" Mainit niyang sinalubong ng yakap ang kanyang Mama ng pasyalan siya nito sa kanyang bahay. Tinawagan niya ito kahapon ng makauwi na s'ya. Ngayon lamang ito nagpunta.

"Ikaw na bata ka, bakit di ka man lang nagpasabi na babalik ka na dito? Sana nasundo ka namin ng Tito Migz mo."

"Biglaan po kasi ang pasya ko. Nasaan po si Tito bakit hindi ninyo ata kasama?"

"Nasa opisina na, paspasyalan ka na lamang daw sa ibang araw.*

"May gusto po ba kayong meryenda, magpapahanda po ako kay Nay Tess." Niyaya niya ang kanyang Mama sa roof top para nang sa gano'n ay doon na sila magkwentuhan.

"I'ts okay ija, hindi ka ba nahihirapan sa pagbubuntis mo? Malapit ka na palang manganak."

"Hindi naman po, mamaya pupunta po ako sa OB para magpa-check up kung kamusta na si baby sa t'yan ko."

"Sasamahan na kita, para hindi ka na magmaneho."

Ngumiti s'ya sa kanyang Mama. "Salamat po, pero ayos lang naman ako mama kaya ko naman."

"Nope, h'wag matigas ang ulo mo. Mamaya mo mapa-anak ka bigla ng kasalukuyan ka nagmamaneho. Ikukuha kita ng personal Driver mo muna nang sa gayon ay kung may lakad kang importante may magmamaneho sa'yo."

Hindi na lamang s'ya nakipag-argumento sa ina dahil alam naman niya na para din iyon sa ikabubuti n'ya, kaya sumang-ayon na din s'ya sa kagustuhan nito.

"Matanong nga pala kita anak. Hangang ngayon ba ay wala pa rin alam ang ama ng batang dinadala mo na magkaka-anak na kayo?"

"Hindi ko parin po nasasabi, Pero h'wag po kayong mag-alala nasa plano ko na po ipaalam. Naisip ko kasi na karapatan n'ya talaga din itong malaman."

"Mabuti naman at nagbago na ang desisyon mo. Nandito lang naman kami ng Tito Migz mo para suportahan ka if ever na hindi ka panagutan ng ama n'yan, ang mahalaga na ipaalam mo sa kanya."

"OHHH.... Come on baby, f**k me hardly." Patuwad niyang binabayo ang babaeng ngayon ay kanyang kaniig. mahigpit ang pagkakahawak n'ya sa balakang nito. Sa bawat pag-ulos n'ya dito ay kasabay din ng paghiyaw nito ng sarap sa bawat baon ng kanyang naghuhumindig na sandata sa kaloob-looban nito.

"Ahhh...ahhh.... come on baby make it fast I'm realy c*****g. ohhh...ohhh." Halos hingalin ang babae sa bawat ungol nito. Tagaktak na pareho ang pawis nila at nararamdaman na rin niya ang rurok na nais nila parehong marating ng babaeng kaniig.

Napapikit siya ng mariin, at isang imahe ng babae ang kanyag nakita kasabay ng pagsabog ng kanyang mainit na semilya. Ahhh...mahinang ungol ni'ya. Nang tuluyan ng mailabas ang lahat kanyang katas ay hinugot n'ya ang kanyang p*********i sa p********e nito.

Agad niyang inalis ang condom na suot at tsaka iyon itinapon basta sa kung saan lang. Umayos siya ng upo sa tabi ni Krizzy habang ito naman ay nakadapa at nakangiting nakatingin sa kanya.

"That's, awesome baby. you're a great in bed, alamyos na wika nito sa kanya. Krizzy is a half canadian, half filipina. Dito na lumaki sa canada, nakilala n'ya ito dahil sa kapatid. Ito ay maganda, mestisa at may kulay asul na mata. Lamang ang itsurang banyaga nito na namana sa ama kaysa sa pagiging filipina.

