LUCIFER KINGDOM SERIES 1: GIVE BACK

Kabanata 3

-W A R N I NG

-S P G

-ALERT

"Good morning," marahan niyang hinaplos ang dibdib ko.

"Magbihis kana baka may dumating maabutan tayo." Utos ko habang isinusuot ang sariling damit.

"Ano ka ba? Wala asawa mo ngayon hindi ba may out of town siya?" Lumapit sa akin pigil ang kamay ko.

"Ano ba kailangan mo?"

"Pera." Diretsa nitong sagot.

"Hintayin mo ibibigay ko sayo ang tseke."

"Pera mula sa mana ng lola mo. Ginawa natin ito dahil gusto mo magkaanak hindi ba?"

"Pero hindi galing sayo, sa asawa ko mismo."

"Come on Zayn, ayaw nga niyang magkaanak hindi ba? Ano patuloy kapa rin aasa na bibigyan ka niya?"

"Eh ano ngayon kung mawalan ako ng mana ang importante ito na ang una't-huling pagtataksil ko sa asawa ko."

"Pero kailangan ko nang pera tulungan mo ako." Malungkot ang mukha nito.

"Kailangan mo edi bibigyan kita pagkatapos maaari kana umalis at huwag magpakita."

"Ano?!"

"Magkano ba kailangan mo? Isang milyon, dalawa o tatlong milyon?"

"Nababaliw ka ba may nangyari sa atin at ikaw ang nakauna."

"So ano gusto mo gawin?" Iritable kong patuloy.

"Panagutan mo ako."

"Imposible 'yang gusto mo dahil may asawa ako."

"Patago, maaari mo ako maging kabet."

"Do you think pumapatol ako sa mga gaya mo? Sige, gagawin ko nang limang milyon manahimik ka lang." Padabog akong lumabas at naligo.

TINATAWAGAN ko si Roselle ngunit hindi sinasagot.

"Aalis na ako," bitbit ang bag nito.

"Here five million 'yan siguro naman mapapagamot mo sa mamahaling hospital ang Tatay mo make sure hindi kana babalik para manggulo."

Pinasadahan mabuti ang hawak na tseke, "Malaking bagay na ito, salamat."

Pinanuod ko siyang palabas ng bahay. Ayoko nang maulit pa at ayoko nang makita pa siya. Sana ay huwag nang babalik para manggulo sa buhay namin mag-asawa.

"Seryoso?" Hindi makapaniwala si Peps sa kuwento ko about Jayda.

"Kailan ba ako nagbiro sayo?"

"Problema 'yang ginawa mo, Zayn."

"Binigyan ko na siya ng pera at siguro naman sapat na 'yon para manahimik siya."

Tumayo ito na tila nag-aalala, "Hindi iyon ang inaalala ko. What if 'yong nangyari sa inyo nag-bunga?"

"Huwag naman sana." nag-alala tuloy ako.

"Sana nga huwag pero paano kung nangyari itong kinatatakutan natin?"

"Paano gagawin ko?"

"Paano nga ba magpapaliwanag kay Roselle na niloko mo siya at matindi nito nakabuntis ka."

"Ahh, ayokong isipin ang bagay na hindi pa nangyayari saka hindi siya mabubuntis."

"Sa akin lang dapat handa ka, ayoko magaya ka sa akin. Hindi naman sa pinagsisisihan kong dumating sa buhay ko itong si Pauline pero syempre may isang tao talaga nawala nang dahilan sa karupukan ko."

"Alam ko naman pagkakamali ko pero ayokong isipin na babalik siya dahil may nabuo kaming bata sa sinapupunan niya."

"Sabihin mo kay Cedric ang tungkol dito."

"Ayoko."

"Best friend kayo sasama loob niya kapag nalaman niya tungkol dito."

"Magagalit si Cedric at alam mong nakakatakot magalit 'yon."

"Mabuti nga sabihin mo kaagad kasalanan mo since close sila ng Asawa mo kahit paano matutulungan kayo."

"Sa ngayon ayoko muna isipin 'yon maghintay tayo ng ilang buwan kapag bumalik siya alam na at sana huwag naman sana."

"Para makabawi ka sa Asawa mo sundan mo siya kung nasaan man siya ngayon."

"Plano ko na pero ayaw sagutin mga tawag ko."

