So Near yet So Far (GxG)

CHAPTER 5 : SEASON 1 - KATE POV

f**k! Our lips is literally kissing right now, halos manlaki at lumuwa ang mata ko sa posisyon namin ngayon.

When reality hit us both, sabay kaming gumalaw at kumalas sa isat-isa, napatayo naman ako and so she is.

Nagiwasan kami ng tingin and stays like that for a minute or two, hindi ko alam ang sunod na sasabihin ko, honestly nanginginig ang katawan ko sa nangyari and I f*****g hate it! Eeew! Kadiri talaga!

I just throw a death glare sa kaniya and when she was about to say something, padabog na akong umalis ng unit niya papunta sa unit ko.

Ibinagsak sara ko ang pinto and lean hard to calm myself, ang lakas ng kalabog ng dib-dib ko and swear to God, lalong lumaki ang inis ko sakanya, gustong-gusto talaga ako ipahiya ng babaeng iyon!

After kong kumalma, kumuha ako ng glass of water and then drink, hindi ko alam bakit parang kabadong-kabado ako, nanginginig ang katawan ko thinking of what happen kanina, parang yung hitsura ng mukha niya while her eyes is close kissing me is somehow burried in my mind.

Putcha naman itong gabi na ito! Nakakainis! I need to turn down my job and pati ang pangyayari na iyon eh naiisip ko pa!

Ang laki-laki ng perwisyo ng babaeng iyon sa buhay ko!

Sa inis na nararamdaman ko hindi ko namalayan na magaalasyete na pala ng gabi, hindi ko na itinuloy ang pagaaral para sa interview ko since hindi naman matutuloy ang work ko.

Nakahiga akong napapaisip sa mga kaganapan kanina, medyo nagtataka ako bakit niya ba biglang tinanong ang tungkol sa kwintas ko, honestly hindi ko alam if mula ba pagkabata eh nasa akin na ito, ang alam ko lang ever since, suot ko na ito and I can feel within me na may sentimental value ito for me, baka limot ko lang talaga.

Para kalimutan ang mga bagay-bagay na nangyari, I just close my eyes na lang and then sleep.

Maaga akong nagising dahil sa vibrate ng cellphone ko, when I check ang bruhang iyon pala, she texted me na she really need assistance na raw talaga ngayon sa cafe niya, hindi ko alam ang sasabihin ko lalo na at naalala ko nanaman ang nangyare kagabi, nakakaramdam nanaman ako ng inis, kung hahalik na rin lang ako ng babae eh hinding hindi sa kaniya!

Napatayo ako para mag-isip kung ano ba ang isasagot ko, hindi ko pa siya kasi gusto makita ulit, swear naiilang ako na naiinis talaga.

I walk back and forth dito sa room ko nang magulat ako when my celllphone ring and when I check ang bruha tumatawag pa talaga.

Hindi ko nagawang sagutin and just throw the cellphone sa bed when It rings again, hindi ko pa rin ito sinagot, naghintay pa ako ng ilang minuto and it didn’t ring again, Yes! One point for me!

Iiwan ko na sana ang cellphone ko when it rings again kasabay ng tunog ng pinto dahil sa kumakatok, ofcourse siya nanaman ang tumatawag, ang hindi ko alam ay kung sino ang nasa pinto, I hold my cellphone instead pero wala pa rin akong balak sagutin ito, bahala siya sa buhay niya.

I open the door to know kung sino nanaman ba ang kumakatok and was ready to greet whoever it is pero nanlaki ang mata ko seeing the person I try hard to avoid and even ignore her call at ngayon ay nasa harap ko holding her cellphone while still calling me.

Literally, nakatulala ako ngayon sa kaniya, sobrang speechless ako and siya naman ay parang nang aasar pa habang tinuturo ang cellphone ko telling me na sagutin ko ito.

Hindi ko alam kung bakit pero I answer my cellphone kahit alam kong siya ang tumatawag.

"Hello...."

I said while staring at her, I thought she will say something nang bigla niya akong binabaan habang nakatitig din sa akin.

"Wooh! such a good feeling...yung mababaan man lang kita ng call after ignoring my message and call even I seriously and professionally send you a message as your new boss!"

