Nahihirapan na lumakad ako palabas ng kwarto, nagising ako na wala akong kasama sa kwarto kahit ang anak ko ay wala sa aking tabi. Mula sa kinatatayuan ko ay may na rinig akong mga boses kaya tinungo ko ang pinang gagalingan nito. Tahimik at marahan lahat ng mga kilos ko dahil na din sa hindi ko pa maikilos ng maayos ang mga binti ko.
"Hindi ko alam kong paano ko sya haharapin" - Rinig kong wika ng isa sa mga tao doon. Pamilyar ang boses na yun kaya naman lumapit pa ako.
"paniguradong hindi nya ako mapapatawad" - Binalot ng kaba ang puso ko ng isa pang pamilyar na boses ang nadinig ko.
'blooogsh' - lumikha ng ingay ang vase na nabasag ng masagi ko sa sobrang gulat sa nasasaksihan ko ngayon. Lumingon silang lahat sa gawi ko na lalo pang nag palaki ng mga mata ko.
"ano to?" - Mahinang ta
