Choke Me, Daddy: Pierce Ruscov (SSPG)

Kabanata 3

Kabadong-kabado akong nakahawak sa dibdib ko habang binabagtas ang daan patungo sa kwarto ni Sir Pierce sa second floor. Hindi ko tuloy maiwasan mag-overthink at baka kung anong ipagawa niya sa akin, leche!

Dumagdag pa sa kaba ko ang pang-go-good luck ni Sheena na kung makangisi sa akin ay wagas. Siya kaya patuwarin ko kay sir nang malaman niya.

Pinagpapawisan ako nang malamig no’ng matanaw ko na ang kwarto niya. Sa ilang buwan kong pananatili rito, pangalawang beses ko palang ‘to. Iyong una no’ng tinuor ako ni Lydia tapos ngayon.

Huminga ako ng malalim nang tumapat na ako ro’n. Ramdam ko ang pamumuo ng pawis sa aking noo dahil sa halo-halong nararamdaman. Medyo naka-awang ang pinto kaya nagda-dalawang isip ako kung kakatok ba ako o sisilip na lang sa loob.

Sa huli, kumatok pa rin ako ng tatlong beses. “Sir Pierce, pinapatawag niyo raw po ako.” Pinagdaop ko ang palad dahil sa panlalamig at pamamawis no’n.

Sinubukan kong silipin ang kwarto pero ang dilim. Ang tanging naririnig ko lang ay music na tingin ko ay—fan ba siya ng EXO? Kung hindi ako nagkakamali kanta nila iyon, ang title pa nga no’n ay growl.

“Hindi mo ba ako makita?” nanlaki ang mata ko nang marinig ko ang boses niya. Nasa harap ko lang siya pero hindi ko makita dahil sa dilim. Totoo nga iyong sinasabi ng ibang kasambahay na malambot ang boses niya. “Kamusta naman ang pamamalagi mo rito?” his voice is insinuating something.

“Uhm, ayos lang naman po. Mapayapa naman.” Pagsisinungaling ko na tinawanan niya. Pati ba naman ang boses niya ay ang hinhin? Dinaig pa ang babae. “B-bakit po kayo tumatawa?” wala namang nakakatawa sa sinabi ko. Alangan naman kasing sabihin ko sa kanya na parang may nagmamasid sa akin palagi.

Hindi naman puwede na siya ang idiin ko kung wala namang matibay na ebidensiya. Si Sheen kasi nilalason ang pag-iisip ko, gaga na iyon.

“I find it funny, why? Does it concern you, Aza?” natahimik naman ako sa biglang pag-iiba ng boses niya. May iba ba siyang katauhan? Ugh, hindi ko alam. “You’re lying to me.” Napatulala ako. Paano niya nalaman?

“May alam po ba kayo kung sino?” buong tapang na tanong ko na ikinatahimik niya.

“Hulihin mo kung gusto mong makilala. Huwag mo sa akin itanong.” Seryosong anito na hindi nag-iiba ng boses. Kung kanina pambabae, ngayon lalaking-lalaki na. “I want you to take care of my tulips. Hindi maganda ang pakiramdam ko kaya hindi ko maasikaso.” Paliwanag niya.

Tumango ako dahil alam kong nakikita naman niya ako. “Answer me, Aza. Don’t just nod at me.” Diin niyang dagdag. “Ayoko sa lahat ay iyong tinatanguan lang ako. Why God created our mouth? To nod?” pagsusungit niya na ikinayuko ko. “And now you’re bowing your head dahil napahiya ka? Chin up, I don't want someone softhearted."

Agad naman akong napa-angat ng tingin. “Sorry po, hindi na mauulit at opo, aalagaan ko ang tulips niyo.” Matapang kong saad na binungisngisan lang niya. Baka hindi ko matansya ang lalaking ‘to.

Hindi ko maintindihan ang paiba-iba niyang personality. Baliw ba ‘to? Takas mental?

“I know you’re thinking, Aza and I’m not crazy or takas mental.” Nakagat ko na lang ang ibabang labi ko sa sinabi niya. Mind reader ba ‘to? “Gaya mo, psychology din ako kaya nakakabasa ako ng tao.” At talagang alam niya ang background ko? Why do I feel like kilalang-kilala niya ako habang ako ito kinakapa ang pagiging misteryoso niya.

“Kailan ka po ba magpapakita sa akin?” wala sa sariling tanong ko. Wala akong nakuhang sagot ng ilang minuto. Nakatayo lang ako sa harap ng pinto na parang tuod.

Anong karapatan kong tanungin ang amo ko ng gano’n? Ah! Baka sisantehin niya ako, bwesit kasing bibig ‘to.