"Subukan mo pa nang subukan pero kung wala pag-uwi niya gawin mo lahat para makabawi kung maaari huwag mo awayin."

Kung sakali man hindi na bumalik si Jayda babawi na ako kay Roselle. Pagbubutihin ko pa ang pag-aalaga sa kanya until makumbinsi kong magka-anak kami. Hindi mahirap pakiusapan asawa ko marahil baliw lang talaga ako kapag nakikipagtalo sa kanya lalo kung gusto ko ay dapat kaagad masunod.

"Sir, ngayon araw po darating si Ma'am Roselle."

"Salamat, pakikuha na itong mga pinirmahan ko."

"Opo Sir. Ah, Sir may dumating po rito babae kanina pero saglit lang tapos umalis kaagad."

"Sino??"

"Ahh, hindi ko nakita sinabi lang sa akin nila Mariz."

"Sinong Mariz?"

"Bagong pasok lang natin empleyado siguro mga isang buwan na siya."

"Ah okay,"

"Gusto ninyo po ba tanungin ko si Mariz kung sino humahanap sa inyo?"

"Huwag na hindi naman siguro mahalaga ipinunta niya dahil sabi mo nga umalis kaagad."

Nag-nod bago lumabas ang secretary ko. May ilang oras pa ako para makapagpahinga saka diretso sa airport. After matapos mga gawain dito sa opisina dumaan ako sa flower shop para pumuli ng bulaklak na ibibigay sa Asawa ko pagkaraan hinintay ko na lang ang kanyang pagdating sa airport.

"Honey!" medyo naunahan niya ako lumapit. Kaagad niya akong niyakap ng mahigpit at hinalikan sa labi.

"Inaasahan mo ba sasalubungin kita?"

"Hindi, kaya nga nagulat ako nang makita kita rito para ba sa akin 'yan?" Nguso nito sa bulaklak na hawak ko saka inabot dito.

"Pasensya na,"

"Thank you, Honey."

"Kumain muna tayo bago pumasok sa trabaho." Akbay ko.

"Sino nagsabi papasok tayo sa trabaho? May leave ako ng isang buwan kaya dapat ituloy na ang bakasyon natin."

"T-talaga??"

"Maldives here we come!" Hinalik-halikan ako sa labi. Bumalik na ang dating Roselle, sweet and caring. Lalo tuloy ako na konsensya sa mga nangyari.

Umuwi muna kami ng bahay para ayusin ang mga gamit.

"Kanina pa ako ikot nang ikot dito sa bahay bakit hindi ko man lang napapansin si Jayda nasa grocery ba siya?" Natigilan ako sa pag-iimpake ng damit sa maleta.

"Ah, umalis na siya nakaraang linggo pa."

"Umalis? Bakit?" Lalo ako kinabahan sa ginawa nitong paninitig sa mata ko. Ayokong mahalata niya ako sa ginagawa niyang ito.

"May emergency sa bahay nila kailangan daw ng mag-aalaga sa Tatay."

"Sayang naman gusto ko pa naman siya. Alam mo 'yong feeling na ang gaan nang loob ko sa kanya ganoon na ganoon." Nakahinga ako nang malalim dahil lumayo na.

"Ganoon talaga, priority niyang alagaan ang magulang."

"Magkano naman ibinigay mong pera?"

"Sapat lang kung gaano siya katagal sa atin."

"You mean maliit na halaga lang binigay mo sa kanya?"

"O-oo,"

"Bakit naman maliit lang, dapat binigyan mo nang kahit paano nakatulong tayo sa pamilya niya."

"Nahihiyang tumanggap ng malaking halaga hayaan mo na siya."

Binuksan ang cabinet namin, "Kung may chance na bumalik siya tatanggapin ko ulit malimit lang makahanap ng taong mapagkakatiwalaan."

Mahigpit kong hinawakan ang zipper ng maleta. Maling-mali magsalita siya tungkol kay Jayda dahil mukha siyang pera inabuso niya ang kahinaan ko at ang nais kong magka-anak. Sana lang walang mabuo para hanggang sa huli mananatiling sikreto ang mga nangyari.

"Honey, anong iniisip mo?"

"Ha?"

"Kanina pa ako salita nang salita rito."

"Ha, ah. Sorry iniisip ko lang kung ano unang gagawin natin pagdating sa Maldives."

"Swimming, mukbang, ano pa ba? kahit ano basta masulit natin ang leave ko."

