Chapter 12
248 Words
Unpredictable
Hindi ako nakapasok sa sumunod na araw dahil bigla akong nilagnat. Ganito ako kapag may menstruation, nanghihina ako sobrang sakit ng puson ko. Everytime na may period ako, the first and second day is hell. Hindi ako halos makakilos, one time tinry ko na pumasok at pinilit ang sarili na umattend ng classes, bigla akong nanlamig nung airconditioned ang classroom. Hindi ako makahinga at nagsuka ako.
That was the most embrassing and worst day of my life. Dahil lang sa period nagkakaganito ako, patay ang aircon ng kwarto ko at nakabalot ako sa kumot. Umiiyak na ako sa sobrang sakit at sobrang pawisan ako.
The whole day hindi ako kumain, nasa ganoong posisyon lang ako. I can hear my phone ringing pero hindi ko kayang sagutin. I'd rather stay this way than force myself to stand up which can lead to more painful cramps. Nakarinig ako ng katok mula sa pinto ng kwarto ko and I ignored it.
“Ma'am Cassy, may naghahanap po sa inyo sa baba.” sambit ni Manang.
“Please I can't stand up. Tatawagan ko nalang kung sino man siya.” Nanghihina na sabi ko. Hindi ako narinig ng sagot at maya maya ay narinig ko ang pagbukas ng pinto ng kwarto ko.
“Manang.. bababa nalang ako kapag kaya ko na.” Nanghihinang sabi ko. s**t, kumikirot talaga.
“Sandra.. I'm worried.” Nanlaki ang mga mata ko sa boses ni Zico, nakakahiya makita niya akong ganito. Bakit ba siya nandito?
- Writer