“Gusto mo ‘kong makita? Hanapin mo ko sa loob ng kwarto ko.” Nahigit ko ang hininga nang hatakin niya ako sa loob.

Nilukob ako ng takot pagkapasok ko sa loob ng kwarto niya. Hawak pa rin niya ang pulsuhan ko at pahigpit iyon ng pahigpit. “Sir, nasasaktan po ako…” namimilipit kong saad saka niya iyon niluwagan.

“Sorry, hindi lang ako sanay.” Aniya na medyo hindi ko mapaniwalaan. Nagsorry siya sa isang kasambahay? Unbelievable.

“Natatakot ako sa dilim,” pagbibigay alam ko dahilan upang kapain ko ang kamay niya. “Sorry po, sir. Promise hawak lang po.”

Nakahinga ako ng maluwag nang makakita ako ng liwanag na hindi ko alam kung saan nanggagaling. Kahit na gano’n, hindi ko pa rin siya makita. Madilim pa rin sa loob.

Nanlaki ang mata ko nang tanggalin niya ang kamay ko at pinagdaop ang aming palad. Hindi pa siya nakonteto at pinagsiklop nito ang mga daliri namin. “Sir, ano pong—” nanigas ako sa kinatatayuan ko nang maramdaman ang hininga niyang tumatama sa mukha ko.

Literal na napigil ko ang hininga nang lumapat ang labi niya sa nanunuyo kong labi. Imbes na maitulak ko siya, tinugon ko ang banayad niyang halik na ikinawala ko sa wisyo.

“Hmm, you responded that means you are ready to be fvck?" anito sa pamamagitan ng aming labi. Medyo hindi ko inasahan ang sinabi niya. "Aza, you're mine." Nang-aakit pa nitong dagdag.

“And this means you’re mine too?” why do I feel like sinabi ko iyon sa pabirong paraan.

Umawang ang labi ko nang i-angat nito ang panga ko. Dahil sa ginawa niya, feeling ko tuloy ang tangkad niya. Literal na nakatingala ako sa taong hindi ko naman makita ang mukha.

“No, unless matikman kita, Aza.” Nabigla ako sa sinabi niya. “Handa mo bang ibigay ang katawan mo sa akin kung i-utos ko?”

Hindi agad ako nakasagot. Hindi ako makapag-isip ng matino sa sensasyong nararamdaman ko. Iba ang atake ng halik niya sa akin. Nakaka-adik ulit-ulitin.

Napasinghap ako nang siilin niya muli ako ng halik. Binitawan niya ang kamay ko at sinapo ang magkabila kong pisngi. “Wala ka rin namang pagpipilian, akin ka kahit anong mangyari.” Anas niyang wika at kinagat ang pang-ibabang ko dahilan upang umawang iyon.

Hindi ko na alam kung anong pinagagawa ko at kusa na lang gumalaw ang kamay kong kumapit sa kanyang bato saka pinalalim ang mapusok na halikan na nakakaliyo sa sarap.

“Uhmm!” napapikit ako ng mariin nang magsimulang maglakbay ang kamay niya sa katawan ko na hinayaan ko lang. “Umm…” daing ko nang galugadin ng dila niya ang loob ng aking bibig at nakipag-espadahan sa akin ng dila.

Suminghap ako sa sarap nang haplusin niya ang malulusog kong dibdib. Lumikha ng kakaibang ingay nang punitin niya pang-itaas ko. Naramdaman ko ang lamig dulot ng air-con na nakapagpadagdag lang sa sarap.

Ipinagduldulan ko ang sarili ko sa kanya nang sapuin niya ang kaliwang dibdib ko at walang humpay na nilamas ‘yon. “Hindi ko alam na may itinatago kang malulusog na hinaharap. You’re only using n1pple cover huh?” he asked after rav1shing my lips. Dama ko ang pamamaga no’n sa gigil niyang paghalik sa akin.

“Uhm, opo, sir. Masikip po kasi. Hindi po makahinga ang melons ko kapag nagsusuot ako ng bra.” Kagat-kagat ko ang labi habang hinihimas-himas nito ang matayog kong hinaharap na tila nagustuhan niya. “At saka po pahirapan makahanap ng size.”

“Hm, I see. Sounds healthy melons since you don’t wear bra.” Aniya sa mababang boses.

Palihim akong napangiti nang pagdikitin niya ang ilong namin. Halata naman na matangos ang ilong niya dahil sa pigura no’n.

Napasinghap ako nang bigla niya akong buhatin na parang bata. Pinulupot ko na lang din ang hita ko sa baywang niya. “Can we fvck?” he asked. Imbes na sumagot, agresibong halik ang isinagot ko sa kanya.