"Oo nga, sisiguraduhin kong magiging masaya tayong dalawa." Niyakap ko sabay halik sa labi.

Sa sobrang pagkamiss ko sa kanya idinikit ko ito sa pader habang inaangkin muli ang labi.

"May oras pa ba?" Usisa ko na may halong kamanyakan.

"Uhm,tingin ko mahuhuli tayo sa flight kung gagawin natin ang binabalak mo."

"Isang mabilis."

"Pero---" inangkin ko muli ang labi at maya-maya kung saan-saan dumadapo ang kamay ko sa parte ng katawan niya.

"Uhmm...honeeyy....uhmmm..." Ungol nito na tila bumibigay na.

"Mabilis pero sisiguraduhin kong masasarapan ka." pinangko ko sabay higa sa kama.

Inumpisahan kong halikan sa leeg hanggang bumaba ang labi ko sa kanyang tiyan at ito ang pinakamimiss ko sa lahat ang maparamdam ko ang pagmamahal sa kanya.

HINDI mawala ang ngiti niya sa labi simula noong nasa bahay pa kami hanggang makarating sa airport. Nabigyan ko na naman nang hindi makakalimutang pangyayari ang asawa ko at bilang asawang lalaki maipagmamalaki ko ito sa aking sarili. Maaaring dapat iwasan ko muna siyang pilitin sa kagustuhan niya saka hindi importante sa akin kung wala akong makuhang mana ang mahalaga magkasama kami habambuhay.

"May sasalubong sa atin sa airport kasama raw 'yon sa package na in avail ni Mommy." Paliwanag ko habang siya nakatutok sa laptop.

"Sige,"

"May kinuhang bahay malapit sa beach si Mom okay lang ba sayo?"

"Puwede na masaya nga 'yon, eh."

"Matulog ka habang nasa himpapawid dahil papagurin kita ng isang buwan, hehe." Pilyong bulong ko.

"Buwisit ka talaga." Hinampas-hampas mukha ko.

"Sulitin natin," hindi ko maitago ang pagkasabik na makasama siya. Parang ilang buwan hindi kami nag-travel kaya siguro ganito na lang ang puso ko maexcite nang husto.

"Susulitin talaga natin until magsawa tayo at mag-ayang umuwi." Lumakas yata tawa niya dahilan para ang ilan ay tingnan kami.

"Pssst, hinaan mo lang baka isipin nila kinikiliti kita riyan." ngisi kong gitgit.

"Baka ikaw ang iba iniisip."

"Ehem,"

"Hoy, ingay mo."

Luminga-linga ako sa paligid.

"Honey, bitin na bitin ako." Kagat labi ko.

"Tumigil ka nga nasa eroplano tayo." umayos sa pagkakaupo.

"Alam mo naman hindi ako sanay sa mabilisan hindi ba at umaabot tayo ng sampung rounds."

"Anong sampu?" Iritable.

"Mga siyam..."

"Baliw ka ba?"

"Hindi mga pito talaga,"

"Abnormal ka,"

"Oo na mga limang rounds lang, ano ba 'yan. Sige na ituloy na natin."

"Nasa eroplano nga tayo hindi ba? Hindi ba makapaghintay 'yang alaga mo ha?" Pilit na pilit ibulong sa akin ang mga sinasabi.

"Sa Cr..."

"Manyak ka." mapinong kurot ang ginawa dahilan upang mapa-Aray ako.

"Please, pangako kahit isang round lang."

Wala rin siyang nagawa sa kakulitan ko. Umawra ito na parang nagagalit saka sinimulan tumayo at sinampal ako nang napakalakas.

"Sinabi ko naman kasi sayo na ayokong sumama! Bakit ba ang kulit mong lalaki ka ha?!" Nagsimula nang magtinginan sa amin ang mga pasahero.

"Ayaw mong sumama at bakit, makikipagkita ka na naman sa lalaki mo ha! Akala mo ba hindi ko alam mga pinaggagawa mo habang ako nagpapakapagod sa ibang lugar!" Lumakas ang tono ng boses ko.

"Ganyan, ganyan na ganyan ang galawan ng mga lalaking ayaw masapawan. Palagi mo na lang ako pinag-iisipan na may iba samantalang ikaw lang naman ang mahal ko!"

Tumayo ako saka itinapat sa mukha ang cellphone.

