KABANATA 24
1242 Words
Nagmamadaling isinuksok ni Gibson ang susi sa lock ng pintuan. Hindi na niya naisipan pang mag-doorbell dahil tiyak niyang hindi naman siya lalabasin ni Christina. He was raging with fury as he beat the crap out of Rony. He doesn't care if he ruined his goddamn face. He doesn't care if he'll file a lawsuit against him. He doesn't care if they'll be the headlines in all social media and news right after that. He doesn't care at all.
"f**k you Rony! f**k you to the hell and back. If somethings happened to Christina I'll make sure you'll suffer. I'll drag you down until there's nothing left for you!
Duro niya sa kaibigan habang awat-awat siya ni Erick at Joseph.
" Tama na Gibson. You've done enough damage."
"Enough damage? I would love to smashed his face with this fuckin leg. That I'm sure I'll make enough damage!"
Naninikip ang dibdib sa galit na itinulak niya si Joseph upang makawala sa tila lubid nitong mga braso sa kanyang balikat.
"You wanted to point out how shitty my life is? Sure I screw around, slept with every women available. f**k their life's out and leave them in their hell hole afterwards! But leave Christina out of this! Don't make me play the bad guy here. Cause I'm telling you now. You won't like it Rony! "
" Oh come on that's enough. We can settle this. I'm sure Rony is just being an ass. He didn't mean to harm Christina or your relationship with her Gibson. "
Katwiran ni Erick. But Gibson doesn't want to buy it. Rony was provoking him, too bad Christina happens to be around.
Marahas na pinaraanan niya ng kanyang mga palad ang mukha. Rony remained sitting on the floor while covering his bloody nose and lips. He looked terrible but he didn't feel an ounce of guilt, infact his muscles are already aching for another blow. Bago pa muling kainin ng galit ang dibdib niya ay tumalikod na siya.
"Christina! Tin let's talk!"
Sa sala pa lang ay sigaw na niya. Mabilis niyang tinungo ang hagdan at kaagad na kinatok ang pintuan sa silid ng dalaga. Pero walang Christina ang sumagot. Kinalma niya ang sarili, huminga nang malalim at paulit-ulit bago muling kumatok. Pero tanging katahimikan ang sumagot sa kanya. Nagsimula siyang gapangan ng kaba kaya binuksan na niya ang pintuan.
Nanlaki ang ulo ni Gibson nang makitang wala ang dalaga sa silid nito. Nagtungo siya sa banyo na nasa loob ng silid pero wala rin ito doon. Halos liparin niya ang hagdan pababa sa pagmamadali. Calling her name as loud as he can. But the more he shouted her name, the silence kept on shutting him out.
Kinuha niya ang cellphone sa back pocket nang maalalang connected ang GPS location nito sa kanya. Pero gayun na lang ang pagkadismaya niya ng makitang hindi active ang location ng dalaga. He tried to call her but just like what he did two days ago, she turned the phone off.
Paulit-ulit niyang minura si Rony sa isip dahil doon.
Mahina sa direksyon si Christina. She can easily get lost. Just by thinking of her walking down the streets or randomly hailing a cab for God knows where drives him crazy. Muli niyang kinuha ang susi ng sasakyan niya sa key bowl at saka nagmadaling lumabas. Isa-isahin man niya ang lahat ng kalye sa Maynila ay wala siyang pakialam. He just wanted to see her at all cost.
Mag-iisang oras na rin ang lumilipas buhat nang magsimula siyang mag-drive. Ilang lugar at kalye na rin sa paligid ng Makati ang naiikot niya pero kahit anino ng dalaga ay hindi niya nakita. Humigpit ang hawak niya sa steering wheel, malaki ang posibilidad na nag-taxi na ito, pero hindi niya pwedeng iisantabi na maaari ring naglalakad lang ito.
Napunit ang katahimikan sa loob ng kanyang sasakyan nang mag-ring ang cellphone niya. Mabilis niya iyong sinagot at in-open ang loudspeaker. Hindi niya pwedeng iaalis sa daan ang tingin sa takot na malampasan niya at hindi makita ang dalaga.
"Where are you?"
Iyon kaagad ang bungad ni Joseph. He sigh out of annoyance.
"If you're going to lecture me, save it Joseph. I'm not in the mood to listen."
"Shut up and get your ass here in the shop. We saw Christina."
"You what?"
Mariin niyang tinapakan ang break at saka ituon ang buong pansin sa cellphone na nakapatong sa dashboard.
"Gusto ni Bianca na lapitan si Christina, pero pinigilan ko siya. Sa tingin ko mas mabuti na ikaw ang makaharap niya."
Nabuga nang hininga si Gibson sa narinig, sumandal siya at saka mariing ipinikit ang mga mata. Hindi matatawaran ang kaginhawaang naramdaman niya nang malamang nakita ito ng mga kaibigan niya.
" Nakaupo lang siya sa gilid, sa may gutter. Hurry up, we'll watch over here from our car until you arrived."
"Thanks..I'll be there right away. "
Aniya bago muling pinaandar ang sasakyan. Narinig pa niya ang pagtutol ni Bianca na bakit hindi na lang daw sila ang mag-sakay kay Christina at kailangan pang hintayin siya. She must be mad at him.
Wala pang dalawampung minuto ay naroroon na siya patungo sa The Sweet Side. Nakita niya kaagad ang sasakyan ni Joseph na mabilis na nagpatay sindi sa signal light nito nang marahil ay makita rin ang pagdating niya sa rear view mirror. He composed a message and thank them again. Pwede namang hindi na nila ipaalam sa kanya at ang mga ito na ang mag-uwi sa dalaga pero mas pinili ni Joseph na hintayin siya. He's really grateful for that.
Nang makaalis ang sasakyan ay pinatay ni Gibson ang makina at saka bumaba. Marahan at kalkuladong hakbang ang ginagawa niya upang huwag matakot ang dalaga. He stopped few yards away from her giving him the opportunity to drown himself from her features.
She's not crying, she's just staring blankly ahead watching the passing vehicles right before her eyes. Her knees are up to her chest, while her arms are hugging it. Her long hair was now messily tied on a high bun.
Lumapit siya sa dalaga na tila walang pakialam sa paligid niya. Hindi ito lumingon kahit na maririnig ang bawat hakbang niya patungo sa direksyon nito.
Huminto siya sa mismong harapan ni Christina. At nang sa wakas ay tumingala ito sa kanya ay parang gusto na lang niyang itapon ang sarili sa gitna ng kalsada at sagasaan na lang ng dumaraang sasakyan. Her eyes are sore and red, halos mapikit na nga ang mga mata nito sa pamamaga indikasyon sa walang humpay nitong pag-iyak sa nakalipas na oras.
Nang muling ibaba ni Christina ang tingin sa pavement at hindi niya maikakaila ang sakit na gumuhit sa buong lamang loob na yata niya. Nilunok niya ang bikig sa lalamunan at ininda ang tila kamay na dumadakot sa kabuuan ng kanyang dibdib. Tumalungko siya sa harap nito, extending his arms to reach her face and cup her cheeks on his palms,gently tracing his thumbs under her eyes.
Ipinikit ni Christina ang mga mata. Her shoulders slumped. She suddenly felt boneless. Tired from the long walks and crying. Naramdaman na lang niya ang pagkabig ni Gibson sa ulo niya upang isandal sa dibdib nito. Gusto niyang umiyak, pero sa hapdi ng mga mata niya ay tila wala ng luha pa ang kayang umahon mula doon.
"Tin..lets go home.."
Dinig niyang anas nito bago pa man tuluyang bumigay ang mga namimigat na mga talukap niya.
- Writer
