So Near yet So Far (GxG)

CHAPTER 7: SEASON 1 - KATE POV

Pagsang ayon ko...

The only words na gusto kong pagsisihan ngayon!

Hindi ko maintindihan ang sarili ko why I said that!

Ni wala sa hinagap ng utak ko na makikipaginuman ako sa kaniha, yes she is being nice or just trying to be nice for the reason that I don’t know pero for f*****g sake she is still Vincent's ex!

The one I hated most! Oo na insecure na kung insecure pero it will never get to the point na magiging real close kami.

I go on with the deal kasi may plano ako, I still have a big doubt on her after trying to misscall him at ang damuho naman ay talagang hindi man lang sa akin binanggit!

Shit I need to calm myself, natataranta ako, hindi ako sanay sa mga ganitong eksena!

"Hey! Are you okay?"

Pukaw niya sa akin na halos nakatulala na pala ako sa harap niya.

"Yeah! I mean yes! Ano kasi, ahmmmm magbibihis muna ako sana"

Sagot ko naman trying to calm myself.

"Oh, sure, eh saan ba tayo iinum diyan na sa iyo or sa unit ko?"

Tanong nya naman.

"Ahmmm sa unit mo na lang siguro, nakakahiya sa loob medyo magulo pa, mayroon mga gamit pa kasi akong hindi naayos"

Palusot ko naman, I can’t let her in, hindi ako tanga na papapasukin siya knowing that she might have bad intention!

Ako ang dapat makapasok ng free sa unit niya, I need to know if mayroon dapat ba akong matuklasan about Vincent and her.

"Ah okay sige sa unit ko na lang, katok ka lang ah after mo magpalit ng damit"

Nakangiting sabi niya.

"Sure, sige ah, magaayos na muna ako"

I said then close the door at napasandal ako sa kaba at taranta, till now nagaaway pa rin kami ng utak ko!

Well, tingin ko mayroon maitutulong rin naman ang bonding kuno na ito, mas malalaman ko ang dapat kong matuklasan!

Agad na akong nagbihis and head to her unit, I prepare my cellphone na naka-set ng recorder para if ever na mayroon matuklasan ako, may proof akong ilalabas!

"Knock...kno-" naputol ang pangalawabg katok ko when she already open the door.

Nakita ko naman na ang loob ng unit niya but not thorougly.

"Tara pasok, naghanda ako ng pulutan, ahmmm gusto mo ba magmovie marathon while umiinum?"

Tanong niya na nakangiting tagumpay.

"Ahmm kahit ano, ikaw na bahala"

Sabi ko naman.

"Well, I am keen to watch this..."

Sabi niya then hand me CD, medyo nakaramdam ako ng kung ano after knowing the title.

"Isa pang pagkakataon"

Sabi ko sabay tingin sa kaniya.

"Yeah, imagine everyone knows that movie except me, even my nan knows that, kaya this time I want to watch it"

Paliwanag niya, medyo parang gusto kong mainis pero hindi pwede, pagnaging emotional ako, mapopornada ang plano ko.

"Ahmmm sige ba tara ito na ang panoorin natin"

Sabi ko naman and then she fix our position sa harap ng TV niya, we both sitting at the floor habang nakasandal sa edge ng couch.

And then the movie starts.

Paunti-unti ay lumilingon ako sa kaniya na hindi ko naman namalayang napapansin niya pala.

"Masama yang ginagawa mo.."

Bigla niyang sabi while looking at the TV na ikinalito ko naman.

"Ha? Anong masama?..."

Takang tanong ko na sinalubong niya naman ang ngiti.

"Sabi ko masama yang ginagawa mo, nagnanakaw ng tingin...."

She said and then smilingly look at me which na caught off guard ako.

"Ahh hahhahha iyon pala iyon, akala ko kung ano na, ahmmm hindi naman, nakakatuwa ka kasi, you are really enjoying this story noh?"

Tanong ko naman.

"Yes, ang sweet kasi, I mean not everyone is entitled for another chance, ikaw ba, kung bibigyan ka ng isa pang pagkakataon mangyari ang mga gusto mong mangyari or makuha ang dating pinalagpas mong tao or opportunity, will you really grab that chance?"

Tanong niya na nakapagpatigil sa akin...ano ba ang gusto nyang iparating, s**t kinakabahan ako sa mga salita niya, obvious naman ang regret sa tono niya.

She regrets giving up Vincent...sabi ko na nga ba!

"Talaga? Nakakakilig ba iyon? Eh paano kung ikaw na lang ang nakakakita ng ganoong chance? Yes you have given a chance to get the person you give up but how sure are you na that person is still want to go back to you?"

Medyo matigas kong pagkakasabi.