Nakataas na kilay niyang sabi, s**t! ano pa ba ang lusot ko after seeing me on actual na ini-ignore ko talaga ang tawag niya.

"It is still early in the morning, ayoko pang makipagusap kahit kanino except sa Boyfriend ko, I got the message eh bakit need mo pa kasing tumawag?"

Asar na sagot ko sa kaniya sabay irap ko with matching cross arms.

"Really? So iyan ba ang magiging kalakaran natin even I really need to talk to you kasi may emergency that concerns your job in my cafe? Well I don’t agree to that, kung ganyan din lang naman ang gusto mo, we better settle this whole damn deal by talking to Vincent! ako mismo ang tatawag!"

She said na nagpakulo nanaman ng dugo ko!, Hayop talaga ang babaeng ito! lagi talaga nyang alas iyang si Vincent sa akin, bwesit!

"Fine! I will be at your cafe 10 am sharp! Okay na? pwede ka nang umalis!"

I said and was about to slam the door at her pero malakas ang braso niyang napigilan ang pinto ko.

"Not so fast, don't forget, I will call you anytime I need you especially it concerns your job and my business!"

She said habang mataray na nakatitig sa akin.

"Oo na! umalis ka na!"

I said then slightly push her palayo sa pinto ko sabay pagsara nito.

Nakakagigil talaga ang halimaw na iyon! bwesit! siya lang talaga ang nakakasira ng umaga ko actually buong araw ko!

I manage to sit at the couch and relax a bit, kainis, no choice but to go to work, actually isa sana sa palusot ko is hindi ko alam na tumatawag siya, magbubusy-busyhan sana ako pero ayun nga ang bruha alam na alam ata ang kilos ko!

Nag-ayos muna ako ng breakfast ko, mamaya ay tatawag na rin si Vincent, daily routine na niya na ang tumawag ng 8:30 am, kailangan kumakain na ako bago sya tumawag kaya naman nagluto na ako agad.

After makapagluto and I am now eating doon naman tumunog ang cellphone ko and it is Vincent.

"Hey babe morning"

Bati niya sa akin, this is how our usual morning is.

"Morning babe, I am eating breakfast na ikaw ba?"

Tanong ko naman sa kaniya.

"Not yet babe nasa washroom pa ako just want to greet you goodmorning sa baby ko"

Sweet na sabi niya and again we drop the call, ganun naman lagi, saglit lang talaga si Vincent sa pagtawag sa akin para lang i-good morning ako before siya mag-start gumalaw at magasikaso ng pagwo-work nya.

I just manage to continue eating alone, so far naman nasasanay na ako, habang kumakain naalala ko na tatawag nga pala pag lunch and hapon si Vincent sa akin, s**t, I must tell him na nagkaroon na ako ng work, ayokong magtaka siya pero wala akong choice kung hindi ilihim ang tunay na trabaho ko.

I dial his number pero hindi na sumasagot, I guess busy na ang loko, maybe I can text him instead.

So I texted him na lang and then start na ako magasikaso and speaking of asikaso haiiissst I really need to do this, kung sino pa ang ayaw kong tao eh sita pa talaga ang dapat makasama ko araw araw!

I sigh it out na lang and start to prepare myself for my first day sa trabaho.

After ilang minuto, 15 minutes na lang mag 10 na kaya nagdali-dali na akong umalis ng bahay, sa totoo lang kinakabahan ako na naiinis dahil sa letcheng sitwasyon na napasok ko!

I was supposed to be enjoying my life living in with Vincent and have my own life na walang naririnig na ingay sa bahay at kung ano anong bunganga ni Mama!

And here I am dealing with this s**t! Hay ano pa bang magagawa ko kung hindi tapusin ang deal na ito!

Ilang minutong lakad at nakita ko na ang cafe niya which is mas mukhang bakery lang naman na mayroon mga upuan sa paningin ko, hmp!

Papasok na ako when a white elegant car stop at the entrance mismo ng cafe and there she is, nakaayos ang bruha ah, though she act weird, hindi ko ma-explain pero mukha sitang kinakabahan.