Pinagmasdan nito ang babae na ngayon ay nakapikit na. Napagod siguro ito ng husto sa ginawa nila dahil ilang posisyon din ang ginawa nila bago sila makarating sa dapat nilang marating. Krizzy is a great in bed too.

Two weeks na s'ya dito sa Canada simula ng dumating. Dahil nga sa hindi inaasahan ng kapatid ang kanyang pagdating ay labis-labis ang saya nito talaga. Naalala n'ya pa ang reaksyon nito ng makita siya, naiyak pa ito sa sobrang galak ng yakapin n'ya. Ganoo'n ito kasabik sa kanya.

Inabot n'ya ang kaha ng sigarilyo at lighter na nakapatong sa maliit na mesa katabi ng kama at kumuha ng isang sigarilyo at tsaka sinidihan. Ilang hiti't at buga ang ginawa n'ya at patuloy na nag-isip. Inaasahan n'ya na madadatnan ang Ate nito sa ina pero ayon dito ay biglaan ang pasya nito na bumalik ng pilipinas.

Ang araw ng pagdating n'ya ay iyon din ang araw naman ng lipad daw nito pabalik ng pilipinas, kaya hindi sila nag-abot. Mas ayos naman iyon sa kanya dahil hindi naman siya interesadong makilala ito, tulad ng hindi niya pagka-interesado na makilala ang ina nito. Pasalamat na lamang siya at hindi naisip ng kanyang kapatid na sumama dito sa pilipinas, dahil kung nagkataon ay wala pala siyang kapatid na daratnan dito sa canada.

Sa mga pagkakataon tulad ng ganito, na nababakante ang utak n'ya ay ito rin ang mga pagkakataon na naiisip n'ya si Sansky. Apat na buwan na ang lumipas na wala siyang balita dito. Sa sobrang abala n'ya sa trabaho ay hindi na n'ya naharap ang paghahanap pa dito. Kung minsan naiisip n'ya na pabayaan na lamang ito kung iyon talaga ang nais nitong mangyari. Gusto ng isip niya pero ayaw sumunod ng puso niyang labis na nagmamahal para sa dalaga.

Sa halos dalawang linggong pamamalagi n'ya dito sa canada ay si Krizzy ang madalas niyang kasama. Walang araw na hindi sila nagniniig sa t'wing magkasama. Animo sila isang masayang magkasintahan sa paningin ng iba. Sino ba siya para tumanggi sa katawang naka hain sa kanyang harapan. Lalaki siya na may pangangailangan sa tawag ng kamunduhan.

Isa lamang si Krizzy na patunay na nabibilang ito sa mga babaeng no string attached pagdating sa pakikipag-s*x. I-enjoy lamang daw nila ang mga sandali na magkasama habang nandito siya. Sa bawat pagtatalik nila ay hindi n'ya nakakalimutan ang gumamit ng proteksyon. Mahirap na nga naman maging ama siyang bigla at maging daan iyon para makapag-asawa siya sa babaeng hindi n'ya mahal.

Tanging si Sansky lamang ang hinangad niyang maging asawa wala ng iba. Idinikdik niya sa ashtray ang sigarilyo para patayin. Pumikit siya at ilang beses nag-inhale exhale upang ikalma ang isipan. Palaging ganito ang ginagawa n'ya kapag pumapasok sa ala-ala niya ang mga masasayang araw nila ni Sansky na magkasama. Lalo na ang huling pagniniig nila bago ito umalis para iwan siya basta.

Sa kabila ng ginawa nitong pag-iwan sa kanya ng walang paalam ay ni katiting na galit ay wala siyang madama para dito. Sadya talagang mahal na mahal n'ya ang dalaga. Kung makikita n'ya ito at magkakausap sila ay nakahanda siyang pakinggan ang dahilan nito kung bakit siya nagawang iwan ng basta na lamang.

