CHAPTER 33
GIDEON'S POV
Nagising ako sa mahina at banayad na hininga ni Arziel sa dibdib ko. Mahigpit pa rin ang pagkakayakap niya sa’kin, para bang ayaw niya akong pakawalan kahit nasa loob kami ng malamig na kwarto sa gitna ng paraisong ito. Dahan-dahan kong hinaplos ang buhok niya, pinipilit na itago ang mabigat na katotohanang bukas ay uuwi na kami—at matatapos na naman ang panandaliang kalayaan na natagpuan namin dito.
"Arziel…" mahina kong tawag habang hinahalikan ang noo niya.
Napakislot siya at dumilat, agad na napangiti nang makita akong nakatitig sa kanya. “Umaga na?” bulong niya habang pumupulupot sa braso ko.
“Hmm. Huling araw natin dito,” sagot ko. “Kailangan nating sulitin ‘to.”
Lumabas kami para sa agahan sa veranda ng villa, habang tanaw ang bughaw na dagat at may sim