Sino kaya ang mga bisita niya, mukhang VIP, isang mukhang magasawang matanda with another mas matandang babae at dalawang mukhang yaya, mga yamanin ang datingan ng mga ito.

Ang taray ng cafe niya ah, lakas maka VIP ng mga customer!

I head my way papasok ng cafe and their eyes is all on me, mayroon mga iba pang customer and at the corner part which has the biggest couch placed the VIP's na kakapasok lang.

Nakatingin pa rin ako sa kanila when someone grabs my arm papasok sa loob ng kitchen.

Walang iba kung hindi ang bruha, hind ko alam bakit mayroon pag hilang nagaganap!

"Ano ba!?"

Sigaw ko sa kaniya.

"Really? Kailangan ba na tumitig ka pa isa isa sa mga mukha ng customer? Why don’t you just get in here wear your apron and start your work!"

Mataray niyang sabi which is natahimik ako, I mean I don’t know but everytime I see her nakikita ko ang pagka-cool nita kahit nagkakatarayan kami except today.

She walks out on me and head to those VIP's at nakasunod pa rin ang mata ko sa kaniya.

"Hindi talaga ako pwede magkamali, may mali sa kilos at reaction niya ngayon,"

Sabi ko sa sarili at saka nagsuot ng apron and enter the kitchen.

Wow! Ang linis naman dito sa pinaka main kitchen, ang lalaki ng oven and complete set lahat, grabe, parang gusto ko na lang maging dream kitchen ito ah.

Sa labas naman ay ang counter where her small but cute frozen cakes and pastries are displayed and ready to be order.

I check the menu and nagse-serve rin pala siga ng mga smoothies, lattes and ice cream cakes.

Paano niya ba nagagawa ang mga ito eh mag-isa lang siya, paano kung mapuno ang cafe niya?

Hmm teka ano nga pala ang mga gagawin ko? Wala namang hugasan, wala namang dapat linisin, ano kayang—

I was cut from my thoughts when she suddenly appeared at my back, ramdam at amoy ko ang mint breath niya and when I slowly face her, halos magkadikit na kami at siyempre todo tingala ang lola niyo, lintik kasi bakit ba ang pandak ko! Grrrr!

"Why are you here inside the main kitchen? You supposed to be at the counter waiting for the payment and customers"

Taas kilay nyang sabi na sinalubong ko naman ng pagirap.

"Eh bakit may sinabi ka ba kung anong gagawin ko!? Malay ko ba sa job description ko, at pwede ba huwag ka ngang lumapit sa akin, hindi tayo close!"

Sabi ko sabay labas ng main kitchen and place myself sa counter, infairnes mayroon upuan at little table, naroon ang cashier set.

Ang cozy ng counter honestly, ang cute ng designs even yung mga chairs and tables at couches, aaminin kong ang ganda ng cafe niya.

"This is the password sa cashier counter, remember don’t you even dare to do something stupid dahil may mga cctv akong nakakakalat sa buong cafe ko"

Sabi niya na nakapagpataas ng kilay ko, hayup to ah! Anong tingin niya sa akin magnanakaw!?

"Hoy! Ang kapal naman ng mukha mo! Kahit naman ginagawa ko itong letseng trabaho na ito para pambayad ng utang eh hindi ko naman nanaising magnakaw! FYI lang professional ako and hindi ako katulad ng iniisip mo!"

Bulyaw ko sa kaniya dahil sa inis ko but I was stopped when she suddenly cover my mouth and dragged me papasok sa isang pinto malapit sa kitchen.

Nang makapasok kami ay agad ko naman syang tinulak palayo.

The room seems to be her office, I can see na may sofa bed sya sa loob, her table and chair, may TV din and ref, parang isang buong studio style apartment kung titignan.

"Do you really need to shout!?"

Bulyaw niya sa akin na lalong nagpasiklab ng inis ko.

"Do you really need to think of me that way? Mukha ba akong walang pinagaralan sayo!? Part ba ng job description ko ang insultuhin mo!?"

Nanlilisik na matang sabi ko sa kaniya na ikinatahimik niya naman then walk towards her table sabay upo sa swivel chair with cross arms.