Mahal na mahal n'ya ito at hinding-hindi siya magagalit kahit ano pa ang sabihin nitong dahilan. Nakahanda din siyang tanggapin itong muli. Kapag dumating ang panahon na iyon hinding-hindi na siya papayag na muli pa siyang iwan nito dahil nakatitiyak siya na mahal din siya ni Sansky.

NASA bahay niya ang kanyang dalawang best friend. Si Rhaime at Millien. Pinasyalan si'ya ng mga ito dahil nga lumuwas ng Manila itong si Millien dahil may inasikaso raw importante. Kaya naisipan ng mga ito na siya na lang ang puntahan dahil nga mahirap ng matagtag siya lalo na't malapit na siyang manganak. Nadadalas na rin ang pag sakit-sakit ng t'yan ni'ya.

Masaya silang nagkwekwentuhan ng umagang iyon ng napangiwi siyang bigla dahil sa pagsigid ng kirot sa kanyang t'yan. Kakaiba ang sakit ngayon kaysa sa mga naunang pagsakit nito at pakiramdam niya'y mas tumitindi na ang sakit. Hindi naman nakaligtas kay Rhaime at Millien iyon.

"Bestie, are you okay?" Rhaime ask in a worried voice. Hindi ito sumagot bagkus ay umiling lang ito.

"s**t!, napabulalas si Millien na ikinagulat ni Rhaime. Baka manganganak ka na?" Anito kay Sansky.

Sa narinig na iyon ni Rhaime ay dali-dali siyang tumayo para tawagin at puntahan si Manang Tess.

"Manang! Manang!" Malakas na tawag niya sa matanda. Humahangos naman ito na lumapit sa kanya para salubungin si'ya.

"Ija!, ano't humahangos ka anong nangyayari?"

"Pakisabihan po si manong na ihanda ang sasakyan, manganganak na ho ata si Sansky pakibilisan lang po!" Pagkasabi niya 'nun ay mabilis siyang bumalik sa kaibigan na ngayon ay hindi na maipinta ang mukha sa sakit na nararamdaman.

"Hold on, bestie parating na si Manong dadalhin ka na namin sa hospital." Ani Rhaime dito.

"Ang sakit na talaga mga bestie!," Sapo-sapo na niya ang kanyang tiyan at pilit na tumayo. Mabilis naman ang alalay ni Rhaime at Millien sa kanya. Iginiya nila ito palabas para dalhin sa sasakyan. Mabilis naman ang bawat kilos ni Manong at agad na binuhat si Sansky para mabilis na maisakay sa nakaparada nang sasakyan.

Pinagitnaan nilang magkaibigan ito para maalalayan. Tagaktak na ang pawis ni Sansky kahit sabihin pang aircon ang loob. Kinakalma n'ya ang kanyang sarili kasabay ng paghinga at pagbuga, dahil ayaw niyang mataranta ang mga kaibigan sa kanya. "Kaya mo pa ba bestie? Naku diyos ko huwag mo muna iyan ilalabas dito pigilan mo!" Natatarantang sabi ni Millien.

Kahit masakit ang nararamdaman niya ay pilit siyang ngumiti dito. Hindi nga lang ni'ya alam kung ngiti pa rin iyon na matatawag.

"Bruha ka! Mapipigilan ko pa ba ito kung gusto na niyang lumabas." Aniya kay Millien. "Pero ang sakit-sakit na talaga. Parang may lalabas na, parang, parang matatae akong Ewan. Wahhhhh..... "Ang sakit Mama ko!" Sigaw na niya.

Lalo naman nataranta itong Millien at di malaman kung ano na ang hahawakan sa kanya. "H'wag ka ngang maingay d'yan at ako'y lalong natataranta sa iyo. Potik ka naman eh, ngayon lang ulit tayo nagkasama-sama sa bunding at ganitong memories pa talaga binigay mo."