"Kung ganoon, ano ibig sabihin ng text na ito?! Ako ba pinagloloko mo ha?!"

"Na wrong send nga hindi ba? Na wrong send! Bakit ba napakakitid ng utak mo!" Naglakad ako palayo sa puwesto namin.

"Huwag mo ako tinatalikuran kinakausap pa kita. Aminin mo na kasing dalawa kami sa puso mo o kaya ginagamit mo lang ako para sa sarili mong kagustuhan!"

"Ewan ko sayo! Ayoko nang makipagtalo pa dahil lagi naman 'yang mga paniniwala mo ang laging tama!!!" galit na galit itong lumapit sa pintuan ng Cr pero pinigilan ko.

"Nanggigigil na talaga ako sayong babae ka, kapag ako talaga hindi nakapagpigil makikita mo...makikita mo!!"

"Don't touch me!"

"Anong don't touch me? Hindi pa nga kita sinasaktan dyan!!"

"Excuse me, Maam and Sir marami na po nakakakita sa inyo puwede po ba huminahon kayo?"

"MANAHIMIK KA!!" halos sabay namin bulyaw ni Roselle sa flight attendant.

Pumasok sa loob ang Asawa ko.

"Kinakausap pa kita bakit lagi mo na lang ako tinatakasan ha!!" Sunod ko sa loob. Sabay namin ni-lock ang loob ng Cr habang nagsasalita pa kami ng kung anu-ano na lang tungkol kunwari sa pinag-aawayan namin.

Sinimulan kong hubarin ang pants namin pagkaraan ay nag-dog style kami habang nagsasalita na pagalit.

"Akala mo hindi ko malalaman. Akala mo makakatakas ka sa akin. Pwes, maling-mali na ako ang pinili mo noong una dahil sa akin ka lang, akin ka lang at wala puwedeng manligaw sayo o mang-agaw sayo!" Sarap na sarap ako sa ginagawa namin habang pinaparinig ng maigi sa labas ang pagtatalo namin dalawa.

"Wala na talaga sa lugar 'yang pagseselos mo pati ba naman dito ipapahiya mo pa ako. Wala kana ba talagang kahihiyan ha? Lahat na lang nang gusto mo dapat masunod paano naman ako ha? Paano ako!!!" Ramdam ko rin ang gigil niya at nagpipigil na huwag umungol.

"Karapatan kong gawin ito. Karapatan kong magalit at magselos dahil pag-aari kita. Kailan mo ba matatanggap na....na...." Pumutok na, mabuti na lang napigilan kong huwag umungol habang siya ay takip ang sariling bibig para walang marinig na daing mula sa labas.

"Aaaaaaahhhhh....gusto mo ba talagang hayaan na lang kita, gusto mo ba iwan na lang kita?! Sabihin mo para naman magawa ko nang mas maaga!" Patuloy ko. Pareho na kami nagsusuot ng damit.

"Ah ganoon, hinahamon mo ako ng hiwalayan? Sige, ganoon naman pala bakit pa ako nakikipagtalo sayo?!" Pareho na kaming maayos ang pananamit nakuha namin humalik muna sa isa't-isa bago lumabas.

Lahat nang mga mata nila sa amin nakatutok tila hinihintay pa kung may ibabato pa kaming masasakit na salita sa isa't-isa.

Naupo kami nang sabay pero hindi nagpapansinan. Pinasak ko ang aking tainga ang headset habang ang asawa ko binuksan muli ang laptop. Nagawa kong makatulog dahil sa pagod, pagod ang bibig pati buong katawan. Malaking pagsubok ito sa tulad namin na kapag inabutan makapag-ano lang sige-sige.

Mangiyak-ngiyak kami pareho nang sunduin ng isang lalaki sa airport. Wala ni gustong magsalita kung ano nga ba naging resulta pero alam namin pareho kaming na sarapan at naligayahan sa eroplano.

"Kita mo 'yong reaction ng ibang passengers? Grabe, akala talaga nila nag-aaway tayo dahil sa ibang lalaki." Hawak ng asawa ko ang tiyan nang pumasok kami sa isang Hotel.

"Sus, pinaka na gustuhan ko talaga 'yong pumasok na tayo sa Cr at nag-Dog style." Kinikilig kong sabi.

"So, ano?" Hinagis ang maleta sa kama.

"Ano?" Hagis ko sa isa pang maleta.

