BREIGH’s POV
Medyo nakakainis talaga ang lalaking yun, kung sigawan ako parang hindi siya nanghihina kaninang hapon. Hayyyss.
Hindi niya ba alam na ako ang nahihirapan sa kanya kanina dahil hindi ko na alam kung anong gagawin ko—sobra kaya akong nagpanic. Tsk. -_-
Pabagsak akong naupo sa kotse niya at pinaandar na yun papunta sa d**g store para bumili ng gamot niya.
Actually, balak ko na talaga siyang dalhin sa ospital kanina dahil sobra sobra na yung pangingilig niya kahit pa pawisan na yung noo niya at halos namumula rin siya pero---
FLASHBACK
Pagkatapos kong kumain ay naghugas na rin ako ng pinagkainan naming dalawa. Nang matapos ako ay nag-researched ako sa sa phone ko kung ano pa ang pwede kong gawin para mas bumaba yung lagnat niya.
Magaling naman akong mag alaga kasi ako lag