"Wow, ang seryoso ah, oh siya sige seseryosohin ko yang tanong mo, well sabi ko naman I will just grab the chance of getting back what I shouldn’t give up in the first place, hanggat nakikita ko sa mata niyang we still has the chance then I will fight for it"

Matapang niyang sagot na deep inside ay nagsisimula na akong mainis!

"Sana lang sa mga desisyon natin na if sa tingin natin ay makakasakit tayo ng iba eh huwag na natin ituloy ang ganun...maganda ka naman you can have all the man you want, don’t settle for what you think isn’t worthy"

Paliwanag ko naman na nakapagpatahimik sa kaniya.

Ngayon ay nakatitig lang siya sa akin ng malamlam..shit, baka naman napansin na niyang iba ang patudtyada ko sa kaniya.

"Thank you...matagal-tagal na rin bago mayroon nagsabi ulit sa akin ng mga ganyang salita...a person who knows my worth.."

Seryosong sabi niya.

"Really? Gaano na ba katagal?"

Curious kong tanong and she stared at me again before magsalita.

"Five years ago...when Vincent and I are still together...but don’t get me wrong ah, ahmmm ang gusto ko lang sabihin is, ang swerte ko na ang ex ko na pinaramdam ang worth ko provide me a person who will make me feel my worth again and it is you...ang swerte ni Vincent sa iyo"

she said sabay pahid ng luha niya, hindi ko alam bakit parang mayroon kirot sa pagpatak ng luha niya.

I supposed to be hating her now dahil sa pagdawit niya kay Vincent which is obvious she is still into him, pero bakit ganun...the time her tears fall down her face my heart seems to break.

"You don’t have to cry...you are worth it...lahat tayo is worthy to be happy..."

Sabi ko and she remain her eyes on me na parang humahatak naman sa sarili kong lumapit sakanya and give her a hug.

We both are a little tipsy na rin sa tingin ko kaya ako biglang nagkakaganito sa kaniya.

She is giving me a smile na sinasalubong ko din ng smile at mukha na kaming tanga ng biglang tumunog ang cellphone niya that startle her...bigla siyang lumayo sa akin mga dalawang dipa and starts talking on the phone while giving me a look sabay smile.

Nawala bigla ang emotion na meron ako, bumalik ang pagdududa ko dahil sa sudden gesture niya.

I am now looking at her trying to read her mouth, I am no expert on this pero natigilan ako when suddenly her mouth formed a word that my eyes easily read..."Vincent" ...

Parang biglang huminto ang mundo ko after that, s**t! Bakit ba nagpapadala ako sa mabulaklak na dila ng bruhang ito!

Nang mag-iba ang expression ko ay bigla namang pumasok sa kwarto niya ang bruha!

Grrrrrr...hindi ako pwede magkamali, that word is Vincent!

Damn this! Naiiyak ako! I need to make it sure! Kaya lumabas na ako ng unit niya na walang paalam.

I enter my unit sabay dial sa number ni Vincent pero hindi ito sumasagot! Natataranta na ako at naiinis, parang gusto kong magwala!

Ilang sigundo pa ay biglang nagring ang cellphone ko and it is Vincent, agad ko namang sinagot.

"Hey babe, bakit ka tumatawag? May nangyari ba?"

Bungad na tanong ni Vincent.

"Eh bakit ang tagal mong sumagot!Bakit, busy ka ba??? Baka naman may iba ka nang kausap dyan!???"

Inis na bulyaw ko sa kaniya.

"Whoa! Chill babe, I am at work, kasama ko ngayon ang mga boss ko, nagkaroon kami ng late meeting, pakinggan mo, all boys kami dito"

Paliwanag niya and I can here at the background na puro lalaki nga, he even do the Video calling.

On that part kumalma naman agad ang pakiramdam ko, pero hindi pa rin pwedeng magkamali ang mata ko, I saw what I saw, her mouth speaks Vincent's name!

Wala akong iba pang mai-prove and what I saw can’t be use as proof kaya I need to stay down...pero hindi ako titigil hanggat hindi ko mapatunayan ang lahat, salamat sa Diyos kung wala talaga at nakakaputcha kung meron pala!

Our call end after he make sure I am all assured na, alam niyang kakaiba ako topakin kaya hindi talaga siya lulubay sa akin hanggat hindi kami okay.

Nasa kalagitnaan ako ng pagiisip ko when I heard a knock on my door.

"Knock...knock..., hey Kate, its me Gabbie, bakit ka umalis?"

Tanong niya behind the door.

Binuksan ko naman ako at hinarap siya, I can see how she is smiling wide on me.

"Well mukha namang busy ka na sa kausap mo, ayoko namang makaistorbo sa iyo, now will you excuse me, gabi na rin kasi gusto ko nang matulog kasi maaga pa ako magigising for my work!"

Taas kilay na pagtataray ko sa kaniya and I can see confusion drawn all over her face, isasara ko na sana ang pinto when she stops it na ikinagulat ko.