"To be continued?" Tinanggal niya butones sa suot kong damit.

"Wait, maligo muna tayo." Hinatak ko ponytail niya sabay hawi sa kanyang buhok.

"Sasabay ka ba o sasabay?" Malanding usisa ko.

"Mas maganda sana kung SABAY maligo." Halakhakan kami nang halakhakan until makarating sa Cr.

Punong-puno ng bubbles ang bathtub at pareho kami lumusong doon.

"Alam mo ba kung ano pinaka namimiss ko kapag kasama kita?" Pareho kami nakaupo sa magkabilang dulo.

"What?" Umiinom ito ng wine.

"Iyong ganito tayo walang away walang alam mo na sagutan ganoon." Kinuha ko ang wine glass ko sa gilid upang uminom.

"Iyon nga lang ba?"

"May iba pa ba?"

"Sa akin madami..." malalim ang pagkakatingin habang nilalasap ang lasa ng wine.

"What?" Ngisi ko.

"Lahat-lahat."

"Anong lahat-lahat?" Hindi ko makontentong usisa.

"Mula sa mga ginagawa mo, sinasabi, tinitingnan, at katawan lahat namimiss ko kapag malayo ka sa akin."

"Wow, patay na patay ka sa akin, ah?"

"Ikaw nga riyan, eh."

"Oo naman pero tingin ko mas patay na patay ka sa akin biruin mo lahat na mimiss mo, ayiiieee sana all."

Sinipa nito ang paa ko.

"Sige mag-sana all kapa mababaog ka ng wala sa oras." Gigil nito.

"Sana all..." Ulit ko.

"Isa Zayn."

"Sana all...."

"Pangalawa mo na 'yan." Bahagyang lumapit sa akin ang akala ko makikita ko ang hinaharap niya pero puno lang nang bula ito.

"Kapag ba pangatlo na anong gagawin mo?" Hamon ko.

"Edi pangatlo, gusto mo gawin mo pang-apat." Lumayo saka uminom ulit ng wine.

Nag-smirk ako,"Pasalamat ka wala akong lakas ngayon."

"Wala na kaagad lakas mo?" Lalo akong na buwisit sa tono ng pananalita.

"Lumabas tayo mamaya maganda raw hintayin ang sunset sa itaas ng puno."

"Baka ibig mong sabihin duyan sa puno."

"Ganoon na rin 'yon." Kinampay ko ang  baso at sabay kami uminom na may masamang titigan.

PAPALUBOG na araw. Malamig na simoy ng hangin. Lahat nang ito nagsisimbolo sa pagmamahalan namin. Wala na kong mahihiling pa kung hindi ang makasama siya ng matagal nang matagal.

"Honey," tawag nito.

"Uhm?"

"May sasabihin nga pala ako."

"About what?"

"Sa...." Phone ringing....

"Urgent sasagutin ko lang Hon."

"Sige pero bilisan mo lang. Oh, dahan-dahan sa pagbaba." Inalalayan ko sa pagbaba ng hagdan.

Rinig kong may kausap ito ngunit hindi malinaw sa akin. Maya-maya lang din bumalik ito pero ako na bumaba ng kusa. Inabot sa akin ang cellphone.

"Hawakan mo muna ang cellphone remenber leave ko ngayon."

"Sino nga ba tumawag?" Usisa ko.

"Sa office, ang totoo pinababalik na kaagad ako pero syempre ayoko naman masira ang isang buwan na leave ko."

"Anong sabi mo?" Yakap ko.

"Ang sabi ko bigyan lang tayo kahit mga tatlong araw tapos babalik kaagad tayo."

"Oh akala ko ba isang buwan?"

"Balik na lang ulit tayo rito kapag okay na lahat. May isang client na gustong pumirma sa kontrata nakiusap na lang ako na after three days saka kami magkita."

"Sulitin na pala natin ito dahil magiging busy ka na naman."

Binuhat ko na parang bagong kasal papasok sa pinaka cottage room namin. Marahan ko siyang inihiga sa sofa kalapit ng kama. Binuksan ko ang cellphone saka pinatugtog ang BUWAN.

Sabay sa ritmo akong sumayaw sa harapan niya at sunod-sunod hinubad ang kasuotan hanggang sa boxer na lang ang natira.

Sulitin ang bawat sandaling kasama siya at kalimutan muna ang problema.

-Now Playing

BUWAN