Samantalang si Rhaime ay abala naman sa pagtawag sa cellphone para ipaalam sa Mama nito na patungo na sila sa hospital dahil baka manganganak na si Sansky.

Nang makarating sa hospital ay mabilis inasikaso ng mga nurse at staff ng hospital ang kanilang kaibigan. Agad itong pinaupo sa wheelchair at ipinasok sa delivery room. In fairness naman kay Sansky ay hindi ito maingay at eskandalosang manganganak tulad ng iba. Naiwan sila ni Millien dito sa labas ng delivery room para maghintay ng balita.

Maya-maya ay lumabas ang isang nurse para ipaalam sa kanila na manganganak na nga daw ito ano man sandali kaya ipinahahanda ang mga gagamitin ng bata sa paglabas nito. Iniwan din sila ng nurse pagkasabi nun.

"Shit..!" Bulalas ni Rhaime nasan na 'yun mga gamit? Mukhang naiwan natin sa sobrang kamamadali natin.

"Babalikan ko si Manong doon para sabihan na kunin ang mga gamit ng bata. Sigurado naman ako na alam ni Manang Tess ang mga iyon kung saan nakalagay." Ani naman ni Millien.

"Sige na! bilisan mo, sabihin muna kay Manong."

Agad naman itong tumalikod para iwanan na si Rhaime. Tinawagan niya ang asawang si Dylan para ipaalam na nasa hospital siya dahil nga manganganak na si Sansky. Lihim pa siyang natawa pagkatapos nilang mag-usap mag-asawa dahil agad na bungad nito sa kanya ay anong nanyari sa kanya at bakit siya nasa hospital. Akala'y kung na paano na si'ya. Pupunta na rin daw ito.

Maya-maya ay nakita niya na humahangos palapit sa kanya ang Mommy ni Sansky kasama ang asawa nito.

"How's my daughter, Ija?"

"Manganganak na daw po siya any moment Tita. Maghintay na lamang po tayo dito." Nakangiti niyang turan sa tanong ng matanda. H'wag na po kayo mag-alala ayos lamang si Sansky sa loob."

"Mabuti naman kung gano'n. Dali-dali kami napa hangos ng punta dito pagkatawag mo. Anyway this is Sansky's step father."

Kamusta po kayo ako po si Rhaime. Nakangiti niyang bati sa matandang lalaki na tantiya niya'y hindi nalalayo ang edad sa kanyang Papa. Kasama ko rin po pala si Millien Tita.

"Ahm, salamat sa inyo at mabuti't nandoon kayo."

"Pinasyalan po namin s'ya. Mabuti na lamang at nandoon kami talaga."

"Ayan na nga ba sinasabi ko d'yan sa bata na iyan eh. Kung bakit kasi ayaw sa bahay maglagi kahit hangang sa makapanganak lang sana. Mabuti talaga at nandoon talaga kayo."

"Hindi naman po namin siya pababayaan eh pati nandoon rin po si Manang Tess at Marie."

"Naupo sila pare-pareho sa mga upuan na nakahilera sa labas ng delivery room at tsaka tahimik na naghintay. Sabay- sabay pa silang napatayo at na palapit ng makita ang pagbukas ng pinto at iluwa no'n ang midwife na nagpaanak kay Sansky.

"Congratulations sa inyo, isang healthy baby boy po ang inilabas niya."

"Kamusta ang anak ko Dok?"

She's okay now. Normal delivery po siya at mabilis lang naman niyang naideliver ang sanggol. Kaya wala kayong dapat pang alalahanin.

Thank you, Dok! Halos magka sabay-sabay sila ng magpa salamat dito.

"For now, kailangan ko po ang gamit ng bata para mabihisan na siya pagkatapos namin siyang linisin. Pakibigay na lang sa nurse."

Nakahinga silang lahat pagkatapos marinig ang magandang balita na iyon. Parehas safe ang mag-ina.

****** rhaime22 *****