Nag-cross arms din ako to calm myself, kapal ng bruhang ito na insultuhin ako! Grrrr nakakainis!

Bakit ba kasi ako nasabit sa ganitong sitwasyon!

"Look I am sorry, I am not trying to insult you, it is a protocol to remind my employee about it, pera ko ang nakasalalay rito, this is my business and I have all the right to remind you, nasasayo na iyon kung masyado mong pini-perosnal"

Seryoso at kalmadong sabi niya na nakapagpatahimik sa akin, well I get the point kaya speechless ako ngayon, hmmmmm kainis lang kasi talaga ang way nang pagkakasabi niya.

"Fine! Pero ayusin ang pagkakasabi mo na hindi ka nakakasakit!"

Sabi ko and was about to get out of the room when she stop me.

"Wait, please maupo ka muna, may ipapakita pa ako sa iyo"

Sabi niya so I walk towards her table and sit sa upuan sa harap nito.

She place a seemingly document sa harap ko.

"This is our contract, pwede mo iyang iuwe and study the content saka mo pirmahan, I will give you the highlights, first, the contract will end once fully paid na kayo, second you will act and follow my rules as an employee of my business, third inform me first kung hindi ka makakapasok and fourth know your place, remember I am your boss now and do as I say while you are inside the premises, are we clear?"

Sunod-sunod na sabi niya na halos hindi na ako nakaporma pa, well may magagawa pa ba ako riyan!

I hold the document and I can see how she was stunned nang pirmahan ko iyon sa harap nya.

"Wait...hindi mo man lang ba pagaaralan muna?"

Takang tanong niya.

"I heard the highlights what more do I need to learn, sa counter lang naman ako di ba and serve the customer’s order"

Sabi ko and she just simply nod at me.

"Alright then, I guess clear naman na tayo, now you can start your work, I still need to assist few people"

She said then head her way out at kasunod ako.

Nakita ko sitang umupo sa tabi ng matandang babae and saka nagsulat ng kung ano then head to the counter kaya nataranta akong ibahin ang tingin ko, buti na lang nakaiwas ako ng tingin bago siya humarap at lumapit.

"Here are the orders, ung ibang icecream cake paki-prepare and serve it to them ako na sa mga drinks"

Sabi niya then head her way sa loob ng kitchen.

Ginawa ko naman ang inutos niya and serve it to them.

"Here is your order"

Sabi ko sabay lapag ng cakes sa table.

"I still don’t like her doing this stuff; our company needs her but she is so stubborn! I am not really enjoying this petty restaurant of her!"

"She can do better, why did you let her open this kind of small business?"

Pag uusap ng tatlong thunders! iyong isang babae mukhang matapobre at yung matanda mas matapobre rin! Mukhang mga hilaw na matapobre!

Hindi ko alam pero it seems it is her family, suddenly nakaramdam ako ng lungkot para kay Gabbie, ang hirap na hindi gusto ng pamilya mo ang tanging pangarap mo.

Damn, bakit ba ako biglang nalungkot...hmm

Paalis na ako when I heard another comment from them,

"Mukha namang ordinaryo ang mga siniserve niya rito! Hay this is so cheap!"

Sambit nanaman ng babae na sa tingin ko ang nanay niya.

Hindi ko na mapigilan lalo na at ang pagkain na ang iniinsulto which is I bet pinaghirapan niya itong mga ito i-bake at gawin.

Honestly mayroo slice ng cake sa counter ko and alam kong akin iyon kaya I taste it kanina and talaga namang masarap.

"Ahmm excuse me po, alam nyo po ba na more calories in the body is not good but less calorie is not also good, this how our body works, too much is not good and less than as well, meaning we cannot always get the right blend, this cake that my boss made may look simple and ordinary but in the other's eyes it is a delight, simplicity is just part of being exquisite, tikman ninyo po muna ma'am and taste what you are missing, excuse me po"

I said and I was about to turn around nang makita ko sa likod ko si Gabbie and I can see how she look at me.

Damn mukhang hindi niya yata gusto ang ginawa ko, hmf! Patay nanaman ako!

Kainis!