NAKITA ni Jenny na abala si Felix, ordinaryong kasuotan lang ang sinosoot nito. Alam niyang may gagawin na naman itong maaaring ikapapahamak nito. Napabuntong – hininga na lamang siya at kibit – balikat niyang tiningnan ito na pabalik – balik sa nilalakaran, isinasaayos kung wala na ba itong nakalimutan.
Napaupo na lamang siya sa couch, habang tahimik na pinagmamasdan ang kanyang kapatid. Napansin siya nito at pinitik ang noo.
“Huwag kang masyadong mag – aalala.” Iyon lang ang rinig ni Jenny. “Aalis na ako, ikaw na muna bahala rito.” Sabay tapik sa kanyang balikat.
Tanging tango na lamang ang kanyang nasagot, sa kanilang magkakapatid, noong nalaman na nila ang mga abilidad nila, hindi rin nila nililihim ang bawat galaw nila ngayon, para isolba ang matagal ng katanungang nakabinbing nagi