"What the hell!!???"

Inis na sabi ko dahil sa pagkabigla ko sa pagpigil niya sa pinto ko.

"Wow naman! You were just so sincere a while ago and I even felt that and in just a minute balik ka nanaman sa pagiging bitchy attitude mo?"

Sabi niya na nakatitig sa akin, she look tipsy na which is why she seems emotional on it.

"Bitchy? Really? Bakit ikaw? Yung pagiging boss mo hindi mo ba hinahaluan ng pagiging b***h mo?! And isa pa, this is me! I will act as I wanted, nasa labas tayo ng work time ko so you have no right to dictate me of what should be me to you! Pasensya ka na, hindi ko lang kasi gusto ang mga taong mapagpanggap"

Banat ko naman and she starts to get histerical.

"f**k!!! I didn’t do anything wrong to you! Can’t you see I am reaching out to you kasi I want us to be okay as friends! Pero kung hindi talaga kaya ng ugali mong kakaiba edi huwag! You know what atleast ako I tried, pero ikaw, wala ka ng pag-asa! Yang ugali mo ang magiging dahilan ng pagiging malungkot mo in time!”

Inis na sabi niya sabay talikod sa akin.

Tang ina non ah! Kapal ng mukha! Sino siya sa inaakala niya!

Hindi ako makakapayag na gaganunin niya lang ako, I walk towards her and maker her face me, nakaabang na ang kamay kong sasampal sa kaniya pero sa kamalas-malasan pa eh mas matangkad siya sa akin and just easily catch my hand.

"Ano ba! Bitiwan mo ang kamay ko! Kadiri ang mapalapit sa iyo! s**t ka!"

Inis na sabi na nagpupumiglas sa kaniya.

Dahil nasa hallway kami halos at biglang naglabasan ang ibang tenant, bigla niya akong tinulak papasok sa unit ko sabay balibag sa pinto ko habang nakahawak pa rin sa kamay ko.

Isasampal ko na sana sa kaniya ang isa ko pang kamay nang masalo niya nanaman ulit iyon.

"You can't just hurt me with your little hand and little height! At anong sabi mo, nakakadiri ako? Really? My touch is nakakadiri huh?? Alright, let see how will you deal with this!"

She said then her both hands and arms suddenly groped me, yakap hangang sa likod ko then lift me up by her arms sabay pinaupo ako sa stanteng malapit sa wall, nakasandal ako sitting while she is in front of me and to my surprise.

She nailed her lips to mine, isang mapagparusang halik ang ginagawa niya sa labi ko, halos magpumiglas ako sa ginagawa niya but she is too strong for f*****g sake!

Who the hell is this Vincent's ex-girlfriend! She is insane!

Hindi pa siya nakuntento and then press my two arms to the wall na lalong nakapagpakulong sa akin sa mga bisig niya.

Her lips travelled from my ears to my jawline and neck....hindi ko alam ang mararamdaman ko but tears formed my eyes.

Yung iyak ko na mahina ay biglang lumakas na nakapagpahinto sa kaniya.

She slowly let go of me habang naghahabol siya ng hininga.

I cover myself with my arms and she starts to say something...

"Ngayon sino ang nakakadiri! You don’t like my touch, now deal with that!"

Seryosong sabi niya at akmang aalis when I stop her.

Tears in my eyes looking at her at nang tignan niya rin ako, my thick right palm landed on her face.

I slap her right that will never forget by her face!

"f**k you!"

Isang mahina pero malutong na mura ang pinakawalan ko sa kaniya, and when she look at me galing sa pagkakalingon sa gilid dahil sa sampal ko.

Tears are all over her face as well that suddenly stop me.

"Hmmm I tried to be better at anyone's eyes at all times and yet I can't do it right....tama nga ang family ko, I am a big mess..hmmmmm you hate me yes, but I did try to still be good to you, pero this time...I am hating you as well! Don’t wory we will never be friends just don’t mess up with my business dahil next time iba na ang igaganti ko sayo!"

Seryoso at galit na galit niyang sabi while tears showering her face.

She quickly gets out of my unit and slams my door, hindi ko alam what just happen, I don't know why it end up like this, I do hate her for what she did to me pero bakit parang mayroon kakaibang kurot sa puso ko when I saw her eyes with tears looking at me.

Even now remembering her eyes puts me into pain, isang masakit na pakiramdam na hindi ko alam saan nanggagaling.

Hmm I guess I am being too much...hmm..

Hindi ko na alam ang dapat isipin! I hate her, I don't trust her and I swear I despise her but her eyes and tears make me feel otherwise!

Damn....ano bang dapat kong paniwalaan...!

Bulyaw ko sa sarili ko while thinking about Vincent...hmmm I just can't lose him...

I can't lose him yet I started to care for Gabbie...