Nagising ako sa mga haplos sa buhok ko. Iminulat ko ang mata ko at gumihit ang skait dito ng makita ang dalawang taong pinag katiwalaan ko pero sa huli ay niloko lang ako.
"Lumayo kayo sakin!" malakas na sigaa ko dito at agad ngang lumayo ang dalawang matanda.
"anak, pasensya na." mahinang mag hingi ng maumanhin ng matandang babae.
"mapatawad mo po sana kami mahal na lady." lumuhod na ito sa harapan ko. Pero wala akong kaunting awa na naramdaman. Kinain na ng galit ang buo kong pag katao.
"Umalis na kayo. Dahil hindi ko kaya mapapatawad!" baling ko pa dito.
"Tapos na po ang minsyo namin dito kaya hindi na po ninyo kami makikita pa." mas lalong piniga ang puso ko dahil sa nalaman na isa lang pala akong minsyo para sa dalawa. Minsyon na kailangan tapusin.
"Hindi po kami nag sisisi sa m
