THISA’s POV
Umaasa ako na makikita ko sa aking pag-uwi si Hanz. Natanong pa niya ako kanina kung saan ako umuuwi kaya naman baka maghintay ito sa akin.
Assuming ako na hihintayin ako. Pero masakit talaga ang mag-expect. Kanina nga lang bigla siyang nag-paalam. Nang tumingin ako sa relo ko ay may ilang minuto pa na pwede kaming mag-usap.
Malungkot akong naglalakad papunta sa sakayan ng dyip. Isang sakay lang ako dahil nandito lang din naman sa loob ng campus ang dorm na tinutuluyan ko. Maaga pa kaya sa may sunken na lang muna ako tatambay. Hahanap lang ako ng pwesto habang pinapanood ko ang mga naglalaro rito. Minsan naman ay nagsusuot ako ng shades at sasandal sa puno pero ang totoo ay natutulog ako. Swerte ko dahil wala naman nanamantala sa akin kapag ginagawa ko ito. Presko kaya mas
